Heb ik jullie nieuwsgierig gemaakt? Leuk! Ik ben zelf ook nieuwsgierig hoe het af gaat lopen. Ik hoop dat jullie er weer van genieten. Willen jullie hier na nog meer? Laat maar van je horen ;-)

Wil je vooraan beginnen?: http://www.xead.nl/ze-stuurde-me-een-flirt-en-daarna-hadden-we-een-click

First date.
Elkaar ontmoeten, dat vond sweetie wel moeilijk. Ik vond het ook moeilijk. We waren kennelijk allebei gekwetst geweest in onze vorige relatie en wilden voorzichtig zijn met daten. We waren het er samen over eens dat het in ieder geval geen kroeg moest worden of een restaurant ’s avonds, een ideale omgeving dus. We spraken af om te gaan lunchen in een restaurant in een nabije stad. Een collega van mij had daar pas een restaurant geopend en ik wilde daar toch nog gaan kijken. We hadden niets te verliezen. We hadden al hele leuke en diepgaande gesprekken gehad via MSN en ik keek er naar uit om haar te ontmoeten. Ze vertelde me overigens dat ze geen sweetie heette, maar Nienke. Ik noemde haar dus voortaan Nienke. En toen kwam het, ze wilde me kennelijk niet tot last zijn, want ze liet me weten de avond er op dat het erg lang ging duren met de bus. Ze had geen rijbewijs en was dus aangewezen op het openbaar vervoer. “Ik kom je dan toch gewoon halen?” zei ik, maar Nienke bleef bescheiden en vond dat ze zelf wel kon komen met het openbaar vervoer. Ze zou bijna twee uur onderweg zijn zei ze. Belachelijk dacht ik, maar o zo lief, zo bescheiden, zo anders dan dat ik verwachtte van een onbekende vrouw. Dat was wel heel bijzonder en totaal anders dan ik gewend was. Ik was het er niet mee eens en sprak met haar af dat ik haar in haar woonplaats kwam halen. Ze gaf hier aan toe en we spraken af bij een bekend bedrijf. De avonden daarna spraken we vaak met elkaar via MSN en we hadden het ook regelmatig over onze ontmoeting die over een paar dagen plaats ging vinden. Wat was dat spannend zeg en ik voelde me steeds meer aangetrokken tot haar. Ik had haar niet eens gezien, maar ik had toch al het gevoel dat ik ze al langer kende. We lagen op een lijn wat betreft onze kijk op opvoeding van kinderen en over vertrouwen en monogamie die we verwachtten in een relatie.

Ik was onder de indruk.
Eindelijk was het zover. Ik had er zo naar uitgekeken. Ik voelde me net een puber die voor het eerst met een meisje op stap ging. Het was zo ontzettend spannend en ik reed met de zenuwen in mijn lijf naar de plaats waar we elkaar zouden ontmoeten. Door mijn hoofd spookte van allerlei vragen. Ja dat gebeurt bij mannen ook dames! Zou ze me wel leuk vinden? Misschien zou het tegenvallen en was ik alleen maar een goede gesprekspartner geweest aan de andere kant van het computerscherm. Misschien had ze wel alleen die moeite gedaan om een keer dat seksuele avontuur met mij aan te gaan. Ik had zo’n lelijke oude stationwagen in een felrode kleur. Misschien knapte ze daar wel meteen op af. Had ik wel de goede kleren aangedaan? Ik voelde me niet helemaal happy in die kleren, maar het was wel netjes, daar kon ze niets van zeggen. Met die gedachtes reed ik over de snelweg naar Nienke toe, tenminste dat hoopte ik, want misschien kwam ze wel helemaal niet opdagen. Toen ik daar aan kwam parkeerde ik de auto en ik wachtte. Ik had Nienke al een sms’je gestuurd dat ik op de afgesproken plaats stond. Toen gierde de zenuwen echt door mijn lijf. Wat is dat spannend zeg! Een vader, de dertig al gepasseerd, en dan als een puber zo naïef staan wachten op een onbekend meisje. Ik keek in de richting van de ingang van het gebouw waar ik voor stond. Ik zag een meisje staan, verstopt in een zwarte jas met een das om haar hals. Zou ze dat zijn? Ik stapte uit en keek in haar richting. Nu stond ik pas echt voor schut want er stonden meerdere mensen om haar heen. “Nienke?” zei ik aarzelend? Ze keek me aan en ze begon mijn richting op te lopen. Jeetje nu was ik helemaal van slag. Mijn hart bonkte in mijn keel en ik was bang dat ik niets meer durfde te gaan zeggen tegen haar. Ze kwam dichterbij gelopen. Ik was onder de indruk van haar mooie verschijning. Ze had mooie lange donkere haren en grote donkere kijkers, net zoals op de foto. Ze was slanker dan op de foto’s die ze mij had getoond, maar dat stond haar erg goed. Ze glimlachte naar mij toen ze vlakbij me stond en stelde zich verlegen voor. Wat een schatje! Wat een mooie vrouw! Ze rook ook lekker. Ik kan me niet meer herinneren welke geur, maar ze maakte met heel haar verschijning indruk op mij.

