Hoe kun je iets nou tijdverspilling noemen en iets anders wel zinvol?

Dit is toch niet zinvol!

"Ja dat had ik je al van te voren kunnen vertellen! Pure tijdverspilling, ik had in die uren echt wel iets beters kunnen doen." Maar waren die dingen dan ook meer zinvol, in de zin van beter voor jou als persoon? Tuurlijk in een paar uur kun je echt wel flink wat werk verrichten, maar is dat iets wat jou echt kan opvrolijken. Kom nou, niet alle dingen hoeven toch even zinvol te zijn? Om het dan meteen als tijdverspilling te zien?

Tijdverspilling!

Wat is dat nou eigenlijk, tijdverspilling? Letterlijk gezien natuurlijk dat je tijd heb verspild, maar kun je tijd eigenlijk wel verspillen? Je heb toch iets gedaan in die tijd, wat je ook gedaan hebt, je hebt er toch voor overwogen het te doen. Dan is het toch in geen geval tijdverspilling?

Het probleem zit hem vooral in het punt dat de meeste mensen zichzelf gewoon constant druk vinden, er moet altijd nog wel iets gedaan worden. Tijd voor iets onbelangrijks en leuks wordt dan aan de kant geschoven en bestempeld met overbodig en tijdverspilling.  "Ik heb nog wel  betere dingen te doen!"

Toch denk ik toch echt dat we die onbelangrijke dingen niet zomaar als waardeloos moeten beschouwen, het zijn juist de momentjes die je focus scherp houden op de dingen die zogenaamd belangrijk zijn. Maar misschien zijn die waardeloze dingen soms wel net zo belangrijk!  Je kunt toch niet zomaar van alle dingen die niks opleveren in een bepaalde tastbare waarde, zeggen dat ze er niet toe doen? Neem als voorbeeld een spelletje wat je met vrienden speelt. Levert dit spelletje een tastbare waarde? Nee. Levert dit spelletje een waarde? Ja!

Een waarde van plezier, vrolijkheid en gezelligheid, ontspanning, misschien stof tot praten. Je kunt het zo gek verzinnen, maar waardeloos kun je het nooit noemen. Dat zou toch echt te gek zijn!

Waarom alleen jij?

We nemen nog een voorbeeld; neem een vriend(in), ze heeft dringend je hulp nodig met een of ander probleempje. Laten we nu als voorbeeld even een lekke band nemen. Wat doe je als jij op dit moment bij hem/haar aankomt en op het punt stond ergens heen te gaan? Je kunt hem/haar gaan helpen de band te gaan plakken, je kunt hem/haar een lift geven, je kunt hem/haar natuurlijk ook laten staan. Je vind het in principe tijdverspilling om langer te moeten blijven helpen of langer te moeten fietsen. Je kiest voor de makkelijkste weg. Maar is dit wel de beste weg? De andere twee opties waren al veel socialer en hulpvaardiger. Het nut is kleiner voor jezelf, maar misschien is voor jezelf kiezen niet altijd de beste optie.

Voor de groep moet je soms keuzes maken, keuzes die voor jezelf als niet nuttig aanvaard kunnen worden. Je levert een stukje van jezelf in, zodat iedereen zich uiteindelijk tevreden kan voelen. Laat het dan ook niet zo zijn dat het echt voelt als inleveren, maar meer als investeren. In vriendschap moet je een beetje van jezelf investeren, pas dan kan er echt iets onstaan!

Investeren in elkaar ipv alleen jezelf

Echter is het toch vaak het geval dat er gedacht wordt aan het feit verspilling in plaats van investeren. Er wordt te vaak gedacht dat iets niks oplevert en daarom wordt de handeling  niet verricht. Stom natuurlijk, als je allemaal van nature in staat bent elkaar zonder problemen te helpen, gaat alles toch veel gemakkelijker? Waarom jezelf proberen te helpen, als je ook collectief elkaar kunt helpen? Iets wat mij toch veel beter lijkt. Dat je dan soms je eigen tijd een beetje verspilt is in mijn ogen niet aan de orde. Voor wat hoort wat, ook niet. Het zou toch te gek zijn als je een vergoeding zou gaan eisen voor een beetje van je tijd? Waar zijn we dan belandt? Een mens hoort een andere mens met een probleem toch gewoon te helpen?

©Stoniejonie

Reageren?