Hij nam wraak, omdat hij zijn zin niet kreeg. Altijd had hij wel iets achter de hand waar hij iemand mee kon krenken. Deze man was in en in gemeen!

Het leek een aardige man

Toen ik hem leerde kennen, dacht ik dat het een aardige, eerlijke man was, maar Lammert was niet eerlijk, hij loog en bedroog, om er zelf beter van te worden. Maar ook zat hij vol met wraakgevoelens. Hij kon iemand helemaal stuk maken en daar genoot hij van. Ik leefde een tijdje met hem samen, toen kwam ik erachter hoe gemeen hij was. Zelf was ik er ook slachtoffer van, maar ik was niet de enige.

 

 

Vrachtwagenchauffeur

Eigenlijk had ik het al kunnen weten toen ik wat met hem begon. Hij vertelde dat hij directeur was van een transportbedrijf. Maar later bleek dat hij enkel ZZP-er was en zichzelf verhuurde als vrachtwagenchauffeur. Maar ik trapte in zijn mooie praatjes, want hij was toch directeur, zo verkondigde hij? Hij verhuurde zich ook aan diverse bedrijven. Ik ging vaak mee op deze reizen, die meestal op het buitenland waren. Wanneer je ZZP-er bent heb je een VAR verklaring nodig, maar die had ik, van hem, ook nog nooit gezien. Er was een bedrijf, waar hij zich al een jaar of 10 aan verhuurde, die op een gegeven moment vroeg naar de verklaring, deze hadden ze nodig voor de belastingdienst.

 

Ach, Lammert vertelde, dat hij die wel even zou faxen, maar dat deed hij dus niet. Later kwam er zelfs iemand om de VAR verklaring te halen, maar toen beweerde hij dat deze bij het UWV lag. Toen kwam ik erachter, dat hij helemaal geen VAR verklaring had, want zijn betalingsgedrag naar de belasting was niet goed geweest en hij kwam er dus ook niet voor in aanmerking. Het kwam erop neer, dat Lammert dit bedrijf op had gelicht. Zij kregen een boete van 20.000 euro! Lammert lachte erom en ging gewoon ergens anders aan het werk.

 

Duitsland

Via een oud-collega, kon Lammert voor een Duitse opdrachtgever aan het werk. Het waren mooie ritjes van Noorwegen naar Portugal. Soms een paar ritten in Noorwegen, maar ook vaak rechtstreeks van Noorwegen naar Portugal en weer terug. De Duitse opdrachtgever had Marten, de ex-collega van Lammert in dienst als planner. Marten had ook vaak op de vrachtwagen gezeten en af en toe deed hij ook nog weleens een ritje. Maar Noorwegen, nee daar kwam hij niet meer zo vaak. Hij was daar, in het verleden, gepakt met drugs in zijn auto. Daarvoor had hij een aantal maanden vast gezeten in Noorwegen. Zelf beweerde hij dat iemand de drugs bij hem verstopt had, want hij wist er helemaal niets van. Ook het doelgerichte zoeken van de Noorse politie was voor hem al een bevestiging dat iemand het op hem gemunt had. Noorwegen is heel streng als het gaat om invoer van drugs, drank en rookwaar. Ook Lammert, nam alleen voor zichzelf rookwaar en drank mee, daar konden ze hem niet op pakken.

 

Ruzie

Er ging, tijdens een rit, iets verkeerd. Dit monde uit in een ruzie tussen Marten en Lammert. Op een dag, Lammert reed net Duitsland binnen, kreeg hij een telefoontje. Zijn rit zou overgenomen worden, hij kon naar de dichtstbijzijnde parkeerplaats rijden, daar zou een andere chauffeur het stuur overnemen en er stond een personenauto met chauffeur klaar om hem weer thuis af te leveren. Dit betekende eigenlijk, dat hij helemaal van de auto af moest,

Marten was klaar met Lammert en ook de opdrachtgever had het helemaal gehad met Lammert. Maar Lammert liet het er niet bij zitten. Hij was er al achter dat Marten de nieuwe chauffeur zou worden op deze rit. Marten ging weer naar Noorwegen! Dit was voor Lammert een aanleiding om wraak te nemen. Hij belde de douane van Svinesund, de grensovergang tussen Zweden en Noorwegen. Hij vertelde de douane dat er een Duitse vrachtwagen onderweg was naar Noorwegen, met de naam van de chauffeur, welke drugs in de auto zou hebben verstopt

.
Het gevolg was, dat Marten bij de douane direct werd aangehouden en de gehele truck en aanhanger grondig werd doorzocht. Ze vonden niets, maar Marten had wel een paar uur vertraging en weer een flinke deuk opgelopen, Lammert kon er alleen maar om grinniken.

 

Einde relatie

Uiteindelijk heb ik een einde aan deze relatie gemaakt. Maar ook dit ging niet zonder slag of stoot. Bedreigingen kreeg ik om de haverklap naar mijn hoofd geslingerd, mijn bankrekening was geplunderd, mijn bankafschriften waren verdwenen en ook mijn dochter werd onder handen genomen door hem. Maar een echte kerel was het niet, want toen ik een scheiding aanvroeg, ging hij er niet eens op in. Het heeft een jaar geduurd voor ik van hem af was, omdat de rechter toen pas uitspraak kon doen. De boedelscheiding heeft niet plaatsgevonden, hij heft alles gehouden, geld en persoonlijke dingen, ondanks de uitspraak van de rechter. Ook deurwaarders konden geen kant met hem op.

Intussen heeft hij weer iemand ongelukkig gemaakt. Een nieuwe vriendin, dus ook maar weer een nieuwe onderneming, op haar naam. Binnen het jaar waren ze failliet, zij was de dupe, ja haar huis staat te koop, hij komt er weer lachend mee weg....

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.