Een droombaan bestaat wel, als je maar geluk hebt ;)

 

Werken op een zorgboerderij

lang geleden was ik op zoek naar een andere baan, maar geen idee wat ik wilde doen
vind alles maar even leuk, en heb snel de sleur erin ;)
dus een baan met veel afwisseling zou prima voor mij zijn, maar ja...
waar vind je dat..?

Op naar het CWI.

Daar zag ik 2 advertenties hangen die wel wat zouden kunnen zijn voor mij
De ene was op een zorgboerderij, met verstandelijke gehandicapte volwassene,
en tweede was op een medisch kinderdagverblijf voor lichamelijke en verstandelijke gehandicapte kinderen, leeftijd variërend van 0-14 jaar
Op beide gesolliciteerd, op beide uitgenodigd voor een gesprek en voor beide uitgenodigd voor een dag meedraaien.
Kon niet beter, zo kon ik van beide wat proeven en kijken wat ik leuk zou vinden.
 

Meedraaien

De eerste dag was op het kleuterdagverblijf.
Heel interessant, zeer indrukwekkend, en mooi werk.

De tweede dag was op de zorgboerderij,
ik dacht zelf dat het niets zou worden , want heb totaal geen verstand van het boerderijleven :)
Maar ik ging met volle moed en goede zin.
Kreeg eerst een rondleiding en uitleg over het reilen en zeilen, over de mensen wie er werkte en over de instelling.
Eerst de boerderij bezichtigen, een voorhuis, grote open haard erin, een redelijke stal ernaast,
met een paar varkens en biggetjes, en een mini koe.

Het was lente dus vol op jonge dieren te zien ...
grote kratten met droogvoer voor alle dieren wat er rond loopt.

Daarna naar buiten, de weide met 2 ezels, Nubische geiten, schapen en de paarden.
De paarden worden  voor therapeutische reden ingezet, voor de zwaardere gehandicapte in rolstoelen bijvoorbeeld, werkt het schommelen op een paard zeer ontspannend.
We kwamen langs een grote ren met cavia's en schildpadden, langs een modderveld voor de varkens waar ook 2 hele  mooie pauwen rond wandelde.

En zo op weg naar de kwekerij, waar de “tuingroep” hun werk hadden.
Deze groep verzorgde de kwekerij en de tuin, die volop met bloemen en planten staan
daarbij ook nog een behoorlijke grote kas die gebruikt werd voor:
het opkweken van zomerbloeiers, en rond kerstmis het laten groeien en bloeien van de kerststerren.
Buiten was dan ook nog de koude kas, de groentetuin, voor de aardbeien (nog nooit zulke lekkere geproefd!) aardappels wortels bonen etc..

 

 

 

 

We liepen weer verder, en het enigste wat ik onder de rondleiding heb gezegd is: wat mooi, wat leuk, wat lief, de ahhhh`s ohhh`s en vooral bij de lammetjes en veulens en biggetjes, van die  kleine  roze biggetjes, kippen met hun kuikentjes die vrij rondliepen.
Zo kwamen we weer bij de konijnenflat aan, waar wel 20 konijnen woonde, zo leuk allemaal.

De officiële benaming voor de mensen die er werkte, en op de instelling woonde was: cliënten
maar hier waren het gewoon “de bewoners”, want zij woonde er tenslotte,.
Zo had je dus 2 groepen bewoners, de boerderij groep en de tuingroep
de boerderijgroep bestond voornamelijk uit mannen (op 2 vrouwen na)  de leeftijd 20-50 ongeveer.
Deze groep verzorgde dus het boerderij gedeelte, de dieren, de stallen, de weides,
De tuingroep was hoofdzakelijk vrouwen ook tussen die leeftijd.
Deze groep verzorgde de tuinen, de kassen en in de winter maakte ze hele leuke spulletjes om te verkopen zoals vogeltaarten, kerststukjes, etc..
 

Na de rondleiding nog wat gepraat en thee gedronken,
en ik ging later op de dag weg met het idee: De perfecte baan voor mij!  En met de boodschap, “we nemen eind van de week contact met je op”
Maar zoals ik al eerder zei: denk niet dat ik hier nog iets over hoor..
En zo kwamen we op de donderdag, naar mijn gevoel is dat eind van de week, toch?
Maar ik had nog niks gehoord, dus ging zelf maar even bellen.
En met de mededeling dat ik voor morgen iets gehoord moest hebben, omdat ik die andere baan ook nog in de “wacht” had staan, kreeg ik te horen dat ik eind van de dag terug gebeld zou worden.
Oké, dat wordt een lange dag!.
Ongeveer een uurtje later de telefoon, of ik morgen (vrijdags dus) langs kon komen om het contract te tekenen en of ik maandag gelijk kon beginnen,.. Ja dat dacht ik wel he :)

Ik heb er 2 jaar gewerkt, de baan van mijn leven, buiten, binnen, dieren , mensen, planten en bloemen, hele leuke collega's  en een fijne baas. wat wil je nog meer???
Ik was eigenlijk aangenomen voor het kwekerij gedeelte, maar ik was net zo vaak te vinden bij de boerderijgroep, door de baas is er toen maar een voorstel gedaan,: 2 dagen boerderij, 2 dagen kwekerij, Prima!! :)
Daar ik een 32 uren contract had en maar 4 dagen werkte, moesten die uren verdeeld worden over die 4 dagen.
Zo kwam het dat ik na het inwerken, als eerste begon op de boerderij, en vast de boel “opengooide”.

Het mooiste moment van de dag vond ik dat.
Ik, helemaal in mijn uppie .
Als ik kwam aanrijden, alles nog heel stil, je hoorde alleen wat dieren: blaten, een loei, gehinnik.
De dauw die optrok, de zon die opkwam, de rust op zo'n drukke maar georganiseerde plaats.
Eerst de koeien op stal eten geven, daarna de onrustige paarden, die je al hoorde aankomen met brokvoer, de kippen die je achterna rende, de geiten die zenuwachtig op je stonden te wachten, en daarna toch eigenlijk het een heel leuk moment, de lammetjes die je met de fles eten moest geven.
In die twee jaar is er geloof ik geen dag voorbij gegaan dat ik niet lachend naar mijn werk ging.

Het was hard werken, geen riant loon
maar de beste en leukste baan die ik ooit heb gehad :)

helaas werd ik ziek en moest ik na 2 jaar afscheid nemen.
Het bestaat dus wel, je droombaan.
Je kan er zomaar tegen aanlopen.
Nu maar hopen dat zoiets nog eens een keertje gebeurt.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.