Ze ziet het aankomen, het gevaar, de toekomst die er niet meer is.

Ze ziet het aankomen, het gevaar, uit alle macht trapt ze op de rem maar het mag niet baten. Wijd opengesperde ogen kijken in de toekomst die er niet meer is. Tot hier en niet verder, het eindstation is bereikt. In een schreeuw gooit ze de naam van haar geliefde eruit, ziet hun wegen scheiden. Niet bang voor  pijn, zal kort en krachtig zijn. Ze is bang voor hem, zijn pijn een lange marteling niet wetend hoe die te doorstaan. Haar besluit om in de buurt te blijven is genomen, het licht in geduld vooruitschuivend.
De explosie in haar hoofd toch nog onverwacht maakt een einde aan haar overpeinzing ze is onzichtbaar. Als uit zuigende modder worstelt ze naar boven, vederlicht zonder ballast slaat ze haar vleugels uit. Geen blik werpt ze op wie ze was, ze is niet meer. Een baken van thuis en het geheimzinnige veel belovende licht  bundelen in het midden. Geen aarzeling ze zweeft naar huis om op te lossen te vertoeven in huiselijke sferen.   

Deze sferen onherkenbaar omgetoverd tot zwarte duisternis in verdriet. Lampen worden niet meer gebruikt, in de keuken niet meer gekookt. Een onbeslapen bed, een deken op de bank.  Het leven niet langer gevierd. Aan haar de taak dit verdriet te doorbreken. Deze man zo zacht gemaakt, zijn harnas een mariënkolder, zijn achillespees ontbloot. Ze voelt zich schuldig hem zo kwetsbaar en week te zien door haar toedoen.  Te kort was hun tijd samen al die onvervulde dromen hangen nu als dikke verstikkende lucht in huis. Slechts in dromen kan zij zich tonen maar in het daglicht verdwijnt ze uit zicht. De wereld draait door maar hij loopt uit de pas. Hoe kan ze het licht weer laten schijnen?

Ze stuurt een engel op zijn pad!

Het is nu aan hun om het leven weer te kleuren!

 

 

 

In de herfst van hun leven kunnen ze nog de mooiste kleuren vinden als ze het willen zien.

Voor mezelf een reminder, iemand heeft me dit ooit laten lezen.......de bron weet ik niet!

 

Alles heeft een reden!

Mensen komen in je leven om een bepaalde reden, een seizoen of een heel leven.
Als je weet om welke reden het is, weet je wat je voor die persoon kunt doen.
Als iemand in je leven is voor een reden, is het gewoonlijk omdat je een behoefte hebt geuit.
Ze zijn gekomen om je te helpen door een moeilijkheid heen, je te begeleiden met ondersteuning en je fysiek, emotioneel of spiritueel te helpen.
Ze lijken door IETS gestuurd en dat zijn zij ook.
Ze zijn er om een reden waarvan IETS het nodig vind dat zij er zijn.
Dan, zonder dat jij iets verkeerd doet, of op zomaar een moment, zegt of doet deze persoon iets om de relatie te beëindigen.
Soms gaan ze dood, soms lopen ze weg.
Soms keren ze zich tegen jou en dwingen je tot een standpunt.
Wat we ons dan moeten realiseren, is dat aan onze behoefte is voldaan, onze wens is vervuld, hun werk is gedaan.
Het gebed dat je opzond is beantwoord en nu is het de tijd om verder te gaan.
Sommige mensen komen in je leven voor een seizoen, omdat het jouw beurt is om te delen, te groeien of te leren.
Zij brengen je een ervaring van vrede of ze brengen je aan het lachen.
Ze kunnen je iets leren dat je nog nooit hebt gedaan.
Ze geven je gewoonlijk een ongelooflijke hoeveelheid vreugde.
Geloof het, ze is echt, maar slechts voor een seizoen.
Relaties voor de duur van je leven, ze leren je levenslessen, dingen waar je op kunt bouwen om zo een solide emotionele fundering te hebben.
Het is jouw taak de lessen te accepteren.
Hou van die persoon en stop wat je hebt geleerd in alle relaties en situaties van je leven.
Men zegt: “liefde is blind maar vriendschap is helderziend”.
Dank je dat je een deel van mijn leven bent, of het nu is om een reden, voor een seizoen of voor een heel leven
 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.