Neerpenner wilde weten hoe Xead 'vroeger' was. Nou voel ik me hier wel een 'oude rot' en doe dus maar eens mee aan deze schrijfopdracht.

In den beginne van mijn Xead-jaar

Ik denk terug aan een  jaar geleden. Allereerst vond ik Xead als thuiswerk, hoopte dat ik als mijn scheiding rond was toch wat extra bij te verdienen en mijn hoofd boven water te houden. Eenmaal in mijn eigen woning getrokken kwamen er veel emoties aan bod. Niemand op de bank die naar me luisterde ik vond op Xead een luisterend oor.  Er werden pb's gestuurd die verplaatste naar emails, een clubje schrijvers onderzocht de werking van Xead. Hoe kunnen we ook nog wat verdienen hier?  Het was een klein clubje wat elkaar volgde, wat elkaar uitdaagde om verder te schrijven.

 Ik schreef zelf veel op Xead om mijn emoties rondom mijn scheiding te verwerken. Ik kreeg zulke lieve reacties van lezers en schrijvers op Xead. Ik voelde me gesteund, gewaardeerd, ik vond een luisterend oor. Het deed me groeien, groeien in mijn schrijven maar ook persoonlijk, kon mijn emoties eerst niet de baas, het waren er zoveel niet voor niets heb ik zoveel artikelen op mijn naam staan. Iedereen bleef me volgen, pepte me op waar nodig of genoot van de positieve dagen. We volgden elkaar.

Gekkigheid  

Halverwege het jaar schreven we veel hilarische stukken. Het ene artikel lokte het andere artikel uit. Er werd veel gelachen.  Ik dacht mijn rookverslaving van me af te kunnen schrijven net zoals ik mijn emoties van me afschreef, ik kreeg de zelfde dag een prachtig tegenartikel van AP, met een eigen Kika-strip

Niet stoppen met roken

Ik was en ben grote fan van AP en ook daar schreef ik eens over.

 Ik ben fan van Azijnpisser

Ik vond dit echt een geweldige periode op Xead, heb ontzettend veel gelachen om alle artikelen die iedereen over en weer schreef. Helaas kreeg AP het te druk voor Xead en kunnen we nog maar een enkele keer genieten van zijn cynische stukken.

We voerden een pittige discussie over geloof en het mooi edaarvan vind ik nog altijd dat het leek op een kleine virtueele oorlog wat geeindigd is met excuses en veel respect voor elkaars standpunten. Wat een mooie les was dat, degene die dit hebben meegekregen weten waar ik het over heb.

Schrijfopdrachten

Verbijsterend trakteerde ons op schrijfopdrachten. Prachtig nieuw soort schrijven ontstond. 101 woorden verhalen naar een hint van Marcel-Strooband.   Maar er ontstonden ook discussies over de opzet van Xead. Er kwamen prachtige schrijvers bij die mooi verhalen schreven, hier niet kwamen om geld te verdienen maar om gelezen te worden en te vertoeven tussen mooie talentvolle schrijvers en elkaar uit te dagen verder te groeien. De opzet van Xead leek niet meer te voldoen. Er kwam een roep om een sociaal, schrijf gedeelte en een commercieel gedeelte. De commercieele schrijver, ergerden zich aan de babbelstukken, en de sociale schrijvers, de dichters ergerden zich aan de commerciele schrijvers, de 'serieuze' schrijver ergerden zich aan de kwaliteit van stukken.

Somber

Ergens was er een omslag.  Ik las bijna alle nieuwe schrijvers en vond veel mensen die net als ik steun gebruiken konden en probeerde daar waar ik kon een luisterend oor te zijn. Het deed me veel verdriet tegenkomen, veel eenzaamheid, veel somberheid. Er ontstond een politieke stroming, er onstond een politieke partij in wording.

Er bleven schrijvers toestromen, er verdwenen er ook veel. Elke keer is er een nieuwe kleine harde kern die elkaar volgt. Wat mij de laatste tijd opvalt is dat het moeilijker wordt de mensen van wie ik het liefst eigenlijk alles lees te blijven volgen. Er wordt zo veel geschreven. Vroeger hield ik de nieuwe reacties in de gaten en kon dan alsnog weer reageren, mooie, leuke, humoristische gesprekken, discussies volgden onder artikelen. De reacties stapelen nu zo hard dat ik het op die manier niet meer kan volgen.

De sfeer

De sfeer is hier op Xead overwegend positief en opbouwend. Ook dit heeft schrijvers hier naar toe getrokken. Bij welke site ontstaat nou het plan om een feest te organiseren en elkaar te willen ontmoeten, dat gebeurd hier toch maar wel even!

Toch ben ik bang voor 2012!

In dit tempo, zal dat wat er was niet vol te houden zijn. Ik zou nog altijd graag een splitsing willen zien op Xead. . Nu start ik Xead soms op en word ik moedeloos van de hoeveelheid. Snel filter ik alle commercie er tussen uit, die hoef ik niet te lezen dat scheelt weer! Ik zelf schrijf ook bij tijden commercieel en zou ze ook graag willen scheiden van mijn gedichten en/of sociale xead stukken.

Voor mij staat Xead op ontploffen als sociale-schrijf site wat overigens ook nooit IN DEN BEGINNE de opzet is geweest maar hier wel ontstond en waar wel van aangetoond is

dat er veel behoefte aan is en wat ik niet zou willen missen vandaar mijn angst!

 

Neerpenner, dit is mijn terugblik of moet ik zeggen blik in de toekomst, ik word er zelf niet vrolijk van ik ben erg benieuwd naar reacties hierop, wat anderen hiervan vinden. Hoop dat er nog meer oude 'rotten' aan je schrijfopdracht mee gaan doen en hun kijk op Xead in het afgelopen jaar laten lezen.  Moet wel eerlijk zijn denk niet dat je dit bedoelt hebt met je schrijfopdracht, maar ja dat zijn jullie wel van mij gewend.

Ik hoop dat ik het mis heb en dat we elkaar kunnen en blijven volgen!

© Kikafonie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.