Over enkele weken zal heel voetbalminnend Nederland zijn ogen weer gaan richten op het Nederlands Elftal. Dan begint in Zuid-Afrika wederom het Wereldkampioenschap voetbal. Als Nederlands Elftal hebben we al enkele WK’s meegemaakt. Met wisselend succes. Vanaf deze plaats wil ik enkele bijzondere momenten in de WK-historie van het Nederlands Elftal met u doornemen. Vandaag gaan we terug naar USA 1994: Nederland – België, de tweede wedstrijd in de groepsronde.

Vooraf
Het WK werd in 1994 in de Verenigde Staten gehouden. Het Nederlands elftal was vooraf niet direct getipt als favoriet. Mede door het afzeggen van Ruud Gullit en de hardnekkige blessure van de held van 1988, Marco van Basten. Toch zagen veel kenners het Nederlands Elftal nog als favoriet. België werd aanmerkelijk lager ingeschat, maar plaatste zich naar titelverdediger Duitsland en gastland Amerika wel als een van de eerste landen voor de eindronde. De twee Lage Landen komen elkaar tegen in de tweede wedstrijd van de groepsronde. De Belgen wisten Marokko met 1-0 te verslaan in het eerste duel. Nederland had de grootste moeite met Saudi Arabië. Fuad Amin had al vroeg in het duel de Aziaten op 1-0 gezet. Een afstandschot van Wim Jonk in de tweede helft en een kopbal met de ogen dicht van Gaston Taument zorgen ervoor dat Nederland toch met (toen nog) twee punten het openingsduel afsluit. Wel zijn de mannen van het Nederlands Elftal zich ervan bewust dat het absoluut beter moet. Het woord falen wordt nog net niet in de mond genomen. Aanvoerder Ronald Koeman: ‘We hebben te voorzichtig gespeeld. Voorzichtiger dan we zelf wilden.’ Een dag voor de clash tegen België ging het dan ook vooral nog over het openingsduel van Oranje. Bondscoach Advocaat werd door onder anderen Louis van Gaal ernstig bekritiseerd over de manier van spelen. Advocaat zelf counterde dat hij kennelijk meer fatsoen had als bepaalde collega’s en wees erop dat zijn selectie stabiel genoeg is om niet in de war te raken van dergelijke invloeden van buitenaf. Als de wedstrijd tegen België aan bod komt reageert Advocaat in eerste instantie verbaasd. Een Belgische journalist wijst hem er namelijk op dat de Belgische keuzeheer Paull van Himst besloten heeft Luc Nilis buiten de basis te laten en een extra verdediger laat starten. Dit houdt in dat de Belgen starten met vijf verdedigers en anderhalve aanvaller. Een teken van de traditionele angst die onze zuiderburen hebben voor het Nederlands Elftal. Dick Advocaat wordt er op de persconferentie verder nauwelijks warm of koud van. Hij geeft aan de selectie op één plaats te wijzigen (Gaston Taument zou in de basis starten ten koste van Marc Overmars). Ook de Belgische vedette Enzo Scifo krijgt geen speciale bewaker. ‘We gaan uit van onze eigen kracht. Als ik Scifo een speciale bewaker geef zou ik dezelfde fout maken als Louis van Gaal eerder dit jaar bij Parma – Ajax,’ bitst de geboren Hagenaar nog even terug richting de toenmalige Ajaxtrainer.

