Het is bekend dat vrouwen door de menopauze anders tegen het leven en zichzelf aan kunnen gaan kijken. Ze raken de zorg- en sekshormonen grotendeels kwijt en beginnen hierdoor vaak meer aandacht voor zichzelf te krijgen en te nemen. Hoe zit dit eigenlijk met de mannen die 50plus zijn? Veranderen zij ook of leidt de overgang ofwel andropauze bij hen minder tot grote veranderingen?

In een Belgisch artikel, waarin stond hoe een man nog beter zijn best kan doen om een vrouw te plezieren, stond een opvallende reaktie van een 50plus man. De strekking van zijn reaktie was, dat hij het allemaal wel goed vond na jarenlang allerlei gedoe om relaties en het plezieren van vrouwen. Hij had nu genoeg aan zichzelf en vond die rust heerlijk. Die reaktie was wel opmerkelijk, omdat we meestal denken dat het de vrouwen zijn, die na de overgang geen zin meer hebben om voor een man te gaan zorgen. Mannen worden vaak gezien als tot op hoge leeftijd op zoek naar een vrouw die voor hen zorgt. Is dat wel zo?

Vrouwen hebben veel op mannen aan te merken en dat is vaak terecht. De emancipatie heeft veel goeds teweeg gebracht voor vrouwen en tot meer onafhankelijkheid geleid, waardoor een vrouw zich niet meer geheel aan de man hoeft aan te passen. De andere kant is dat ook nu de minder leuke kanten van vrouwen beter zichtbaar worden en ze vaak niet zo heel veel blijken te verschillen van mannen. Vrouwen gaan ondertussen bijna evenveel vreemd en kunnen even wispelturig en ongedurig zijn als mannen en steeds op zoek zijn naar nieuw avontuur.

Veel mannen lijden dus nu even vaak onder het gedrag van vrouwen als voorheen de vrouwen onder dat gedrag van mannen. De man weet ondertussen niet meer hoe hij het goed moet doen. Er wordt veel van hem verwacht. Hij moet stoer en sterk zijn, maar ook zacht en behulpzaam. Jonge vrouwen willen vaak een foute man, die een uitdaging vormt om te kunnen opvoeden tot rustige huisvader. Zit hij eindelijk gedomesticeerd op de bank, dan vinden ze hem niet meer aantrekkelijk en kan het aan de overkant weer groener lijken. Natuurlijk is het niet overal zo, maar vrouwen willen best heel veel.

De man die in zijn reaktie aangaf dat hij zijn buik wel vol had van dat relatiegedoe heeft waarschijnlijk zijn hele leven genoeg hormonale stormen moeten opvangen. Vrouwen zijn vaak Drama Queens....ze kunnen een man emotioneel het vel over zijn neus trekken en hem manipuleren als de beste. Vrouwen zijn nou eenmaal door de evolutie emotioneel vele malen geraffineerder dan mannen. Veel mannen zijn daar helemaal niet tegen opgewassen en buigen het hoofd, worden een goede lobbes en gaan in alles met de prinses mee (Richard in Keeping up Appearences) of ze gaan er van door en proberen het opnieuw met een andere vrouw. Mannen blijken ook vaak jarenlang op hun tenen te lopen en over hun emotionele grenzen te gaan door de dwingende kracht van hun hormonen. Ze accepteren veel, omdat hun testosteron hen afhankelijk maakt van een vrouw.

Schijnbaar kan het een man op een bepaald moment in zijn leven ook teveel worden na jarenlang schipperen met vrouwelijke emoties: hormonale strubbelingen door de maandelijkse menstruaties, hormonale strubbelingen na de zwangerschap, hormonale schommelingen vlak voor de overgang...met vaak de bijkomende drama's. En dan komt de menopauze nog met al zijn klachten en kwalen en ook dan moeten ze begripvol zijn als hun vrouw plotseling verandert en geen zin meer heeft om zowel lichamelijk en geestelijk zijn steun en toeverlaat te zijn. Ook bij hem lijkt er een punt te komen dat hij door de afname van testosteron minder slaaf wordt van zijn hormonen en liever kiest voor de rust in zijn leven en dus minder afhankelijk wordt van een vrouw. Bron: http://50plusje.nl

Reageren?