Zondag maakten we een motorit, dwars door Vlaanderen, samen met een bevriend koppel. Een héérlijk gevoel.

Voorbereiding

Zaterdag keken we naar het weerbericht. Joepie! Morgen zal het goed weer zijn! Mijn partner stelt voor om onze vrienden in Wieze op te bellen om te vragen of ze zin hebben om eens mee te rijden voor een “terrasjestoer”. En wat denk je? Natuurlijk hebben ze zin… ’t Is te zeggen, de vriendin wel. De Jef ziet het niet zo zitten, hij is zo verschrikkelijk bang op de moto.
Maar op zondag rond 10 uur vertrekken we richting Wieze, zo’n 55 km van ons gelegen. We rijden op ons gemakje via de E17 en dan de binnenwegen. Met onze extra helmen natuurlijk! (Die we moesten lenen bij zus...)

In Wieze aangekomen worden we hartverwarmend verwelkomd. We eten samen een hapje en maken ons dan klaar voor vertrek.

 

Vertrek in Wieze

De Jef klautert met bibberende benen op de Honda Goldwing van mijn partner. Hij ziet het nog steeds niet zitten.

Ida springt gezwind op mijn Kawasaki Vulcan Classic en heeft er al zin in!

De eerste 15 km zit de Jef toch niet op zijn gemak. Ida daarentegen heeft de pret van haar leven. Ik leer haar dat ze moet wuiven naar tegenliggers (moto’s) en dat vindt ze een reuzenidee. Ze wuift er maar op los.
We rijden richting Mechelen, langs de binnenwegen, op het gemak, genieten van alles wat rond ons gebeurt. Maar natuurlijk moeten we eerst een terrasje tegenkomen. Dus we stoppen in Willebroek, parkeren onze moto’s en gaan iets drinken, lekker gezellig in het zonnetje, uit de wind. En maar kletsen en lachen en plezier hebben.

In Mechelen aangekomen merken we dat daar een stoet of processie is. We geraken het centrum niet in. Toch kunnen we vrij dicht de Rombautstoren benaderen, maar verder gaat het echt niet. Van een agent mogen we de stad weer uit rijden via het parcours van de stoet. En wat denk je? Wij waren de stoet natuurlijk! Langs de weg zaten massa’s mensen op stoelen te wachten op het ‘moment suprême”, we passeerden een pastoor die klaar was om ons te zegenen,… Veilig geraakten we uit Mechelen.

Richting Humbeek

We besloten om richting Humbeek te rijden. En zoals het er nu in België aan toe gaat is het overal omleiding. We reden van omleiding in omleiding in omleiding in omleiding… om knettergek van te worden. Maar tegelijkertijd zie je natuurlijk ook veel mooie dingen: mooie tuinen, natuur, architectonische bouwwerken, toffe mensen,…

Richting Grimbergen

We vertrokken weer richting Grimbergen om ginder iets te gaan eten. Er stond veel wind, maar het was heerlijk rijden. Ida bleef het de max vinden om te wuiven naar tegenliggers. Maar wat gebeurde er??? Ze wuifde per ongeluk naar een zwaantje… En wij maar gieren en lachen op de moto!
In Grimbergen hebben we onze lege magen gevuld met allerlei lekkers om dan weer naar Wieze te vertrekken.

Terug in Wieze

Na een mooie rit van toch wel een 130 km waren we terug in Wieze. En wat bleek: een stukje taart lag nog op ons te wachten. Een heerlijke afsluiter van een heerlijk dag! Met twee dolgelukkige vrienden die het avontuur zeker nog eens willen overdoen!

 

En weer naar huis

Deze keer reden we langs de E40 naar huis. Eigenlijk levensgevaarlijk: tegenlicht van de zon, je zag niks. Het was echt gevaarlijk rijden.
Maar zonder problemen zijn we thuis gekomen, na een rit van 250 km.

 

Voor herhaling vatbaar

Nog wat telefoontjes heen en weer met herinneringen van de dag, met bedankingen, met nieuwe wensen, met echte vriendschapswoorden.
Dit avontuur is zeker voor herhaling vatbaar. We zullen bij goed weer op een volgende zondag wel weer een motorit maken.

 

En wat er zo tof is

We hebben onze vrienden een prachtige dag bezorgd, en zij ons. We hebben genoten van de wind in onze haren, van het samenzijn, van de vriendschap, van de prachtige uitzichten, van het etentje, van de vrijheid op de moto,…

Hopelijk wordt het gauw weer een “zonnige zondag”
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.