Dat jong was zo giftig als een ratelslang.

 

Giftig

 

Hij doet me weer aan vroeger denken, toen ik nog een jaar of 15 was.

Klein van stuk, druk als een ratelslang en net zo giftig.

Wat een rotjong, ik denk dat hij verwekt is tijdens een geweldig onweer.

Hij probeerde met een glimlach op zijn gezicht het bloed onder mijn nagels weg te trekken.

In het begin had hij nog aardig succes ook.

Hij groeide elke dag een centimeter in de groep van knapen die twee koppen groter waren dan hijzelf.

Het werd een strijd tussen hem en mij.

Voor hem was de strijd het moeilijkst, hij moest op twee fronten aanwezig zijn.

Ik maar op eeen en toch was het zwaar, hij was zo taai als leer

.Als ik hem aankeek was het alsof ik mijzelf in de ogen keek.

Nee, breken wou ik hem niet, alleen winnen.

Ik probeerde zijn gedragingen op papier te zetten in de hoop een zwakke plek te ontdekken.

In het begin probeerde ik het met niet te reageren als hij weer een scherpe opmerking maakte, al gauw echter jeukten mijn vingers regelmatig.

Het hielp niets, hij begon met fluisteren en omdat ik niet reageerde zei hij het gewoon wat luider.

Hij wou weten waar de rode lijn liep.

Ik liet hem terug komen en sprak twee uur niet met hem.

Hij hield me in de gaten, zoals een kat dat doet met een reeds aangeslagen muis.

Ik bleef rustig mijn werk doen en neuriede een beetje voor mij heen.

Na een uur begon hem dit op de zenuwen te werken, alleen hij had nu een voordeel.

Hij hoefde maar op een front vechten.

Hij won en ging glimlachend heen.

Dan maar op een andere manier:  hij plagen ik ook .

Bij elke rotopmerking van hem ging ik langsaam naar hem toe, ging naast hem zitten en vroeg hem of hij mischien geknuffeld wilde worden.

Dat deed mijn oudere broer ook altijd met mij na zo,n rot opmerking.

Hij was hier niet erg op gesteld, want ik brak zijn tweede front open: zijn rangorde in de klas.

Hij moest die week nog een keer terug komen.

Het eerste uur was hetzelfde: stilte.

Het tweede uur opende ik de aanval met hoe hij het knuffelen vond in verband met de rangorde in de groep.

Ik zag aan de flikkering in zijn ogen dat hij mij begreep.

Ik ging verder en zei hem dat als hij weer probeerde de klas van het werk te houden, ik hem met een glimlach op mijn gezicht zou behandelen als een klein kind en knuffelen als een jonger broertje.

Of als hij dat liever had, een afspraak: hij zorgde voor rust in de klas en ik liet hem in zijn waarde.

Hij knikte het was een gewapende vrede geworden..

Zijn cijfers werden met de week beter, maar als ik hem wou prijzen liet hij merken dat ik boven de rode draad uit kwam.

En die lag nog steeds lager dan de mijne.

En al had ik dan mijn rust, hij had toch gewonnen.

 

                                                                                                                                

Een best jong.

 

g.storm.

Harm.  

Hij miste twee voortanden en sliste.

Maar omdat hij zoveel kletste,

wou ik.

dat hij ze allemaal miste.

 

Smerig.

Kees spettert onder het praten,

dat heeft hij zelf niet in de gaten.

Zijn buurman wil nu graag verkassen.

Ik zeg nee.

Nu wordt hij ten minste eens per week gewassen.

 

Wegwerp maatschappij.

Het was maandagmorgen en ik hoorde het van de Bode.

Het wordt in deze wereld namelijk steeds meer de mode.

Dat door de besten er telkens af te romen.

De kansarmen steeds vaker bij het vuilnis terecht komen.

 

 

Leerlingen.

Het zijn nog lang geen heren,

al moeten ze zich soms al scheren.

g.storm.

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.