Vreemd genoeg, weet ik niet wie mijn moeder is. Ja er is iemand die me op de wereld heeft gezet, iemand die me heeft grootgebracht, maar ik weet niet of er een moeder is die van me houdt.

 

Moederliefde

De moederliefde, die je als kind zo hard nodig hebt, ken ik amper. Mijn herinnering is enkel dat ik niet veel betekende in de ogen van mijn moeder. Toen haar tweede dochter werd geboren, bleek dit een veel mooier kind, dan de eerste. De eerste kwam eigenlijk als ongelukje op de wereld, de tweede was echt gepland.

Het tweede meisje was mooi, ze had een mooie blonde bos met krullen, had iets, waardoor ze altijd de lachers op haar hand had, en ik was eigenlijk een heel ander type, meer serieuzer en mijn grapjes kwamen nooit zo aan als die van mijn zus. Mijn grapjes werden afgekeurd, of soms bestraft. Knuffelen deed ze niet, althans niet met mij. Wanneer ik weer eens ongehoorzaam was geweest, dan kreeg ik klappen van mijn vader. Zij greep nooit in, liet hem zijn gang gaan. Ook al liep het soms uit de hand, werd het klappen stompen of trappen, zij zei alleen, na een tijdje, nu is het wel genoeg en liep dan de trap af naar beneden.

 

 

Een zieke moeder

Toen ze ziek werd, nadat ze nog een kind had gekregen, lag een hoop verantwoordelijkheid op de schouders van mijn zus en mij. Dit ging wel ten kostte van mijn school, maar het werk moest nu eenmaal gebeuren. Mijn moeder was vaak ziek, maar de waardering voor wat we in huis deden, sprak ze nooit uit. Wel hield het ons van de straat, zo mochten we nooit vriendinnen in huis halen. Daar kon ze niet tegen en werd het huis weer een puinhoop, volgens haar.

Een hele enkele keer mocht het wel, maar dan waren het dochters van vrienden, daar mocht ik mee omgaan. Vaak waren dit meisjes waar ik niets mee gemeen had, dus dat hoefde van mij niet, maar dan werd ik er wel weer toe gedwongen om met ze om te gaan. De vriendschap hield nooit lang stand, want de vriendschap van mijn ouders met hun vrienden was vaak ook al snel weer bekoeld, dus mijn zogenaamde vriendinnen waren dan ook al snel weer verdwenen.

 

Beschuldigingen

Mijn moeder kon soms zomaar iemand beschuldigen van iets, wat de ander niet had gedaan of per ongeluk had gedaan. Meestal was ik de pineut. Ze viel eens, met haar jongste dochter op haar arm, achterover met haar arm tegen de kachel. Ze wilde gaan zitten, maar de stoel stond er niet. Ze beschuldigde mij van het weghalen van de stoel en het was mijn schuld dat zij haar arm had verbrandt.

Later, toen ik al getrouwd was, beschuldigde ze me ook van leugens, waar ze later zelf achter kwam dat ik de waarheid had gesproken. Maar ze kon niet zeggen dat ik niet gelogen had. Let wel, dit is heel vaak gebeurd!

 

Teleurstellingen

Toen mijn tweede zoon werd geboren, werd vlak daarna ook mijn nichtje geboren, dochter van mijn zus. We spraken af de kinderen tegelijk te laten dopen. Bij de doop van mijn oudste zoon, mocht ik de doopjurk van mijn jongste zus, die mijn ouders nog in bezit hadden, lenen. Maar nu, wilde mijn moeder die niet meer aan mij uitlenen, de jurk was nu voor mijn zus. Ik had er nog niet eens om gevraagd, maar het werd me gemeld, door mijn jongste zus. Mijn moeder was vernoemd, het dochtertje van mijn zus had haar naam gekregen, dus ook de doopjurk! Wijselijk heb ik niet eens gevraagd of ik de jurk mocht lenen, er zelfs geen enkele opmerking over gemaakt, maar wel zelf, van mijn eigen trouwjurk, een doopjurk gemaakt.

 

 

 

Mijn stukgelopen huwelijk

Mijn huwelijk liep stuk, ik ben weleens naar mijn ouders gevlucht, gehoopt op een beetje warmte en begrip, maar wat mijn moeder me te vertellen had, was dat ik zelf de keus had gemaakt om met hem te trouwen, dus dat ik het zelf maar moest uitzoeken. Toen ik eindelijk had besloten om te gaan scheiden, hadden ze er geen begrip voor, terwijl mijn jongste zus ook net gescheiden was, waar ze wel voor klaarstonden.

Het enige wat mijn moeder deed, was zeggen dat ik me niet als een hoer moest gaan gedragen, niet met andere mannen omgaan en ze op de hoogte moest houden van mijn doen en laten. Ik was toen 46 jaar oud! Wanneer mijn gsm ging, dan dacht zij al dat ik met mannen aan het bellen was. Terwijl ik dingen moest regelen voor de scheiding, had zij al in haar hoofd dat ik afspraakjes aan het maken was. Ze begreep niets van mijn verdriet over de scheiding.

