Ik was ergens heel dichtbij, . Maar het voelt zo ver weg. Het is vreemd, wil ik het wel naderen? Wil ik er naar toe of wil ik er juist vandaan. dit was mijn inspiratiebron, maar gaande weg ging het weer over in nieuwe inzichten.

Er is in mijn hoofd een nieuw gedicht ontstaan. Een gedicht over het willen helpen van mensen in het donker. Mensen die blijven hangen in sombere buien. Die allerlei beren op de weg zien. Hoge muren om zich heen hebben gebouwd. Ik wil ze bereiken, maar wil wel blijven waar ik ben. Ik wil ze naar me toe halen, niet afdalen in hun spelonken, bang er niet uit te komen, bang er in te verdwalen.

Maar niet iedereen wil geholpen worden. Het bekende is vaak comfortabeler dan het onbekende. Ik ben bang opnieuw in het donker te belanden. Maar iemand kan ook heel goed bang zijn voor het licht. Niet wetend wat te verwachten in die andere onbekende wereld. We blijven vaak in onze comfort zone, veilig, bekend, vertrouwd. Alleen degene die willen die kunnen naar elkaar toe. Die kunnen elkaar tegemoet treden. Er moet een wil zijn van beide kanten om consessies te doen. Wie zegt dat iemand uit het donker het mooi vind in het licht? Ik vind het mooi in het licht maar het is mijn beleving van dit moment. Ik pak misschien wel teveel zon. Iedereen weet kijk niet rechtstreeks in de zon. Denk aan je beschermfactor. Je huid moet er tegen kunnen, je ogen niet laten verblinden.

Eigenlijk ging het gedicht in eerste instantie over iemand waar ik heel dichtbij was, het ging niet eens over licht en donker. Het ging slechts over iemand heel graag willen ontmoeten.

Maar vervolgens inspireerde het me om over andere dingen na te denken. Ik dacht na over dat ik mensen zo graag wil besmetten met mijn positiviteit, met mijn licht.. Maar dat is mijn wens.

Als er geen toenadering word gezocht, accepteer en laat iemand van zijn werkelijkheid genieten.

Het hoeft daar niet zo donker te zijn zoals jij dat ervaart. Het is er bekend, vertrouwd, rustig en de kleur zoals degene op die plek dat ervaart en nu nodig heeft. Hij zal het er prettig vinden anders kwam hij in beweging. Luister naar de vraag van de ander en anticipeer daarop. Hulp kan je bieden maar alleen als daar behoefte aan is. Let op je eigen interpretaties, het zijn jouw interpretaties, jouw aannamens. Het hoeft niets met de werkelijkheid van de ander te maken te hebben.

Maar zit je in het donker en vind je het daar niet mooi. Trek geen mensen mee naar binnen. Doe je ding, weiger hulp maar trek geen mensen mee naar binnen. Sommige willen niet geholpen worden. Sommige kunnen we niet helpen, het licht niet laten zien. Maar trek niemand mee naar binnen. Bescherm degene om je heen die het licht zien van het leven.

Dit laatst naar aanleiding van de gebeurtenissen dit weekend, Gebeurtenissen die even langs mij heen zijn gegaan. Maar zulke ingrijpende gebeurtenissen. Er zijn zoveel mensen in het donker beland dit weekend.

Zo dichtbij

Ik ben zo dichtbij
Ik kan je bijna zien
Ik kan je bijna ruiken
Ik kan je bijna voelen

Hemelsbreed heel dichtbij
En toch zo onbereikbaar
Een in het licht
De ander ondergronds

Ik dans op je grond
Probeer je te bereiken
De grond absobeert mijn trillingen
De grond geeft het niet door

Ik zing door jouw spelonken
Mijn lied weerkaatst
Mijn echo komt terug
Het bereikt jou niet

Ik zoek gereedschap
Ik wil doorbreken
Ik wil graven
Ik wil jou boven krijgen

Maar ik heb hulp nodig
Hulp van beneden
De tunnel die ik graaf
Ik kan het niet alleen

Jij, jij moet ook willen
Jij moet naar boven willen
Naar het feest
Van het licht
Van de dans
Van het lied

Graaf met me mee
Al is het met je handen
Ik graaf sneller
Maar kom me tegemoet

Laat me jouw licht zijn
Jouw dans
Jouw lied
In lengte van dagen

Je bent zo dichtbij
Ik wil je zien
Ik wil je ruiken
Ik wil je voelen

Maar ik wil niet vallen
In jouw gegraven gat
Ik wil boven blijven
In mijn licht

Jij moet kiezen voor mijn licht
Ik kan niet kiezen voor jouw nacht
Ik wil de zon zien schijnen
En als de zon dan ondergaat

Dan wil ik weten
Dat morgen
Wij samen zullen kijken
Naar de nieuwe zon

Laat me je beschijnen

De illustraties komen dit keer helemaal van mezelf en mijn kinderen. Prachtige foto's en beelden. Het is zo zalig om creatief te zijn. Niet alleen met woorden maar ook met beelden. Maar het is wel duidelijk ik hou van heel veel kleuren.

Word fan