Het zijn de innerlijke stemmen die de gevoelens verantwoorden die je als kind niet kon uiten

Ze verwoorden je angsten, je verdriet, je woede, je schaamte en wanhoop, maar ook je vreugde, opwinding, geluk en liefde, maar ook hebben vele van ons deze gevoelens moeten ontkennen. Of je nu genegeerd, gekleineerd, mishandeld of seksueel misbruikt werd. Je leerde al vroeg dat voelen betekende dat je kwetsbaar was, en kwetsbaar zijn betekende misschien dat je niet zou overleven. Omdat je wilde overleven, leerde je niet te voelen.

Doordat vele van ons als kind zijnde deze gevoelens niet hebben kunnen benoemen en verwerken, kunnen ze in elke situatie weer de kop opsteken, en vaak weten we dan niet eens waar die pijn, of angsten vandaan komen en raken we in een depressie, omdat we ook het contact met ons eigen innerlijk zijn kwijtgeraakt. Door nu op verschillende manieren te werken met je innerlijk, kun je terug in contact komen met deze gevoelens (kinderen), en jezelf op deze manier helen.

Ikzelf ben op deze manier gaan werken, sinds ik de diagnose mps/dis heb gekregen, en als waarschuwing wil ik er wel bij vermelden dat als er zaken naar boven komen die zeer aangrijpend zijn, men er voor zorgt dat er voldoende ondersteuning aanwezig is, en niet alleen blijft doorgaan met het onderzoek. Vaak zullen er ook herinneringen naar boven komen, waar als jij met je volwassen ik er naar terug kijkt, deze afdoet als niet belangrijk, maar vergeet dan niet dat je ze toen als kind meemaakte en ze op een hele andere manier ervaarde. .

Bij het werken met je innerlijke kinderen, is het heel noodzakelijk dat je volwassen ik deze verantwoordelijkheid op zich wilt nemen. Deze is degene die het genezingsproces gaat dirigeren. Als er momenten zijn dat je innerlijke volwassen het niet aankan, kies dan een volwassenen uit je omgeving waar je respect voor heb en waar jij het gevoel van heb dat die de situatie op kan lossen.

Soms kan de pijn zo groot zijn bij het kind dat zelfs de volwassen ik deze niet op kan vangen. Het is dan goed om te kunnen vertrouwen op een grotere macht. Vooral als je pijn vroeger zeer diep en hevig is geweest, en je er nergens mee terecht kon. Deze hogere macht hoeft niet perse met religieuze overtuigingen of spirituele zaken te maken te hebben, maar kan van alles zijn. Voor de een zal het een beschermengel of gids zijn, voor de ander een bol van licht, voor weer een ander een persoon waarbij ze zich als kind zijnde veilig hebben gevoeld. Vaak is deze persoon voelbaar als een deel wat buiten het zelf staat.

Methodes om mee te werken                                    

Geleide fantasie: Bij geleide fantasie kun je gebruik maken van meditatie en visualisaties. Deze kan je van te voren opnemen. of op laten lezen door een goede vriend of vriendin. Ook kun je het zelf gewoon doorlezen. Hierna probeer je je reacties op te schrijven  Sommige mensen zien beelden bij wat ze horen of lezen, bij andere roepen ze gevoelens en zintuiglijke gewaarwordingen op. Er zijn geen goede of slechte reacties, het enige belangrijke is dat je je eigen reacties accepteert en opschrijft.

Mondelinge en schriftelijke dialogen: Bij deze dialogen praat je met de verschillende delen in je. Mondelinge dialogen gebruik je om daadwerkelijk uiting te geven aan de gevoelens van het innerlijke kind. Schriftelijke dialogen gebruik je om de reacties van het betreffende kind op te schrijven. probeer hierbij je meest kinderlijke handschrift te gebruiken. het was niet gemakkelijk om te leren schrijven toen je kind was. De zinnen waren korter en het taalgebruik eenvoudiger. Je zult merken dat dit terugkomt als je probeert in een kinderlijk handschrift te schrijven. Zo zul je ook het verschil van reactie met de volwassen ik voelen als je het handschrift gebruikt waaraan je nu als volwassenen gewend bent.

