Heb je zelf de zwangerschapstest gedaan, dan wordt het langzamerhand tijd eens naar de huisarts te gaan. Hij onderzoekt je inwendig en zal constateren dat je baarmoeder is opgezwollen, zachter aanvoelt en blauwrood van kleur is in plaats van roze. Hij stelt je vragen over je gezinssituatie en je gezondheid, maar informeert ook naar eventuele ziekten en kwalen van naaste familieleden. Hij vraagt je bovendien waarnaar je voorkeur uitgaat: thuis bevallen of in het ziekenhuis. En wie je gedurende de zwangerschap en bevalling gaat begeleiden: de huisarts, de gynaecoloog of de verloskundige.

Gezellig in je eigen huis.

Thuis bevallen is wel zo gezellig.
Als de omstandigheden en je lichamelijke conditie dit toelaten is er ook niets op tegen.
De huisarts verwijst je dan door naar een verloskundige.
Zij doet de zwangerschapscontroles en begeleidt de bevalling.
Thuis bevallen, zeker als er een ziekenhuis in de nabije omgeving is, is net zo veilig als bevallen in het ziekenhuis.

Je moet naar het ziekenhuis.

Als je huisarts vindt dat je zwangerschap en bevalling specialistische medische begeleiding behoeven, verwijst hij je voor de prenatale zorg, de bevalling en de zorg erna naar een gynaecoloog in het ziekenhuis.
Redenen hiervoor zijn bijvoorbeeld: als je eerder een miskraam hebt gehad, je een tweeling verwacht of als er erfelijke afwijkingen in de familie zijn geconstateerd.

Poliklinisch bevallen.

Een andere mogelijkheid is poliklinisch bevallen, een 24 uursopname in het ziekenhuis.
Hierbij is je eigen verloskundige aanwezig, die in geval van complicaties gebruik kan maken van de faciliteiten van het ziekenhuis of de medische deskundigheid van een gynaecoloog.
Je kunt voor poliklinisch bevallen kiezen, omdat je je in een ziekenhuis veiliger voelt.
Of omdat de thuissituatie niet geschikt is om te bevallen: het is er te druk of het huis leent zich er niet voor.

Bevallen op je slaapkamer gaat niet

Je wilt graag thuis bevallen.
De conditie van jou en je baby laten dat ook toe.
Maar soms maakt een vreemde draai in een trap het onmogelijk een brancard naar boven en naar beneden te krijgen.
Hier moet je zeker rekening mee houden, want stel dat er tijdens de bevalling toch complicaties optreden allerijl naar het ziekenhuis moet.
Kijk bijtijds of er op de benedenverdieping een ruimte is die je als kraamkamer kunt inrichten.
Hij kan later altijd als speelkamertje dienen of als plek waar je je lekker kunt terugtrekken.

Jip en Janneke, Suske en Wiske en Ot en Sien.
Dit zijn weliswaar niet allen tweelingen, maar aan hun namen wordt wel vaak gedacht als blijkt dat er niet een, maar twee kinderen in je buik groeien.
Je hebt 1,25% kans dat je een tweeling krijgt: uit 1 van de 80 bevallingen wordt namelijk een tweeling geboren.
Komen tweelingen in je familie vaker voor, dan is die kans nog groter.

Twee-eiige tweelingen.

Deze komen drie keer zo vaak voor als een een-eiige tweelingen.
Ze ontstaan als twee eitjes bevrucht raken door twee zaadcellen.
De twee baby's hebben elk een placenta, kunnen zowel een jongen als een meisje zijn en lijken niet meer op elkaar dan hun andere broers en zussen.

Een-eiige tweelingen.

Deze onstaan als een bevrucht eitje in tweeen splitst.
Zij zullen in dezelfde placenta uitgroeien tot twee identieke baby's.
Zij hebben altijd hetzelfde geslacht, de uiterlijke kenmerken en dezelfde genetische structuur.