De afgelopen 20 jaar is het aantal meldingen van Yeti-seeyings verdrievoudigd. Reden voor een groep wetenschappers om wederom een expeditie te starten op zoek naar dit mythische wezen.

De Yeti

De Himalaya is het leefgebied van een groot beest; het zou een half mens, half aap zijn. Het beest wordt beschreven als een  krachtig gebouwd, aapachtig wezen van twee tot vier meter lengte, welke rechtop loopt. Het dier heeft een donkere huid die meestal bedekt is met een diepbruine of zwarte vacht, een wijkend voorhoofd, een brede, platte neus, opvallend lange armen die tijdens het lopen heen en weer zwaaien, geen staart en zeer grote voeten die afdrukken tot een halve meter lengte achterlaten. Zijn maaltijden schijnen te bestaan uit allerlei planten, inclusief wortels en bessen, maar ook dieren. Het houdt zich op in dichtbegroeide bosgebieden, en is berucht om zijn schuwheid en ongrijpbaarheid.

Verschillende benamingen

De Tibetanen noemen hem Migju of Tremong, in China noemen ze noemen hem Jeren en in Nepal benoemen ze hem bij zijn meest bekende naam: Yeti. In Nederland wordt hij de verschrikkelijke sneeuwman genoemd en op het Amerikaanse continent Big Foot en ook wel de Sasquatch.. Hij is in Tibet nooit gefotografeerd, alleen maar gezien, en niets bewijst dat de Yeti ook echt bestaat. Het enige bewijs van het bestaan van de Yeti, zijn wat slecht genomen foto's.
Er zijn dan wel geen bewijzen, maar des te meer verhalen getuige al deze namen van de Yeti.

Onderzoekers van omstreden “wezens” noemt men cryptozoölogen

De cryptozoölogie is een omstreden onderzoeksgebied op het gebied van de Biologie en houdt zich bezig met theorievorming over en onderzoek naar onbekende levensvormen die zó spectaculaire zijn, dat hun bestaan onwaarschijnlijk is. De wetenschappelijke status van de deze wetenschap is betwist; en wordt door veel wetenschappers beschouwd als een pseudowetenschap.
 

Is de Yeti een uitgestorven primaat?

Sommige cryptozoölogen geloven dat de Sasquatch een afstammeling is van de uitgestorven reuzenprimaat Gigantopethicus.

Een klein aantal is naar men aanneemt blijven bestaan en in Europa en Azië bekend geworden als de Verschrikkelijke sneeuwman, oftewel de Yeti.

Westerse onderzoekers hebben aangenomen dat er slechts één Yeti-soort bestond. In 1960 ontdekte Sir Edmund Hillary, de beroemde bergbeklimmer en Yeti-jager, dat de Nepalezen zelfs drie verschillende soorten kenden.

Er zijn 3 soorten Yeti’s

De kleinste daarvan is de Tehlma, ongeveer één meter groot, met kleine voeten en een rode vacht en lijkt op een primitieve vorm van pygmee.  De Mehteh heeft een manshoog voorkomen met een roodbruine vacht en een kegelvormige kop. Dit wezen laat de beroemde ‘Sneeuwman’-voetsporen met twee grote tenen achter. De grootste van de drie is de Dzuteh of Rimi genoemd, een wezen welke tot drie meter lang schijnt te zijn.      
Zijn afdrukken lijken op mensenvoeten. In tegenstelling tot andere Yeti’s leeft de Dzuteh niet in de Himalaya, maar wordt gesignaleerd in de hoogste, meest onbegaanbare gebieden van Tibet, Bangladesh, Myanmar, Mantsjoerije en Noord-Vietnam. Sommige onderzoekers denken dat deze reuzenyeti een overlevende nazaat is van de Gigantopethicus.
 

Zijn er gemummificeerde resten van de Yeti vernietigd?

Het beste bewijsstuk voor het bestaan van minstens één Yeti-soort is blijkbaar vernietigd, helaas vóór de wetenschap er kennis van kon nemen. De Tibetaanse lama Chemed Rigdzin Dorje Lopu  beweerde in 1953 dat hij twee gemummificeerde exemplaren van de reuzenyeti of Dzuteh had onderzocht. Nadat Tibet in 1959 door China onder de voet was gelopen, werden duizenden kloosters geplunderd, waarna er helaas niets meer is vernomen over de door de lama gesignaleerde Yeti-mummies.

