Vechter, dapper maar een oneerlijke strijd, een verhaal van weerzien en afscheid nemen,

Weerzien en afscheid nemen.

Onze vrolijke Rotterdamse Petronella.
Altijd in voor een grapje.
Maar ook zo ernstig,
Er was altijd wel iets om over te praten, onderwerpen genoeg.

Toen werd ze ziek.
Samen met haar dachten we dit is tijdelijk, dit knapt weer op.
Maar dat deed het niet, ze werd zieker en zieker.
Het ene na het andere onderzoek werd gedaan,
En er kwam niet zoveel uit.
Toen kwamen de zinnen als u heeft het misschien wel te druk of
het zit tussen uw oren.
Periodes van heel ziek zijn werden afgewisseld met betere periodes.

En toen werd er toch een diagnose gesteld , na jaren en jaren van ziek zijn.
Kanker, kanker in het kaak gebied.
De tumoren hadden haar hele hoofd veranderd in een mijnenveld.

Tja, zei ze wrang nadat ze de diagnose had gehoord, zat het toch tussen mijn oren!!!!

Zomers verbleven ze altijd in Drenthe, op een camping had ze een pracht
plek gecreëerd.
Soms als we onaangekondigd kwamen lag ze helemaal uitgeteld op de bank.
Soms vernam ze ons niet eens.
Maar als ze ons wel opmerkte veerde ze overeind en werd gastvrouw.
Hoe gaat het , het ging altijd goed.

Nou ja, ze had pijn heel veel pijn, maar daar had ze een doosje voor.

Hee zuster Hennie kijk jij daar eens naar, zit er nog iets leuks bij.
Het doosje was een hele grote doos, vol maar dan ook harstikke vol met medicijnen.
En het waren alleen maar medicijnen die met een beetje geluk de pijn iets konden onderdrukken.

Weer praten we samen, maar nu over welke mogelijkheden er waren als pijnbestrijding maar ook over palliatieve sedatie.

Uit Wikipedia:
Palliatieve sedatie of terminale sedatie is het toedienen van slaapmedicatie namemidazolam tijdens de stervensfase van een patiënt. Hierbij wordt de onderliggende ziekte niet meer behandeld en overlijdt een patiënt uiteindelijk aan zijn ziekte; een natuurlijke doodsoorzaak. Er is een belangrijk onderscheid met euthanasie, waarin actief het leven wordt beëindigd door middel van het toedienen van medicamenten zoals een slaapmiddel gecombineerd met een spierverslapper. Hierbij overlijdt een patiënt ten gevolge van het toedienen van medicatie; een niet-natuurlijke doodsoorzaak. Palliatieve sedatie wordt dan ook gezien als normaal medische handelen en valt daardoor niet onder het Wetboek van Strafrecht, zoals dat bij euthanasie wel is. De arts heeft dan ook geen meldingsplicht.
Palliatieve sedatie is met nadruk geen passieve euthanasie; deze laatste terminologie bestaat ook niet, daar het medisch handelen bij euthanasie altijd een actief karakter (dat wil zeggen het toedienen van medicatie met overlijden ten gevolg) kent.

Note: Als de pijn te erg word kan Sedatie gestart worden.

Ze wist hoe het werkte en was van plan hier gebruik van te maken, mocht het zo ver komen.
Maar zei ze, dat duurt nog wel even:

Ik ben hier nog lang niet klaar!!!

Een vechter een doorzetter onvoorstelbaar, zoveel pijn zoveel verdriet, maar zoveel
wilskracht......

Vlak voor onze vakantie belden we met elkaar.

Het gaat goed zei ze, ga nog maar even Noorwegen onveilig maken.

En wij gingen op reis, want onze dappere Petronella was nog niet klaar met leven…..
Maar op onze reis kregen we bericht dat ze zoveel pijn had, dat op haar verzoek de Sedatie was gestart.

Dat betekend afscheid nemen.

De diepe slaap heeft uiteindelijk een natuurlijk sterven tot gevolg.
We zijn samen met de ANWB onze terugreis gaan plannen.

Vanuit Bodø vlogen we naar Oslo en toen naar Amsterdam.

Er was een weerzien maar onze Petronelle was er niet meer

.
Petronella nog maar 66 jaar, vechter, dapper maar een oneerlijke strijd!!!!!