Wat ik nooit had gedacht en ook helemaal nooit had verwacht, ik deed zaken met een drugshandelaar!

De eerste ontmoeting

Ik zie hem nog zo binnenkomen. Een miezerig mannetje van ongeveer 25 jaar. Vuile kleding en een slecht gebit. Zijn nagels waren smerig en zijn blonde haren waren ongekamd. Ik vroeg me af waar hij voor kwam, zou hij zich komen inschrijven?
Hij stelde zich voor als Ed. Hij had gehoord dat ik een uitzendbureau runde en wilde graag personeel bij me inhuren. Hij vertelde dat hij ondernemer was en dat hij in de bouw werkte. Ook wilde hij mensen in dienst nemen voor zijn werkzaamheden in de schoonmaak en andere werkzaamheden, welke met de bouw te maken hadden. Uiteindelijk liet ik hem vertellen, waar hij werkte, met welke bouwmaatschappijen hij te maken had en of hij me referenties kon geven. Die gaf hij en hij vertelde me welke vacatures hij had. Ik vertelde hem ook dat het niet mijn specialisatie was, maar dat ik me meer in de transportsector bezighield. Toch wilde ik me er wel voor inzetten. Het was natuurlijk weer een opdracht en als kleine ondernemer kon je elk centje wel gebruiken.
 

 

Ik nam contact op met de maatschappijen en andere ondernemers. Zij spraken allemaal goed over hem en verzekerden me dat hij betrouwbaar was. Er was ook niets negatiefs te vinden.

De volgende ontmoeting

Weer kwam hij binnen, maar nu had hij een lange leren jas aan en kon je zien dat hij zich gewassen had. Alleen die tanden...., maar een kniesoor die daarop let. We bespraken de mogelijke kandidaten. En al snel kon ik een selectie maken, welke hij kon beoordelen. Het liep als een trein, de vacatures weerden snel vervuld en er kwamen steeds meer bij. Ook liepen de betalingen goed, dus mijn eerste indruk leek niet echt de goede te zijn.
Ook het personeel had het naar de zin bij hem. Hij was goed voor ze, soms te goed. En daar werd ook van geprofiteerd. Daar waarschuwde ik hem ook voor, maar hij wuifde dat weg. Wanneer je goed bent voor je personeel, dan zijn ze dat ook voor jou, zei hij dan. Ja, da's waar, dacht ik.

 

 

Vrijdagmiddag

Op vrijdagmiddag werden de werkbriefjes ingeleverd. De hele middag liep het af en aan met mensen die hun briefje kwamen inleveren, even wat drinken en een sigaretje roken in de kantine, en even hun verhalen kwijt kunnen. De één had het geweldig naar zijn zin, de ander had toch liever ander werk, maar de meesten waren tevreden.
Maar het groepje van Ed, kwam allemaal tegelijk binnenstromen. Ook Ed was dan van de partij. Het was feest wanneer de groep in de kantine zat. Iedereen kreeg een drankje en bij gelegenheid weleens iets daarbij. Maar na een uur was het welletjes, dan stuurde ik ze, subtiel weer weg. Behalve voor de Kerstdagen, dan was het feest, iedereen een pakket en een borrel, maar dan ook daarna naar hun gezin, voor zover ze die hadden. De groep werd alsmaar groter....
 

Betalingsperikelen

Maar zo langzamerhand begon Ed achter te raken met zijn betalingen. Wanneer hij weer eens een week te laat was, dan wees ik hem erop. Hij beloofde dan het bedrag direct over te maken. Maar hij maakte bijna nooit het exacte bedrag van de rekening over, dus het werd onderhand een hele administratie om de achterstanden bij te houden. Tot ik op een gegeven moment een overzicht stuurde van wat er nog openstond. Daar schrok hij van en probeerde op allerlei manieren onder zijn schuld uit te komen. Helaas voor het personeel, kwamen ze op non-actief te staan. De rekening was te hoog opgelopen en Ed wilde niet betalen. Zelfs zijn advocaat trok zich terug, toen hij de administratie onder ogen kreeg.

 

Incassobureau

Via mijn bank had ik een incassoverzekering afgesloten. Dit bureau zou de zaak overnemen, maar hoe ik ook aandrong, er kwam weinig schot in de zaak. Toen ik zelf eens poolshoogte ging nemen, bleek dat Ed was verhuisd. Waarschijnlijk al langere tijd, want de brievenbus puilde uit. Het incassobureau beloofde snel uit te zoeken waar E nu verbleef, maar het was al te laat. Ed was opgepakt.

 

Drugshandel

Wat er precies heeft gespeeld, dat kan ik niet vertellen, wel dat Ed in de drugshandel zat. Hij heeft een aantal mensen voor zich laten reizen naar landen die niet zo coulant zijn als Nederland. Gelukkig zijn al die mensen weer terug in Nederland. Ed moet zitten, hij kreeg 5 jaar. En ik? Ik heb nog zo'n 35.000 euro tegoed, maar ja, zolang hij vast zit zal er niets komen en wanneer hij eenmaal vrij is, wie weet, maar ik reken nergens meer op!


 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.