Xead ... veel vrienden en ... het thuisgevoel ...

 Xead … veel vrienden en … het thuisgevoel …

 

dit ging vooraf : http://www.xead.nl/veel-artikelen---veel-verdienen---veel-lezen-

 

"Het doet altijd goed om weer thuis te zijn!"

 

Ik schreef mijn vorig artikel …
zoals ik met ‘toen’ voelde.

En nu ….
hoe ik me “nu” voel…??

 

… ik ken alleen jullie namen,
… ik heb jullie nog nooit gezien,
… ik weet nu, dat ik bij vele xead-ers samen
… weer “thuis”kom - met een nieuw artikel, misschien.

 

'Thuis' is een veilige haven,
… waar men zich beschermd voelt,
… waar men zichzelf kan zijn,
… waar men het sociale masker kan afleggen,
… waar men verdedigingsstekels kan opsteken en uittrekken,
… waar men kan hard van leer zijn en toch weer praten,
… waar men één is met de omgeving en buurt,
… waar men omringt wordt door mensen die om je geven,
… waar men meeleeft met zorgen en vreugdes,
… waar men terecht kan als het niet meer gaat,
… waar men de tranen kan laten stromen,
… waar men het verdriet durft voelen,
… waar men uitbundig kan lachen,
… waar men gehoord (of gelezen) wordt …

 

 

Een thuis is een belangrijke factor voor ons evenwicht.
Thuis is de basis van waaruit we de wereld verkennen!
 

 

 

In een maatschappij
… waarin niets nog blijvend of stabiel is,
… waarin kranten op hun voorblad het einde van een tijdperk aankondigen,
… waarin regeringen met moeite gevormd worden,
… waarin bedrijven hun deuren sluiten,
… waarin banken wankelen,
… waarin schandalen en agressie schering en inslag is …

… moeten we toch “ergens” kunnen herademen ….

“THUIS DUS”
 

 

 

 

 

 

 

Investeren in dat thuis gevoel verklaar ik zo’n beetje, in mijn terugkeer bij alle xead-ers.

Na mijn laatste artikel wist ik het … “hier hoor ik bij!”

… de hartverwarmende reacties,
… de bemoedigende teksten van zovelen,
… het mooie verwoorden in een poëzie van een héél bijzonder lid van ‘thuis’,
… het volgen en schrijven (via facebook) van een heel lieve dame van ‘thuis,
… de mooie woorden van een ‘thuis-vriendin’ op hyves,
… het krijgen van een PB van zij die ‘thuis’ waren,
… het vragen naar “hoe verliep je examen” van een VERRE maar toch zo’n dichtbije, lieve vriendin …

Dit allemaal is méér dan de moeite waard om weer “thuis te komen’”

 

 

 

 

Het wordt tijd om weer in actie te schieten,
… tijd om terug te keren en enkele voorbije artikelen van jullie te lezen,
… tijd om weer ‘TIJD’ te maken voor al die lieve mensen,
… tijd voor mezelf, want ik schrijf graag …

Dank jullie allemaal …

“IK BEN WEER THUIS”

 

En ik eindig graag met een gedicht van Claire vanden Abeele
Zij is iemand die workshops geeft voor vrouwen die vooral willen thuiskomen bij zichzelf.

 

 

 

 

 

 

 

 

"Geruisloos schuiven over gekalkte muren
in een lange langzame beweging
vergeten dromen, onuitgesproken woorden.

Een teder licht, zacht gebroken
in een waaier van vergeten kleuren
spreidt zich als wuivende sluiers
stilzwijgend over een zee van geheimen.

Voorzichtig onbloten zich verdwaalde sterren
adembenemende parels in weidse wateren

Het duurt even voor ik dit weet;

hier ligt de vrucht van mijn bestaan
hier woont de vrouw die thuiskomt"

Claire vanden Abbeele
 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.