De ene keer denk ik dat ik je ken, het andere moment ben je me volslagen vreemd! Ken ik je eigenlijk wel?

Samen eens

We zijn het vaak samen eens, we spreken over van alles en we geven elkaar onze mening. Dit zou je nooit doen, dat juist weer wel. We hebben ervaringen opgedaan in het verleden, waardoor we hebben geleerd. Geleerd dat niet iedereen te vertrouwen is, geleerd dat je moet koesteren wat je hebt en dat het er niet toe doet wat een ander van je vindt. Ervaringen uit het verleden, hebben ervoor gezorgd, dat we nu zijn wie we zijn en gelukkig kunnen we er heel goed over praten, ook al hebben we allebei hulp van buitenaf. Begrip is maar bij weinigen te vinden, maar ook daar hebben we ons overheen gezet. Samen zullen we het moeten doen, samen kunnen we de wereld wel aan. Wanneer we elkaar niet hadden, dan was de strijd moeilijker en was één van ons er waarschijnlijk aan onder door gegaan. Maar ook dat weten we niet, want wat je niet ervaart kun je ook niet weten.

Elkaar kennen

Soms denk ik dat ik je ken. Je bent dan heel dichtbij, ik kan je gedachten dan zelfs reden. We hebben heel veel overeenkomsten en zitten vaak op hetzelfde niveau, qua denken en doen. We hebben vaak dezelfde mening, soms ook niet en dat respecteren we van elkaar. Toch kennen we elkaar nog lang niet, we hebben nog zoveel onvertelde geheimen die we bij ons dragen. Nog zoveel dingen, die nog niet bespreekbaar zijn en nog zoveel dingen, die ons leven tot een eenzaam stukje maakt. Want ondanks dat we samen zijn, ondanks dat we heel veel delen, zijn we ergens van binnen, eenzaam. Eenzaam met de dingen die ons bezighouden en de dingen die we zelf zo graag willen, maar de ander zal waarschijnlijk die dingen niet leuk vinden of zelfs afwijzen.

Die eenzaamheid blijft in ons brein, blijft een gevoel van ontevredenheid met zich meebrengen en zelfs, af en toe, een verwijdering tussen ons creëren. Ieder van ons is dan in zichzelf gekeerd en denkt aan de dingen, die zo anders hadden kunnen zijn. Hoe het leven een andere wending heeft gekregen, een wending waar we beiden niet op zaten te wachten, maar die ons is overkomen. Dan is er ineens geen gesprek meer, dan is het ieder voor zich en ieder van ons is bezig met het eigen verdriet en eenzaam zijn. Elkaar kennen, nee, ik geloof niet, dat je elkaar zo goed kunt kennen, dat je precies weet wat er in de ander omgaat.

De liefde

Wanneer je een paar keer te maken hebt gehad met relaties, met de liefde, dan ga je de liefde ook anders ervaren. Liefde, met kriebels in je buik, het verliefd zijn, is het begin van elke verliefdheid, maar op de duur veranderen de vlinders. De liefde kan diepgaand zijn, je hebt alles over voor de ander, je voelt jezelf leeg en koud, wanneer de ander niet in je buurt is, wanneer de ander niet bij je kan zijn. Liefde is iets heel speciaals, toch weet je de liefde pas te waarderen, wanneer je ineens voor een dilemma komt te staan. Vaak door ziekte, verlies en een ziekenhuisopname. Ook dan heb je elkaar juist zo nodig en kun je ervaren hoeveel je om de ander geeft. Je ervaart dan ook, hoeveel de ander om jou geeft. Wanneer je een dergelijke ervaring hebt gehad, weet je wat je plaats is in de liefde van je relatie. Ben je nummer één, of ben je slechts een vervanging van een vorige relatie. Hier kom je vaak achter de ware redenen van je relatie en de gevoelens die er tegenover je worden gekoesterd.

Verleden

Het verleden heeft ons gevormd. Het verleden heeft ertoe bijgedragen dat we ons gedragen, zoals we ons nu gedragen. Het verleden heeft ertoe bijgedragen, dat we onszelf niet meer helemaal geven, om onszelf te beschermen en liefde niet helemaal meer te uiten en niet meer toe te staan in ons leven, wanneer het om volslagen vreemden zijn, ook al zijn het wel bekenden uit de omgeving van je partner. Het leven heeft ervoor gezorgd, dat we niet meer sociaal kunnen omgaan met onze omgeving. Niet meer zoeken naar sociale contacten en niet meer hechten aan mensen die misschien toch weer weg gaan.

Zelfs, wanneer je het hebt toegelaten, kom je er weer achter, dat er weer misbruik van je is gemaakt. Dat de mensen, die in je leven mochten meedoen, je ineens weer aan de kant zetten, terwijl het voor jou zo moeilijk was om ze toe te laten. Je gevoelens worden en werden al zo vaak misbruikt, het enige wat je dan nog kunt doen, is dit uitsluiten, niet meer toelaten en je eigen leventje leiden. Voor je partner zal het moeilijk zijn, dat je de gevoelens niet meer toe wilt laten, voor degenen die hem wel na staan. Ook al weet je partner, hoe er met jou wordt omgegaan. Dit zijn de dingen, die je tegenkomt, wanneer je al meerdere relaties achter je hebt gelaten. Je komt zoveel tegen, zoveel andere dingen, dan wanneer je bij je eerste partner zou zijn gebleven. Een ieder zal deze dingen voor zichzelf moeten verwerken en de ander daarin respecteren, ook al heb je er moeite mee.

Ken ik jou?

Ik dacht dat ik je kende, maar dat blijkt helemaal niet zo! Je zegt dingen, maar je doet heel anders. Je vraagt altijd bevestiging bij een ander, als ik iets heb geopperd, je lijkt geen vertrouwen te hebben in mijn opvattingen en dat wat ik voor ogen heb. Wanneer er iets onverwachts voorvalt, dan ken ik je ineens niet meer. Wanneer ik probeer te delen, dan voel ik afstand en eenzaamheid. Is die eenzaamheid bij jou ook aanwezig? Voel je je afgewezen, of juist niet? Ik kan die vragen niet beantwoorden, want ik weet het antwoord gewoon niet. Ik voel, wat ik voel en ik voel me dan juist heel erg eenzaam. Ik voel me soms afgewezen en aan de kant gezet, op een tweede spoor gezet, want ik hoor er even niet meer bij. Nee, elkaar kennen doen we eigenlijk niet, we denken het soms wel, maar het is niet zo. We kennen enkele gevoelens van elkaar, we kennen elkaars verleden en we weten dat we elkaar kunnen steunen en een toekomst samen opbouwen, maar elkaar kennen, dat zal wel nooit lukken!

Ken je mij?

Nee, nog lang niet! Ik ben te gesloten, ondanks dat ik me steeds meer heb geuit bij jou. Toch voel je mijn gevoelens niet, zul je nooit kunnen begrijpen, waarom ik ben zoals ik ben, ook al praten we Ik ben degene die het voelt, het kwetst me en ik zal dan ook alles doen om me ervoor af te sluiten en mijn leven niet verder laten beïnvloeden door mensen die proberen mij op die manier te beïnvloeden of pijn te doen. Opmerkingen over mijn uiterlijk, opmerkingen over mijn doen en laten, opmerkingen over mijn familie, het laat me niet koud, maar ik maak er geen onrust meer over. Ik heb geleerd het bij mezelf te houden, het niet meer te delen met wie dan ook. Het verleden zal ik eens moeten laten rusten, op het moment dat het mij ook met rust gaat laten. Dat zal een lange weg nog zijn.