De wedstrijd

In een kokend Orlando, het kwik stond vlak voor aanvang van de wedstrijd op bijna 40 graden celcius, treden de twee lage landen op 25 juni 1994 aan in de Citrus Bowl. Ruim 62.000 toeschouwers zullen getuigen zijn van de wedstrijd, die als inzet een vrijwel zekere plaats bij de laatste 16 heeft. Advocaat heeft uiteindelijk de volgende elf namen het veld in gestuurd: Keeper Ed de Goey, verdedigers Stan Valckx, Frank de Boer, Ronald Koeman en Frank Rijkaard, op het middenveld Jan Wouters, Wim Jonk en Ronald de Boer en in de voorhoede kregen Gaston Taument, Bryan Roy en Dennis Bergkamp de voorkeur. De keus voor Valckx was opmerkelijk. Hij moest in de mandekking spelen op Josep Weber. Advocaat hield dus wel degelijk rekening met de kracht die de Belgen in de selectie hadden. De leiding was in handen van de Braziliaanse scheidsrechter Marsiglia. De eerste helft heeft Nederland een redelijke grip op het duel, al krijgen ook de Belgen aardig wat kansen. Doelman Ed de Goey grijpt enkele malen goed in en een doelpunt van Enzo Scifo wordt afgekeurd wegens buitenspel. Aan de andere kant zijn er kansen voor de internationale sterren Ronald Koeman en Frank Rijkaard. In de rust moeten er harde woorden gevallen zijn, want Nederland herpakt zich goed. Direct na rust moet de Belgische doelman Michel Preud’homme gelijk ingrijpen op een schot van Bergkamp. Nederland krijgt vervolgens kans op kans en de uitmuntend keepende Preud’Homme sleept zijn team er doorheen. Gek genoeg grijpen de Belgen juist dan hun kans. Uit een corner in de 65e minuut komt de bal voor de voeten van Phillip Albert en deze scoort binnenkant paal. “Ik wist het, ik wist het, een gouden goal!”, oppert een Belgische commentator op de Nationale televisie. België is uitzinnig. Zo vaak hebben ze tenslotte ook geen voorsprong op ‘grote broer’ Nederland. Wat volgt is een scala van aanvallen voor de goal van de Belgen. Absolute uitblinker Preud’homme sleept de Belgen er keer op keer opnieuw doorheen. Enkele counters van de Belgen leveren ook geen doelpunt op. Er is nog twijfel of Ed de Goey hands maakt buiten het strafschopgebied en in de laatste minuut wordt Nederland een vrijwel zekere strafschop ontnomen, nadat een kopbal van Bergkamp met de hand gekeerd lijkt te worden door een Belgisch verdediger. Het mocht niet baten, want Marsiglia legt bal niet op de stip. Ook Ed de Goey wordt bespaard. Zijn handsbal wordt niet bestraft. Tot grote woede van de Belgische spits Josep Weber, die anders een vrije doorgang had gehad. Na 93 minuten fluit Marsiglia dan toch echt af en Nederland moet in de laatste wedstrijd tegen Marokko winnen om plaatsing af te dwingen. De strijd der Lage Landen in Amerika wordt gewonnen door de Belgen.

Achteraf
Als er van de dertig schoten die Nederland totaal loste richting de Belgische goal er niet één in gaat dan kan er maar één persoon de gevierde man zijn. Het napraatje ging op 26 juni dan ook vooral over doelman Michel Preud’homme. Trainer van Himst mocht als eerste zijn lofuitingen doen: ‘Met zo’n doelman voel je je als bondscoach bijzonder op je gemak. Ik denk dat Michel de beste keeper van het toernooi tot nu toe is.’ Preud’homme zelf was vooral onder de indruk van het Nederlands elftal: ‘Dertig schoten op doel. Dat heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Een gelijkspel was misschien verdiend geweest. Dat moeten we durven zeggen. Ik had alleen steeds net die redding.’ Vooral Dennis Bergkamp werd door de doelman steeds tot wanhoop gedreven. Het goudhaantje liet optekenen: ‘Je kapt, je draait, je schiet en steeds wordt het weer niks.’ En wie kon de prestatie van Michel Preud’homme beter op waarde schatten als zijn collega aan de andere kant? Ed de Goey, op dat moment een van de beste keepers ter wereld, erkende eveneens het meesterschap van zijn Belgische collega. Maar de Nederlandse sluitpost werd vanwege zijn handsbal ook in ander verband genoemd. Volgens vele media ontsnapte hij aan een rode kaart. ‘De bal kwam inderdaad op mijn arm, maar ik hield mijn handen gekruist voor mijn borst. Het was zeker geen opzettelijk hands.’ Opmerkelijk detail is dat het officiële debuut in het Nederlands elftal van Edwin van der Sar een feit was geworden als scheidsrechter Marsiglia de rode kaart had getrokken voor de Goey. Bondscoach Dick Advocaat wilde vooral de rust bewaren in het Oranjekamp: ‘We richten ons nu volledig op een overwinning tegen Marokko.’

Die wedstrijd tegen Marokko werd gewonnen door Nederland. Als koploper ging Nederland door naar de laatste zestien. België verloor van Saoedi-Arabië en mocht van geluk spreken dat het als een van de beste derde plaatsen naar de laatste zestien mee mocht. In die laatste zestien werd België uitgeschakeld door Duitsland. Nederland won van Ierland en delfde pas in de kwartfinale het onderspit tegen latere toernooiwinnaar Brazilië.

Klik hier voor statistieken van het duel

Bronnen:
www.voetbalstats.nl
www.oranje11.nl
www.volkskrant.nl

Lees ook: Ajax - Bayern Munchen 1995

Heeft u suggesties voor een legendarisch moment? Laat het mij dan gerust weten. Bezoek ook eens mijn website: ajaxwereld

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.