Een hardnekkige mythe
 

Het bestaan van de Yeti is dan wel niet wetenschappelijk aangetoond, toch is de afschuwelijke sneeuwman de mascotte geworden van Tasjtagol. Zoals wij molentjes en Delfts-blauw verkopen worden daar beeldjes van de Yeti verkocht. Yeti is zelfs de naam voor een officiële vrije dag.

Robert Patterson filmt Bigfoot.
 

In 1978 filmde Robert Patterson een groot en harig, reusachtig, gorilla-achtig beest. Deze beelden gingen de hele wereld over. Tegenwoordig is de Yeti, of Bigfoot één van ’s werelds meest bekende (maar ook schuwste) beestmensen, die door honderden ooggetuigen is gesignaleerd.

 

Expedities naar Yeti’s

 

 

 

 

 

In de afgelopen eeuw zijn talloze expedities op zoek geweest naar dit ongrijpbare wezen. Ze werden georganiseerd door beroemdheden als Sir Edmund Hillary, Lord Hunt, kolonel John Blashford-Snell, de Texaanse oliemiljonair Tom Slick en de Britse alpinist Chris Bonington – maar veel bewijzen heeft het allemaal niet opgeleverd. Zelfs de Yeti-schedel, die Hillary in 1960 in bruikleen kreeg van het Nepalese Khumjung-klooster, bleek later te zijn vervaardigd uit de huid van een geitachtige bergantilope, de serow.
 

In 1996 ontdekten twee Australische een afgelegen grot bij de waterval van Yalung La, waarin ze een strobed aantroffen. Hun sherpa’s beweerden dat het hier om een rustplaats voor Yeti’s ging, maar de Yeti’s zelf waren in geen velden of wegen te bekennen.

Russische ex bokskampioen gaat op zoek naar de Yeti.

Het zijn niet alleen wetenschappers die nieuwsgierig zijn naar de hardnekkige geruchten over het bestaan van de Yeti. Ook de Russisch ex bokskampioen zwaargewicht, Nikolaj Valoejev, gaat op zoek naar de verschrikkelijke sneeuwman. We kunnen hem gerust een boks-Yeti noemen. Of de oorzaak hiervan een shaken syndroom is laten we maar even in het midden.

Valoejev stelde in een interview met de Independant: “bewijs dat de yeti bestaat, verscheen al voor de Russische revolutie. Ik ga mee op expeditie om het met mijn eigen ogen te zien.” Hij weet dat de kans de Yeti te vinden even groot is als het ontdekken van Atlantis of het monster van Loch Ness, om maar even twee andere mythen te noemen.

Hij wil eerst mensen van de locale bevolking ontmoeten alvorens hij met andere expeditieleden onder leiding van Aleksej Dorogonov effectief gaat zoeken. Ik kan me overigens wel voorstellen dat de andere expeditieleden zich iets veiliger voelen door de aanwezigheid van Nikolaj, want je zal maar echt oog in oog staan met de “verlegen, schuwe” Yeti.

De expeditie die deze week op zoek gaat naar de Yeti

Een groep wetenschappers uit verschillende landen,  gaan de komende dagen rond de Siberische stad Kemerova op zoek naar yeti's. Ze hopen deze week nog bewijs van het bestaan van de Yeti te kunnen tonen op een internationale conferentie.  De afgelopen twintig jaar is  het aantal waarnemingen van deze wezens in het afgelegen gebied verdrievoudigd. Op basis van die waarnemingen schatten de wetenschappers dat er minstens een Yeti's leven in Kemerovo en de naburige regio Altai, een slordige 3200 kilometer ten oosten van Moskou.
Er zijn onder andere grote twijghutten, gedraaide boomtakken en voetafdrukken met een doorsnede van meer dan 35 centimeter in dit gebied aangetroffen. Aan de expeditieleden de taak om meer 'bewijsmateriaal' te verzamelen en hopelijk zelfs een yeti te aanschouwen.

Ik ben benieuwd!

Waar rook is, is vuur.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.