Het is wat sombertjes in mijn hoofd vandaag. Ik kan het even niet vinden. Vind het hier stil, zoek zo het gezelschap op. Gezelschap die de stilte breekt.

Mijn therapie

Ik had laatst een gesprek met iemand. Iemand die mij soms ontleed en soms voorziet van mooie uitspraken. hij zei tegen mij, jij bent niet makkelijk voor jezelf. Ik keek hem aan. De tranen schoten me in de ogen. Een vinger op een zere plek.  Nee ik ben niet makkelijk voor mezelf. Ik wil niet bij de pakken neerzitten. Ik wil genieten. Ik zoek de uitdagingen op. Ik wil wat nieuws van mijn leven maken. Na lange tijd te hebben geslaapwandeld, wil ik nu actie. Ik wil mooie dingen zien, al zijn sommige maar dromen. Ook dromen geven je soms een gelukzalig gevoel. Ook dromen doen je zweven.

Maar ik ren, ik vlieg, ik vraag teveel van mezelf.

Vorige week zocht ik hem nog even op. Mijn marathon kost me veel energie. Ik moest even pauze houden. Ontspanningsoefeningen doen, die zouden me wel rustig maken. Maar ik vind geen rust om ze te doen. Misschien eerst wandelen.

Hulp geven en hulp ontvangen

Ondanks dat ik zelf soms wel wat hulp kan gebruiken, bied ik het liever zelf aan. Het geeft mij voldoening als ik iemand een goed gevoel geef, iemand uit de put haal. Ik vraag niet snel om hulp. Ik wil mensen om me heen niet belasten. Ik wil ze niet opzadelen met mijn dip. Want je kan mensen opvrolijken maar ook meetrekken naar beneden. Ik eindig dan altijd mijn gesprek met, ach het valt wel mee, het komt wel goed. Wil nooit weglopen met het gevoel dat er ook maar iemand zich ongerust over me maakt.

Een tijdje terug had ik hard hulp nodig. Mensen om me heen zagen me worstelen. Maar ik, ik stak mijn hand niet uit. Er gebeurde iets wonderbaarlijks. Er kwamen van alle kanten handen, handen die mij naar hun toe trokken. Ik aarzelde, maar toen ik ze voelde, die handen, heb ik niet losgelaten.

Wat een genezende kracht. Ze waren ongerust, ze voelden zich rot omdat ik me rot voelde. Op het moment dat ik hun hand vasthield gebeurde er wat. Ik en de personen die mij hielpen begonnen zich beter te voelen. Het was een win-win situatie. Aan het einde liepen we met zijn allen weer te dansen.

Mijn 'therapeut' zullen we hem maar even noemen, schetste mij wat er gebeurde. Hij vroeg me hoe ik me voelde als ik iemand hielp. Dat geeft me voldoening, dat brengt me blijdschap om iets in iemands leven te kunnen betekenen. Hij zei, waarom gun je dat een ander niet dan?

Laat je helpen

Mijn boodschap in dit verhaal is. Vraag om hulp als je het nodig hebt. Zie de uitgestoken handen en pak ze. Een uitgestoken hand wil graag geschud worden.!

help elkaar!

 

We zijn toch op de wereld (Piet, Adele en Leen)
 

Vriendschap, liefde, broederschap, het zijn geen loze kreten
We leven echt niet voor de grap, dat mag je nooit vergeten
Neen, we benne op de wereld om mekaar om mekaar om mekaar om mekaar
Te hellepe nietwaar
Jaa, we benne op de wereld om mekaar om mekaar om mekaar om mekaar
Te hellepe niewaar

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.