Vol verbazing las ik in de krant dat minister Gert Leers op het aandringen van onze Premier Mark Rutte naar Geert Wilders moest om zich te verontschuldigen.

Het moet niet gekker worden dacht ik bij het lezen van de krant. Uit dit artikel blijkt maar weer dat de macht in dit land niet bij de regering ligt maar bij de gedoogpartner. Een minister hoort niet met hangende pootjes naar een kamerlid te gaan, om onder vier ogen op zijn donder te krijgen. Een minister legt verantwoording af aan het parlement in zijn geheel, en niet aan een individueel kamerlid.

De aanleiding

Voor wie niet weet waarover het gaat zal ik een korte uitleg geven.
Minster Gert Leers is van immigratie. In een partijblad van het CDA heeft hij een stukje geschreven over de immigratie. In dit stukje schreef hij dat immigratie een verrijking van de Nederlandse cultuur is. Immigranten zijn een aanwinst voor ons land, aldus Gert Leers.
Nu is het zo dat wij in Nederland de vrijheid van meningsuiting kennen. Zolang we niemand bewust kwetsen mag je dus een mening hebben, en deze ook uiten. Je hoeft het niet eens te zijn met de mening van een ander, maar respect tonen voor de mening van een ander is volgens mij normaal. Dat is althans mijn mening.

Meningsuiting

Wat nu als een minister een mening heeft. Daar ligt het wel iets gevoeliger. De mening van een minister wordt vaak gezien als regerings beleid. Daarom moet een minster altijd op zijn of haar woorden letten. Meestal doen ze dat, maar soms gaat dat mis. Een minister is ook maar een mens.
Maar even terug komen op de mening van Gert Leers in het CDA blaadje. Wat hij daar schreef, deed hij als Gert Leers, CDA lid. Niet als minister die een kabinets standpunt verwoorde.

Democratie

Dat moet kunnen in een democratie. Dat is de vrijheid van menings uiting zoals we die kennen. Als er nu een kamerlid vind dat Gert Leers te ver is gegaan mag dat kamerlid dit vinden. Het kamerlid mag zelfs Minister Leers naar de kamer roepen om verantwoording af te leggen. De woorden van een minister wegen nu eenmaal zwaarden dan de woorden van een gewone burger. De kamer zal dan een oordeel vellen. Zo werkt een parlementaire democratie.

Maar het is ronduit van de gekke dat een individueel kamerlid, in dit geval Geert Wilders, zich ergert aan de uitspraken van Gert Leers , dat dan de ministerpresident de minister beveelt om met dat kamerlid in een achterkamertje uitleg te moeten geven.

Dit voorval geeft mij te denken. Sterker nog, dit voorval roept zelfs een beetje angst in mij op. Wie heeft het nu voor het zeggen in ons land. De regering of Geert Wilders.
Als bij alles wat de Heer Wilders niet bevalt een minister op de vingers wordt getikt dan is er van een democratie geen sprake. Dan spreken we van Wilders wil is wet. En dat mag nooit gebeuren. Dat een persoon, wie dat ook is, in Nederland zoveel te vertellen heeft is ronduit gevaarlijk.

Wie is de baas?

Als Mark Rutte ballen had, dan zou hij Wilder van repliek gediend hebben. Hij zou Wilders zijn plaats wijzen. De discussie zal dan zo als het hoort, in de kamer zijn gevoerd en niet in een achterkamertje.
Wij als kiezer zullen nooit weten wat er in dat achterkamertje is besproken. Maar het is een feit dat minster na het gesprek met Wilders zijn artikel in het CDA blaadje afzwakte. Ook dit geeft duidelijk aan waar de werkelijke politieke macht ligt.

Vanuit de comfortabele gedoog positie regeert een persoon ons land.
Het bovenstaand is ben ik bang, het topje van de ijsberg. Toevallig is dit uitgelekt. Maar wat wordt er nog meer in de achterkamers beslist. Welke deals worden er gemaakt. Wij als gewone burgers weten het niet. We zullen het nooit te weten komen. Maar het is wel zorgelijk.