Wereld kanker Dag. Graag aandacht hiervoor. Het verdriet sloeg zo hard toe. Al een behoorlijke tijd ziek, natuurlijk zag iedereen het aankomen. Maar toch, ineens was daar de dood.....

4 Februari Wereld kanker Dag.
Vandaag is het Wereld Kanker Dag, graag aandacht hiervoor.

Er sterven wereldwijd meer mensen aan kanker dan aan aids, tuberculose en malaria samen.
Het aantal mensen dat wereldwijd kanker krijgt verdubbelt van 12.7 miljoen in 2008 naar 25 miljoen mensen in 2030 volgens cijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie.
De WHO schat dat kanker in  2030 verantwoordelijk is voor 11.4 miljoen sterfgevallen.
Dit cijfer lag in 2008 op 7.4 miljoen.
Reden temeer om wereldwijd aandacht aan kanker te geven.
Ook in Nederland wordt op verschillende manieren aandacht gevraagd voor de impact van kanker.

Kanker en IK
Het taboe dat rondom het woord kanker hangt, maakt dat het woord kanker bewust
als oneliner gebruikt  word. Maar kanker zal kleiner geschreven worden dan IK.
Dit omdat je meer bent dan je ziekte, het is belangrijk dat je bewust bezig blijft met jezelf.
Op Wereld Kanker Dag draait het ook om de mogelijkheden die er zijn op het gebied van
psychosociale zorg. Hoe beïnvloed  kanker je in je ontwikkeling en waar vind je de juiste
zorg die je nodig hebt.

Voor iedereen is de diagnose kanker een enorme schok.  Het betekend vaak een periode
van intensieve behandelingen. De aandacht is gericht op overleven.
Heb blijkt dat als de behandelingen achter de rug zijn, dat het oppakken van het gewone,
normale leven niet zo normaal zijn.
Inloophuizen en therapeutische centrums zijn er om steun te geven,  tijdens de behandelingen
maar ook erna om over ervaringen te praten, ervaringen  te delen  en om de ziekte een plaats
in het leven te geven.

Dit is een van de inloophuizen waar je terecht kunt.

Het Toon Hermans Huis Fryslân.
Het Toon Hermans Huis Fryslân in Leeuwarden dat op 16 mei 2009 is geopend, is een inloophuis waar mensen die geconfronteerd zijn met kanker terecht kunnen voor een praatje, voor activiteiten maar ook voor individuele gesprekken. Ze vinden er betrokkenheid, informatie en contact met lotgenoten. Het is een huis dat ook open staat voor partners, kinderen, familie en vrienden. Iedereen kan er binnenlopen zonder verplichtingen. Een huis waar je alleen kunt zijn en toch samen. Waar je in stilte kunt verblijven en de warmte deelt van anderen die met je meeleven. Waar je verdriet kunt hebben en een arm om je heen krijgt. Waar huilen en lachen gewoon is. Waar je niet hoeft te praten als je dat niet wilt, maar waar je datgene kunt doen waaraan je behoefte hebt. Een huis waar geen eisen en verwachtingen aan je worden gesteld. Waar een sfeer van geborgenheid en veiligheid heel belangrijk is. Een huis waar je kracht kunt verzamelen, eigen kracht, omdat het leven verder gaat. Waar anderen zijn die de ziekte hebben ervaren en klaar staan om je te helpen.

Klik hier voor meer informatie over inloophuizen op de site van de Nederlands Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties.  
klik hier voor meer informatie over de Toon Hermans Huizen.

Er zijn verschillende manieren om een steentje bij te dragen alle inloophuizen zijn vrienden, vrijwilligers en natuurlijk geld nodig.

Als laatste plaats ik het artikel: Ik ben verdrietig, aandacht voor de Kankerbestrijding!

Ik ben verdrietig.
Waarom?
Soms neem ik mijn werk mee naar huis, dat moet eigenlijk niet.
Maar soms komt het mee naar huis.

Ik ben verdrietig.
Vannacht stierf een cliënt.
Een jonge man.
Een vader.
Een echtgenoot.
Een zoon.
Een maatje.
Een vriend.
Een mens.

Het verdriet sloeg zo hard toe.
Al een behoorlijke tijd ziek, natuurlijk zag iedereen het aankomen.
Maar toch, ineens was daar de dood.
Het onherroepelijke einde.
Dan stopt werkelijk alles.
En is er alleen maar stilte.

Een kindje twee jaar oud.
Een nieuw huis.
Een jaar geleden nog plannen maken.
En dan, dan komt er een vonnis.
Kanker.
Niet operabel, weten dat je gaat sterven.

Waarom?
Hoe vaak zal je je dat hebben afgevraagd.
Hoe vaak zullen jullie je dat hebben afgevraagd.

Ik ben verdrietig.
Verdrietig, alles komt samen.
Het verdriet vermengt zich met mijn eigen verdriet.
Ik voel de pijn als mijn eigen pijn.
Ik kan niet helpen, niet helpen dit verdriet te verzachten.
Ik kan er zijn, maar meer ook niet.
Ik kan basis dingen regelen, maar meer ook niet.

Ik moet verder de nacht in.
Ik ga de nacht in.
De donkere nacht.
Met mijn eigen gedachten.
Met mijn eigen verdriet.
Alles komt samen.

Klik hier voor het volledige artikel.

Copyright © Henie
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.