Roken, al jaren is bekend dat het ongezond is maar toch rookt ‘slechts’ 24,3 procent van de Nederlandse bevolking. (Bron: Stivoro) Met dit in ons achterhoofd vindt 65 procent van de niet-rokers dat er meer zorgpremie wordt betaald door rokers. Dit naast de eeuwig stijgende prijs voor een pakje sigaretten. Een magere 18 procent van de rokers is het hier mee eens. (Bron: CBS) Is dit een eerlijk systeem? Of vergeten de niet-rokers nu even dat er meerdere mensen bewust spelen met hun gezondheid?

Ten eerste vraag ik mij af waar de lijn word getrokken. Wanneer rookt iemand? Bij een pakje per maand, een pakje per week of een pakje per dag? Er zijn genoeg mensen die een heel pakje oproken, maar louter tijdens het uitgaan. Deze worden bestempeld als ‘party-rokers’. Zij zijn geen vaste rokers, maar roken wellicht meer dan de gemiddelde roker.

Om mij heen roken veel mensen, en die zijn zich er absoluut van bewust dat roken slecht is voor de gezondheid. Maar in het hedendaagse milieu hebben wij de luxe om ons leven volledig zelf in te kunnen delen. Studeren of werken, alleen blijven of trouwen, carrière of kinderen. Er zijn talloze opties en niks is onmogelijk. Waarom zouden men zich dan toch moeten beperken in sommige opzichten. Rokers weten dat het slecht is, maar het is wel een onderdeel van de kwaliteit van het leven. Rokers genieten van de eerste sigaret van de dag en zo zijn er nog zeker tien momenten op te noemen waardoor men vindt dat de sigaret het moment compleet maakt.

Daarnaast zie ik niet in waarom rokers zouden moeten betalen, maar mijn buurvrouw die kampt met obesitas niet. Ook mevrouw kiest hier zelf voor. En hiervan weet iedereen net zo goed dat het ongezond is. Als de rokers aangepakt moeten worden, moet dan niet iedereen met een afwijking van het prototype gezonde leven betalen? Als we het zo gaan bekijken kunnen we natuurlijk nog veel verder gaan. Moeten mensen met aangeboren ziektes of ouderen dan ook gaan betalen omdat ze in een risico groep zitten? Tevens leven wij in een solidair land waar alles is gebaseerd is op elkaar accepteren. Dit betekend dat we allemaal dezelfde basiszorgverzekering betalen ongeacht leeftijd, geslacht, inkomen, afkomst, gezondheid of kans op ziektes. Dit betekend ook dat  het doen en laten geen invloed heeft. Waarom zou roken dan de uitzondering op de regel moeten zijn? En als dit zal gebeuren, dan worden mensen bang om naar de dokter te stappen. Als blijkt dat er iets mis is, zullen ook zij meer moeten betalen.

Als de premies omhoog gaan zullen er als logisch gevolg veel rokers stoppen omdat het gewoon niet meer te betalen is. Alle accijnzen die de overheid dan misloopt zullen we met zijn allen voelen. Precies, de staatschuld. Hoe dat moet worden opgelost is een groot vraagstuk waar niemand rekening mee heeft gehouden. Want hoe is dat nog op te lossen?

Voorstanders hoor ik zeggen dat het een eerlijke manier is om om te gaan met het zorgstelsel. Rokers schaden hun lichaam dus zullen vaker bij de dokter terecht komen. Maar voor het gemak wordt er vergeten dat rokers vaak eerder dood gaan. Dit betekent minder ouderenzorg. Daarnaast ken ik genoeg rokers die maximaal twee keer per jaar bij de dokter zitten en geen klachten hebben die door roken zouden kunnen zijn veroorzaakt.

Ja, ik begrijp dat niet-rokers last hebben van de geur van roken. En ja, ik begrijp dat mensen bang zijn door meeroken zelf ook ziek te worden.  Maar door premies verandert dit gegeven niet. We leven in een solidair land, dus laten we solidair blijven naar elkaar.

Reageren?