Een wit boterhammetje.
We stapten samen in die oude versleten stationwagen met die felrode kleur en ik aarzelde of ik haar een knuffel zou geven. Ze had me een verdrietig verhaal verteld via MSN wat op dat moment speelde en ik had haar onschuldig gezegd dat ze een knuffel van me kreeg als ik haar zou zien. Ik ben een man van mijn woord dus ik moest nu de keuze maken om haar dan ook een knuffel te geven. De daad bij het woord voeren was het gemakkelijkste want communiceren doe ik graag en ik zei tegen haar doodleuk dat ik haar ging knuffelen omdat ik dat beloofd had. Hoe onschuldig kan het zijn? En daar zaten we. Allebei met een rode kop verlegen naar elkaar te kijken, alsof het de eerste keer was dat we met een andere planeetbewoner contact kregen. We raakten al snel aan de praat toen ik de auto startte en wegreed in de richting van de grote stad. Ze zou me de weg wijzen want die wist ik niet zo goed. We spraken over de dingen waar we het via MSN over hadden. Aan het eind van de rit stapten we in een donkere drukke parkeergarage uit en ik vroeg haar of ze met me mee ging. We liepen dicht naast elkaar in de richting van het restaurant. Ik droeg een doos bonbons die ik had meegenomen voor mijn collega. Binnengekomen werden we hartig ontvangen en hebben we ons aan elkaar voorgesteld. Mijn collega wist van mijn date af en gaf mij een goedkeurende blik. Dat maakte mij natuurlijk nog een stukje meer verlegen en ik keek Nienke aan met een grijns op mijn gezicht die ik had gehad toen ik haar foto’s bekeek. Ik probeerde haar af te leiden door haar te vragen wat ze wilde eten. Ze wilde gewoon een wit boterhammetje en een glaasje cola. Wat was ze bescheiden, want ik wilde haar toch echt even verwennen met een lekkere lunch. Ze wilde me kennelijk niet tot last zijn en ze zei ook dat ze het zelf niet kon betalen en daarom ook niet wilde dat ik veel moest betalen. Daar ben ik maar niet tegenin gegaan en heb het gerespecteerd. We spraken wat met elkaar en in de stiltes keken we elkaar verlegen aan. De klik was er volgens mij maar het ijs moest nog gebroken worden. We waren allebei verlegen en bescheiden in onze aandacht. Bijzonder om zo twee mensen bij elkaar te zetten.