 

 

Hobby

Ik had een hobby, wielrennen. Ook dat vond ze niet gepast voor iemand van mijn leeftijd, zelfs mijn werk in de verzorging, was een doorn in haar oog. Ik hoorde thuis te zitten, in de weekenden en 's avonds of 's nachts, hoorde ik, volgens haar, niet te werken. Maar het was mijn lust en mijn leven en ging mijn eigen gang. Mijn zus, zocht ook een baan en kon bij mij in het verpleeghuis ook werk vinden. Ineens was de mening van mijn moeder verandert, want nu mijn zus dat werk ook ging doen, dan was het goed.

 

Nieuwe relatie

Ik kreeg een nieuwe relatie. Die werd niet geaccepteerd. Ik was ineens geen moeder meer, ik was een hoer. Ondanks dat ik gescheiden was, het paste niet om met een andere man verder te gaan. Uiteindelijk heeft ze ervoor gezorgd dat de kinderen, die nog bij mij woonden, de beslissing namen om bij hun vader te gaan wonen. Ze kon niet begrijpen dat mijn leven ook door zou gaan.

Uiteindelijk hebben mijn kinderen het wel ingezien en zijn ze bij me terug gekomen, maar het heeft wel heel veel verdriet opgeleverd. De relatie liep ook stuk, de man waar ik dacht mee oud te worden, heeft me opgelicht en met grote schulden achtergelaten. Het heeft niets met haar gedaan, een paar dagen later kwamen mijn ouders even langs, maar ze hadden geen enkele emotie naar mij toe, het enige wat mijn moeder zei was dat ik nu maar moest stoppen met mijn bedrijf. Het bedrijf waar ik hard voor had gewerkt, wat prima liep en wat helemaal mijn bedrijf was, zij wilde dat ik daar mee zou stoppen. Ik dacht er niet over.

Mijn volgende relatie heb ik niet eens aan hen gemeld. Ze kwamen een keer langs en ontmoetten hem, toen hij al bij me woonde.

Fouten

Fouten, geeft ze nooit toe, ook niet toen ik aangaf dat een oom aan mij zat, toen ik nog maar een jaar of 12 was. Zij deed er niets mee, stuurde me gewoon weer naar die oom om op zijn kinderen te passen en liet het toe dat hij weer aan me zat. Geloofde ze me niet? Eerder, ik was toen nog maar een jaar of 8, was er een probleem met een oudoom. Die kon ook zijn handen niet thuishouden, maar we moesten wel, mijn zusje van toen 6 jaar oud en ik, met hem op zondagmorgen gaan wandelen in het park. Hij ging ineens weg, maar niet naar aanleiding van mijn verhaal. Ik vermoedt dat hij het mijn moeder lastig maakte.

Ook het verhaal, dat mijn vader aan me had gezeten, geloofde ze eerst wel, later weer niet. Toen mijn vader me voor de keus stelde om te zeggen dat ik gelogen had of dat hij weg moest en dat het dan mijn schuld was, besloot ik maar voor hem te liegen. Mijn moeder nam het klakkeloos aan, van een kind van 12 jaar. Zij bedacht zich geen moment, mijn vader te vergeven en liet mij aan mijn lot over.

Vermist

Ik denk weleens, mijn echte moeder is vermist. Mijn echte moeder is niet de moeder die mij het levenslicht liet zien. Een echte moeder houdt van haar kind, beschermd haar kind en knuffelt haar kind. Mijn moeder kan mij niet liefhebben, alleen haar jongste dochters, mijn moeder denkt altijd slecht over mij, niet over haar andere dochters.

Mijn moeder heeft nog nooit tegen me gezegd dat ze van me houdt of dat ze trots op me is. Mijn moeder heeft alleen zichzelf verdedigd, wanneer ik probeerde haar duidelijk te maken wat er zich in mijn hoofd af speelt. Mijn moeder is vermist. Ik weet niet wie mijn moeder is. Met degene die zich mijn moeder noemt, heb ik geen contact meer, ik wil geen moeder die zich zo gedraagd, dan maar geen moeder.

De ideale moeder

De ideale moeder bestaat niet, maar een moeder die luistert, een moeder die er voor je is, wanneer je haar nodig hebt, een moeder die je beschermd, een moeder die je knuffelt, zegt dat ze van je houdt en trots op je is, is voor mij een fijne, lieve moeder. Helaas ik heb haar niet, maar ik hoop dat ik het wel voor mijn kinderen ben, ik doe mijn best...

 

Dit is maar een kleine greep uit de gebeurtenissen uit mijn jeugd en tijdens mijn volwassen leven. Het schetst een beetje het beeld over hoe mijn moeder zich tegenover mij gedroeg.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.