Spiegelbeeld: Spiegelwerk houd in dat je voor een spiegel gaat zitten en met de kinderen in je praat. Tegelijk kijk je dan welke lichaamshoudingen en gezichtsuitdrukkingen bij een bepaald kind horen. Op die manier kun je zien hoe het kind ineenkrimpt als het zijn angst laat zien, Hoe het lichaam reageert op het verdriet etc. Zo krijg je ook meer zicht op je lichamelijke houding als volwassenen. Naar jezelf kijken in een spiegel is vaak heel moeilijk, maar ook een heel doeltreffende manier om dat hogere, ontwikkelde deel van jezelf te vinden. Door oogcontact met jezelf kun je door je lichamelijke tekortkomingen heen kijken en je wijze innerlijke zelf zien.

Tekenen: Je pijn tekenen maakt je creativiteit vrij en geeft je de mogelijkheid zonder woorden vorm te geven aan de gevoelens van de verschillende kinderen in je. Soms zijn woorden niet voldoende om bv de criticus in je te beschrijven, tekenen bied meer mogelijkheden om je te uiten, omdat je dan ook symbolen kan gebruiken om je pijn te uiten, en je verhaal te vertellen.

Muziek:  Ook het spelen van een muziekinstrument kan vele herinneringen naar boven brengen, vooral van zuigeling en peuter die vaak geen woorden hebben om hun verhaal te vertellen. Ook kan je op deze manier omgaan met de intense woede die omhoog kan komen.

Triggers:  Er kunnen allerlei zaken zijn die je onbewust triggeren naar het verleden. Het kan een geur zijn, een bepaalde uitspraak, een liedje op de radio. Zo gauw men deze gaat herkennen en ze een plaats kan gaan geven, is het mogelijk om de cirkel van het verleden te verbreken.

Veilige ruimte: Het is belangrijk dat je zorgt voor een veilige plek als je op onderzoek uitgaat. Het moet vooral een plaats zijn waar jij je veilig en op je gemak voelt, en waar je niet constant gestoord zal worden. Zorg ook dat er geen voorwerpen aanwezig zijn die je kunnen afleiden. Waar het om gaat is dat het daadwerkelijk een plek voor JOU is. Ook is het belangrijk dat je die plaats kan verlaten als je klaar bent. Als je bv aan de keukentafel werkt en na het werk gewoon de spullen opbergt om aan het avondeten te beginnen kunnen de gevoelens blijven hangen. Net zoals het belangrijk is dat je je veilig en ontspannen voelt als je met je innerlijk werkt, is het ook belangrijk dat je er ook fysiek afstand van kan nemen. Dat je een grens trekt tussen de tijd die je besteedt aan het herbeleven van je verleden en de tijd die je aan je huidige leven geeft.

Buiten de veilige fysieke ruimte om in te werken, creëerde ik door middel van visualisatie voor mijn innerlijke kinderen ook een omgeving  zodat ook zij een plaatsje hadden waar ze zich veilig voelde. Voor de allerkleinste was er een speelruimte, een slaapruimte met een grote stalen deur ervoor, waar niemand zonder toestemming naar binnen kon komen. Ook voor mezelf had ik een ruimte waar ik me in terugtrok als alles teveel werd. Zo had ieder zijn eigen plaats waar hij of zij zich veilig voelde als de emoties teveel werden.

Copyright 2010© Nederland Gerda Verstraeten

http://www.xead.nl/kennismaken-met-je-innerlijke-kinderen
http://www.xead.nl/ontwikkelingfase--innerlijke-kinderen-deel-1
http://www.xead.nl/ontwikkelingfase-innerlijke-kinderen-deel-2
http://www.xead.nl/ontwikkelingfase-innerlijke-kinderen-deel-3
http://www.xead.nl/methodes-om-met-je-innerlijke-kind-te-werken

http://chayenna.jouwpagina.nl

http://www.stemmenhoren.com

Reageren?