Ik duwde haar de bloemenwinkel in.
Na de lunch liepen we weer naar buiten en ik vroeg haar of ze nog een stukje door de stad wilde lopen. Ze knikte naar me en stemde hier mee in. Ze ging bij mij in de arm lopen en nu voelde het helemaal veilig. Alsof het nooit anders was geweest. Ik voelde me thuis bij haar. Ik voelde de warmte van de liefde om haar heen. Het verlangen om bij elkaar te zijn werd groter en toen kwam er een impuls die ik nog nooit had gehad. We liepen voorbij de etalage van een bloemenwinkel en ik duwde haar daar naar binnen. Ik had ineens bedacht dat ik haar met een bloemetje ging verwennen. Wat de uitkomst van deze date ook zo zijn, ze kon dan in ieder geval nog even terugdenken aan onze fijne gesprekken en onze verlegen tijd samen. Ze keek me aan met een vragend gezicht en wist eigenlijk niet wat ze moest doen. Ik vroeg haar: “Welke bloemen vindt je mooi?” “Ik weet het eigenlijk niet zo goed”: zei ze. “Vindt je deze mooi?” “Ja die zijn wel leuk”. “Kunt u een mooi boeketje maken met deze bloemen, met wat groen er door?” zei ik. Ik rekende het mooie geurende rozenrijke boeket af en ik stopte het vrijwel meteen in de handen van Nienke. “Deze zijn voor jou” zei ik. “Voor mij?” “Wat lief!” Toen was het ijs gebroken. Ze liep onder de indruk van mijn impulsieve actie langs mij naar de donkere parkeergarage. We hebben niet veel tegen elkaar gezegd. Ik wist niet goed wat ik moest zeggen, want dat was wel een heel brutale actie van mijn bescheiden romantische zieltje geweest. Misschien was ik iets te ver gegaan. Ach, weet je wat? Ik geef haar gewoon nog een kus op haar mond voor we in de auto stappen! En dat gebeurde. Ze deed nog mee ook! De kriebels jaageden door mijn lijf. Nu kon ik niet meer terug. Het begin was gemaakt.

En stiekem keek ik toch wel even hoor!
Ik bracht haar naar huis want ze vond het wel leuk als ik nog even binnen kwam voor een kopje koffie. Ze woonde tijdelijk even bij haar moeder tot ze zelf iets anders had gevonden voor haar en haar kinderen dus deze vent mocht op zijn eerste date meteen schoonmoeders ontmoeten. We stopten in een rustig straatje met grote bomen vol van bladeren. Ze keek naar het hoekhuis en knikte: “Daar woon ik”. Ik reageerde positief en we stapten uit de auto. Zenuwachtig liep ik met haar mee. Wat mij te wachten stond wist ik niet, maar ik ging het gewoon tegemoet. Ze maakte de deur open met haar sleutel en hield de deur voor mij open. Ik liep naar binnen en Nienke wenkte mij dat we naar de keuken gingen. Haar moeder stelde zich aan mij voor en Nienke kreeg meteen een reactie op de bos bloemen die ze had gekregen van mij. Nienke moest hem maar in een vaasje zetten. Tijdens onze gesprekken op MSN hadden we al gesproken over welke lichaamsdelen we mooi vinden aan de ander. Ik had haar verteld dat ik graag naar een mooi kontje kijk. Nou Nienke gaf mij de kans hoor. Ze pakte een krukje en stapte daar op. Ze rekte zich vervolgens uit om een vaasje te pakken. Ik probeerde me in te houden maar ik kon mijn mannelijke verlangens toch niet in bedwang houden. Stiekem keek ik toch even naar dat kontje…

Het schrijven van dit stukje deed me denken aan een liedje van Herman van Veen:
Suzanne neemt je mee,
naar een bank aan het water,
duizend schepen gaan voorbij
en toch wordt 't maar niet later,
en je weet dat zij te gek is,
want daarom zit je naast haar
en ze geeft je pepermuntjes,
want ze geeft je graag iets tastbaars
en net als je haar wilt zeggen:
'ik kan jou geen liefde geven'
komt heel de stad tot leven en hoor
je meeuwen schreeuwen,
je hebt steeds van haar gehouden,
en je wilt wel met haar meegaan,
samen naar de overkant
en je moet haar wel vertrouwen,
want ze houdt al jouw gedachten in haar hand