Sinds twee maandjes hebben we een spookje in ons huis erbij

 

Sinds twee maandjeshebben we een spook in huis

Ja, Sinds twee maandjes hebben we een spook in huis, liefkozend door ons spookje genoemd
Het spook is zwart, en heeft witte vlekjes, en een bandje om zijn nek met een belletje wat soms rammelt.
Dit spookje is wel zo snel als water, zo is hij er, en je kijkt nog een keer, en poefffff weg is hij weer.
Wel een lief spookje, doet geen kwaad, lief en aardig voor alles hier in huis.
Als het spookje slaapt, dan het liefst op het bed, en heel soms hoor je zachtjes zijn belletje rinkelen.
En dat is maar goed ook, zo weet ik waar het spook zich bezig houd

Hoe zijn we aan het Spookje gekomen?

Nadat we Brutus (onze kat) hadden laten inslapen was het voor onze Boef te stilletjes in huis geworden.
Brutus en Boef deden op “hun” manier toch wel samen spelen.
Je zag aan Boef dat ze zich vaak verveelde, en dat vonden we toch wel zielig.
Dus na een paar dagen nagedacht te hebben, op naar marktplaats, op zoek naar een leuke kat.
Eerst nog een paar voordelen en nadelen besproken te hebben zoals:
een kitten van een paar weken of een al wat oudere kat zodat hij/zij mans genoeg zou zijn voor Boefie en wat zullen we doen  een mannetje of vrouwtje ?
Maar ja eerlijkheidshalve gezegd... er zitten geen nadelen aan een kat ;)
De keuze is op een mannetje gevallen van ongeveer  5 maandjes oud, gekozen voor een mannetje ter bescherming van Boef, ;)
Jaja Boefie is een dame, al zou je dat niet zeggen :)
                                       Boefie:

Zijn naam ware naam van Spook was Domino
mooie naam vonden we in eerste instantie, maar na een paar keer geroepen te hebben rolde het niet gemakkelijk uit de mond.
Dooominooo Domiiinoo Domiii Minoo... en nog meer varianten geprobeerd, nee dat was allemaal niks, het bleef raar klinken.
Oké... nieuwe naam..
verschillende namen geprobeerd en in een week tijd heeft hij geloof ik wel al 10 namen gehad, niks klonk lekker.
Totdat ik riep, Hee waar is het spook? Spook! Spook klinkt wel, liefkozend genaamd: Spookie en Spookje.
Een vrolijk, leuk en zeer lief  aanhankelijk beestje.

Toen ik hem ging halen was er al gelijk een klik,
De katten liefhebbers onder ons, weten wel waar ik het over heb ;)
Ik had hem even op mijn armen, en gelijk spinnen als een oude naaimachine.
Ik het mandje opengedaan, en ja hoor, hij liep er zo in, deurtje dicht, mee in de auto.
Zelfs de auto maakte niks uit, ging lekker liggen, en keek een beetje rond.
Thuis gekomen deed ik het mandje los, hij liep er uit en het was goed.
Zelfs met Stip en Boefie niks aan de hand,

Stip.. die oude dame vind alles best, zolang ze haar maar met rust laten.

Twee schijnbewegingen vanuit Boefie naar Spook toe, waar Spook niet van onder de indruk was, en op dat moment zijn het vriendjes voor het leven geworden.
Waar de een is is de ander, samen buiten, samen slapen, zelfs samen uit 1 bakje eten.

Als ik zelf niet beter zou weten zou ik denken dat dat beestje hier altijd heeft gewoond, zo makkelijk en simpel is het allemaal gegaan.
Speelt zonder nageltjes, is zindelijk, krapt niet aan de bank, loopt niet weg, is hooguit in of net naast de tuin in het pad aan het spelen.
Hij is gek op motjes en op alles wat vliegt en fladdert.

Vreemde slaappositie :)

 

 

 

 

 

Al met al ben ik blij dat we een spookje in huis hebben gehaald :)
Ook Boefie is blij, ze is veel vaker binnen en heeft een speelkameraadje.
En daar is het ons tenslotte om te doen geweest :)
en natuurlijk nog een paar goede redenen ;)

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.