Zelfmoord, zelfverminking en verslavingen bij Dis

Vooral de puber alters brachten ook nog eens een ander problemen met zich mee.Het bleef niet bij de trauma’s waardoor ze waren ontstaan, maar vooral op de manier hoe ze hun problemen oplosten.

Alcohol, roken van wiet en gokken waren manieren waarop deze aspecten hun pijn en verdriet, angsten en onmacht mee probeerde te onderdrukken. Het was voor mij ook de groep die ik het moeilijkste kon accepteren als iets wat van mezelf was. Want hoe fijn is het niet om alleen de goede dingen in jezelf te zien, en de ellende op een ander af te schuiven. Niet naar je eigen fouten te hoeven kijken. Hoe beter ik deze delen leerde kennen, hoe meer ik ook de pijn en het verdriet ging zien bij ze, maar ik vond dat geen excuus van hoe ze op situaties reageerden.

Door het tijdverlies gebeurden het vaak dat de aspecten als ze de kans kregen, buiten hun boekje gingen. Tijdens het uitgaan met vrienden werd dit dan ook steeds naar mij teruggespeeld. Op een avond zaten wij in een discotheek. Langzaam aan was het net of alles voor me vervaagde en ik in een hele andere omgeving terecht kwam. Niet langer was ik bewust van mijn oorspronkelijke omgeving. Maar bevond ik me als 16 jarige in een andere discotheek. Ik voelde angst maar ook nieuwsgierigheid. Hoe lang het geduurd heeft weet ik eigenlijk niet en ook niet wat er verder gebeurde, maar toen ik bijkwam en vroeg om wat te drinken kreeg ik te horen dat ik al zeker meer dan een fles likeur leeg had. Nou mooi niet hè, ik had nog totaal niets op en ik lust helemaal geen likeur. Dit soort situaties kwamen dus vrij regelmatig voor.

Het lag maar net aan wie er op dat moment de bovenhand had. Ook al deze delen hebben we moeten leren om op een andere manier om te gaan met hun verdriet en pijn, met hun woede en onmacht.

Vicky was degene die via seks het gevoel van macht had. Het maakte haar ook niet uit met wie of waar, zolang ze het gevoel van macht maar vast kon houden. Het was te begrijpen natuurlijk dat ik een ontzettende hekel aan haar had, totdat ik ook besefte dat dit haar reactie was van alles wat er gebeurd was. Mooi was dan ook hoe mijn vriend haar leerde dat seks niets met macht of onmacht te maken had, maar met het dieper gevoel van liefde naar elkaar toe.

Rudolf noemde we ook vaak onze bouwvakker. Hij was regelmatig bezig het huis te verbouwen, en je kon hem dan beter niet in de weg lopen. Maar verder was Rudolf ook onze beschermer. Ik zag Rudolf als een grote blonde knul van 21.
Rudolf hield ook totaal geen rekening met de fysieke toestand van het lichaam, en dat was soms dus wel lachen hoe hij zware dingen wou tillen, terwijl het lichaam niet meewerkte.  Rudolf was ook degene die geen gokkast voorbij kon lopen. Waardoor er dus ook ineens een hoop geld weg was.

Maar als hij toevallig wat had gewonnen, besteden hij dat geld ook altijd aan de anderen, vooral aan de kleintjes die dan iets uit de speelgoedwinkel mochten uitzoeken. Wel kon hij ontzettend boos worden als hij op de voorgrond was, en ik zijn aanwezigheid opmerkte, maar net deed of hij er niet was, en gewoon een jurk of rok aandeed. Nou dat was dan ook van korte duur en zorgde hij er voor dat ik me al snel niets bewust was van alles en deed hij gewoon zijn kleren aan.

Het gebruiken van een joint of een pilletje was ook iets wat voor sommige heel normaal was. Totdat ik ook dat in de gaten kreeg. Niet alleen gebeurde het daardoor dat ik helemaal niet meer bewust was van wat er gebeurde met het lichaam Net als bij alcohol gebruik dus vaak het geval was. Maar hierdoor werd ik zoals ik nu begrijp helemaal uit mijn lichaam geslingerd. Waardoor ik dus beelden ging zien en andere stemmen ging horen die zoals men in de psychiatrie hallucinaties noemt. Vanaf dat moment gaf ik ook aan dat er verschil zat in de stemmen. Het was ook anders voelbaar. Ik ben het toen aan gaan geven als de binnen en de buitenstemmen. De binnenstemmen waren voor mij de delen die ik had gecreëerd om te kunnen overleven, de buitenstemmen waren van mensen die ik in mijn leven heb leren kennen. En voor sommige was ik ontzettend bang. Ook in mijn dagelijkse leven.

