Niet te geloven. Wat maakte ik me boos gisteren! Het hield me zo enorm bezig, dat ik niet eens rust in mijn lijf kreeg om er even voor te gaan zitten! Stoute stoute Maaike!!!

Het is niet dat ik het de laatste tijd niet druk heb. Nee, in tegendeel, ik barst in de activiteiten. Het gedoe met “Sanne en William”, wat ik van de zijlijn mee maak, grijpt me bijna dagelijks aan. Op mijn werk gebeurt er van alles. Twee weken geleden besloot het management om gisteren maar eens te gaan verhuizen. Over verandering gesproken! Op het werk was het een chaos, dozen, koffie, inpakken, dozen, koffie, praatje maken met cliënten, dozen koffie en dat ging zo maar door de afgelopen weken. Ik vond mijn weg wel, want ik ben zo flexibel als een glasvezelkabel! Al gooien ze er nog een reorganisatie door, waarvoor onze directrice zo in de afgelopen middag een bijeenkomst had gepland. Zomaar even de dag na de verhuizing! Dat maakt allemaal niet uit. Dat overleven we wel. Sterker nog, ik hou wel van een beetje verandering en spanning.

Maar wat maakt mij nou wel gestrest? Ja, natuurlijk dingen die me aangrijpen. Gisteren kwam de druppel. Ken je die? De “spreekwoordelijke druppel op de gloeiende plaat”. De plaat was gloeiend, dat kun je wel zeggen. Na zo'n paar weken druk heen en weer wiebelen. Daarbij mezelf ook nog eens bezig houden met Nederlandbeter en samen met mijn lieve Nienke lapjes van 11 x 11 cm knippen uit gedoneerde spijkerbroeken. Ik had nog tijd over om te slapen hier en daar. Ik moest zelfs nog tijd maken voor een vette oorontsteking vorige week met 34,9 graden koorts, ook niet goed lijkt mij! Nee, slechts één druppeltje op die gloeiende plaat was genoeg om mij helemaal over de flos te helpen gisteren.

Ik stuurde gisteren mijn “xead-nederlandbeter-hojelkazerne-vriend-maatje” Jack uit frustratie en toch met enige serieusheid een mail:
“We hebben geen naaimachine, maar intussen wel hele stapels vierkanten van 11 x 11 ! Ik neem mijn lieve knipster en een lading mee op de 25ste naar Harderwijk! Ps. Ik heb je geweldige promoptiefilm vanavond via twitter de wereld in gestuurd Jack! Erg mooi! Vandaag ff niet actief geweest op xead, ex-problemen! maar daar later meer over ;-)

grtz. Sjoerd”

Bijna treurig, die laatste zin, niet? Met van alles bezig, ja ook al een bijeenkomst op vrijdag 25 november aanstaande. Ik zou zeggen klik hier voor de details. Maar over tot de orde van mijn probleem. De druppel op mijn gloeiende plaat. Hoe moet ik jullie dat nou uitleggen? Ik ben boos, nog steeds. Boos zijn is geen hobby van mij, je ziet me zelden boos of gefrustreerd. Nee, deze heer is de rust zelve. Mijn kracht zit hem in de rust die ik uitstraal, de werking die ik heb op anderen met mijn aanwezigheid is rustgevend. Toch ben ik ook op te naaien! En niet door lapjes van spijkerbroeken! Nee, helaas door die vervelende Maaike. Ja ik noem ze vandaag even ontzettend vervelend. Dit is nog zacht uitgedrukt, kun je wel zeggen!

Hoe haal je het in godsnaam in je hoofd om, vijf  minuten voordat je met mijn lieve dochter naar de huisarts gaat, mij in te lichten via de mail, die ik overigens echt niet “à la minute”  ga lezen hoor! Je denkt zeker dat ik op mijn laptop zit! En dan de reden waarom je met haar naar de huisarts gaat, dat is al helemaal niet te geloven! Je vind onze dochter druk! Je vind dat haar cijfers op school zijn gekelderd! Volgens jou vinden zelfs de docenten op school hetzelfde! Nee, je durft gewoon weer eens niet naar je eigen aandeel te kijken in deze situatie! Je hebt niet eens overleg met mij gehad hierover! Ik ben tenslotte de vader! De ene week is onze dochter bij mij en de andere week is ze bij jou. Is het ooit wel eens in je opgekomen dat onze dochter net zoveel bij jou is als bij mij? Dat ze zich bij mij thuis laat zien en ook bij jou thuis? Zou daar een verschil in kunnen zitten? Zou je daar niet eens overleg over hebben?

Nee, je moet vooral dan zelf de keuze maken dat je vindt dat ze gewoon druk is en misschien wel een psychische stoornis heeft! Heb je dat zelf niet? Nee, natuurlijk heb je dat niet meer. Dat lag zeker allemaal aan mij? Waarom heb je dan toch weer een zorgindicatie laten opstellen? Waarom zeg je in de beoordeling van die zorgindicatie dat je het allemaal niet alleen aan kunt? Dat je hulp nodig hebt? Krijg je het niet of zo? Wil je dat via onze dochter krijgen? Nee, je hebt me nu echt boos gemaakt Maaike! Dit doet pijn! Hiermee schop je echt tegen het verkeerde been!

Het ergste is nog dat je de huisarts bijna zover hebt gekregen! Die belt mij nota-benen gisterenavond persoonlijk op. Hij vroeg naar jou, Maaike, maar schijnbaar durf je niet eens je eigen nummer op te geven aan de huisarts! Nee, ik moest van de huisarts horen dat jij vindt dat onze dochter een psychisch probleem heeft en dat ze daar hulp voor nodig heeft. Nou, ik kan je verzekeren, dat is niet zo! Zelfs de docent op school stond met haar bek vol tanden toen ik vroeg waarom ze mij niet hadden verteld dat onze dochter “zo druk zou zijn”. Dat is toch wel heel bijzonder, of niet? Nee, nu heb je mij echt over de vieze vuile plas! Nu ben je te ver gegaan! Je probeert via onze dochter weer hulp los te peuteren.

Zijn je trucjes uit? Heb je niets meer in petto? Moet je nu met je vinger naar een ander wijzen? Nee, van mij krijg je geen vinger meer! Straks pak je weer mijn hele lijf! Dat heb je al een keer gedaan! Ik zou er een boek over kunnen schrijven!

Zo, dat is er uit. Ontzettend bedankt dat jullie dit wilden lezen.

Veel liefs,
Sjoerd de Jong

www.sjoerdjong.nl

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.