Ben jij een workaholic? Of toch liever lui dan moe?

Werken. Je doet het om geld te verdienen of omdat je het leuk vind of beide. Maar werk je om ervan te leven of leef je om te werken?

Workaholics

Er zijn mensen die bijna non-stop werken. Ze willen meer geld verdienen, een hogere functie krijgen of gewoon meer erkenning. Of misschien houden ze ongezond veel van hun werk.

En er zijn ook mensen die de hoogste functies genieten, enorm veel geld verdienen en heel veel erkenning hebben en nog werken ze zich suf. Is het inderdaad dat ze zoveel van hun werk houden of is het werken een soort verslaving geworden dat hun hele leven invult?
Met het term alcoholisme zijn we allemaal bekend. Workaholisme is eerder een nieuwe term dan verschijnsel.
Steeds meer willen zit in menselijke natuur, maar wanneer je het gevoel krijgt dat het nooit genoeg is, dan is er sprake van een obsessie. Hoe vaak hoor je het niet over de politici of popsterren, die bijna niets anders doen dat werken.

Liever lui dan moe of wat is wel en geen werk

En als niet veel wil werken of het liefst helemaal niet, dan moet je het niet te hard op zeggen anders wordt je al gauw als luilak bestempeld. Het is tegenwoordig zo dat als je vrijwilligerswerk doet, stage loopt of thuis voor de kinderen zorgt, dan wordt het in feite niet als werk(ervaring) gezien. En wordt je betaald voor dezelfde taken, dan is het opeens wel werk(ervaring). Kortom wat je graag doet, heeft pas gewicht op je cv als je ook geld mee verdient.

Pech hebben dus als je dingen die waarvoor je niet betaald krijgt ( hobby zeggen ze dan ), je meer voldoening geven dan je werk.

Een gulden middenweg

''Ik breng veel meer tijd op het werk en in de auto, dan thuis,'' zegt Mark Rutte met een blij gezicht (verbaasd me niets dat hij nog steeds niet eens een vriendin heeft, laat staan vrouw en kinderen).
Liever jij dan ik, denk ik dan. Ik ben niet te beroerd om te werken en werk als tandartsassistente vind ik leuk, maar ik zal het geen roeping noemen en als ik van 32 uur in de week kan leven, wil ik ook geen 40 uur in de week werken.
Ik heb familie, geliefde, vrienden en nog andere dingen die ik leuk vind om te doen zoals breien of schrijven. En met schrijven verdien ik wel een paar euro's extra, maar kan er helaas nog niet van leven.

Ben nog geen schrijver dus. In de toekomst hoop ik nog verder met mijn verhaal kunnen komen. Ik heb al een paar hoofdstukken geschreven en daarna was er te veel stress en ging mijn inspiratie weg. Maar op een dag gaat mijn fantasie epos ''Terrin'' zeker verder.
Met ''Één Eiland'' als eerste deel.

''Duizenden jaren geleden was er eens een mooi bloeiend eiland genaamd Terinn. Het was één koninkrijk en één volk. Het was één eiland.'' Zo begint de proloog. Als een echte sprookje. En als een echte sprookje zal het ook eindigen.

En als ik hiermee ooit mijn brood kan verdienen zou het fijn zijn. En anders wil ik gewoon de nodige tijd en rust hebben om verder te schrijven. En met moderne internet mogelijkheden is er altijd een manier om je werk ( ja, ik vind het ook werk, want je steekt er toch tijd en energie in) te publiceren, ook al is het op eigen site.

Maar wat ik ook verder in mijn leven doe, wil ik altijd nog genoeg tijd over hebben voor mensen die me dierbaar zijn en dingen die ik leuk vind om te doen.

Ik wil werken om te leven en niet andersom. En jij?

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.