Ik noemde het ook altijd de onderwereld waarin ik dan terecht kwam.  Vaak was het er donker en koud, werd ik er geslagen, uitgescholden en ook misbruikt. Maar er waren ook momenten dat die wereld ineens veranderde in de bovenwereld en was het er ontzettend licht . Het was er warm met kleuren die niet te beschrijven waren. Er was zon’ diep gevoel van liefde voelbaar dat ik er ook niet meer weg wou. Maar steeds op de momenten dat ik niet weg wou, kwam ik uit de "trance". Ik werd me weer bewust van de dingen die om me heen speelde. Het enige wat ik dan voelde  was een dip verdriet en diep gemis.

Katinka was 14 jaar en echt een puber op onderzoek. Ze was heel erg verlegen, en gebruikte ook alcohol en drugs om haar problemen te verbergen. Katinka had ontzettend last van doodsangsten. De angsten zaten bij haar heel diep. De angsten waren ontstaan door de dood van haar opa. Maar vooral ook omdat men verdrietig hoorde te zijn als er iemand stierf en zij voelde er alleen maar blijdschap om. Want eindelijk was degene die haar steeds pijn deed er niet meer.

Aspecten zelfbeschadigingen en zelfmoordpogingen

Dit was iets waar ik de meeste angsten voor had, vooral omdat ik in de beginperiode dus totaal niet begreep wat, waar en hoe iets was gebeurt. Op een dag kwam ik bij in het ziekenhuis en snapte er totaal niet hoe ik daar was gekomen.  Het enige dat ik me herinnerde was dat we die dag de verjaardag vierde van mijn oudste dochter. Voor mijn gevoel was het een hele leuke dag geweest met vrienden en familie met op het einde van de dag een barbecue feest.

De mannen gingen hierna nog op stap en ik ben de kinderen naar bed gaan brengen en werd uren later wakker in het ziekenhuis. Ik had een maagspoeling gehad en een arts vroeg me waar ik dacht mee bezig te zijn. Hij vertelde me dat ik aan mijn kinderen en man moest denken. Ik raakte hierdoor nog meer verward, want ik wist totaal niet wat er gebeurd was, en hoe ik daar terecht was gekomen. Jaren later bleek dat ik een medicijnen allergie heb waardoor ik dus analytische reacties kreeg op de astma medicijnen die ik in die tijd had. De zelfmoordpoging was dus niets anders dan een reactie op de medicijnen die ik die avond had genomen samen met een pijnstiller voor de hoofdpijn waar ik last van had.

Het snijden in het lichaam vond regelmatig plaats, zoals ook het uittrekken van haren, oogwimpers en het doven van een sigaret op de huid. Het was niet iets wat specifiek bij een bepaald aspect hoorde, maar het werd gebruikt om de hevige geestelijke pijnen, lichamelijke pijnen en emoties te onderdrukken.
Het was ook een manier om een switch in de aspecten te bewerkstelligen. Maar ook werd het door de oudere aspecten gebruikt om zo druk uit te oefenen dat we de dingen uit het verleden niet naar buiten brachten. Vaak deed ik zelf de beelden en emoties die er bij kwamen af als onzin of ik gaf aan dat er wel ergere dingen in de wereld gebeurde dan dat er met ons gebeurd was.

En zo was ook de reactie van verschillende oudere aspecten. Het is ook logisch dat je het zo bekijkt als je als volwassenen terug kijkt naar je jeugd. Je ziet dat je gepest wordt op school.  Je ziet dat je overal buiten stond omdat je "anders" was.  Je ziet het seksueel misbruik bij een 4 jarig kind, wat gewoon niet verstandelijk te begrijpen is.

Vaak beseffen we dan niet wat het met een kind doet, wat voor emotionele pijn en schade het aan het kind toebrengt.  En wat we als volwassenen dus nog steeds in ons mee dragen.  Door als volwassenen het af te doen als een gebeurtenis die niet zo erg is ontkennen we dat kind in ons zelf, ontkennen we de pijn die er is geweest. Maar vooral ontkennen we het kind dat we ooit waren. In die tijd maakte ik veel tekeningen van een klein meisje met snijwonden waar bloed uitstroomde. Er waren beelden van bloed dat over de muren stroomde, dromen waarin kinderen werden vermoord.

copyright Nederland2011@Gerda Verstraeten

http://www.xead.nl/mijn-ervaringen-met-dissociatieve-identiteitsstoornis-
http://www.xead.nl/mijn-ervaringen-met-dissociatieve-identiteitsstoornis-deel-2
http://www.xead.nl/alteregos--bij-dis-en-vorige-levens
http://www.xead.nl/mijn-ervaringen-met-dissociatieve-identiteitsstoornis-deel-5
http://www.xead.nl/het-leven-naar-een-psychische-diagnose

http://chayenna.jouwpagina.nl/

http://www.stemmenhoren.com

Reageren?