Het is heel triest om te moeten constateren dat we niets hebben geleerd van de krediet crisis. Terwijl de belastingbetaler nog steeds niet al het geinvesteerde geld terug heeft, graaien de top managers hun bonussen alweer binnen.

Twee jaar na de krediet crisis trekt de economie weer langzaam aan. Dit komt mede door de enorme bedragen die de overheden van  diverse landen in hun economie hebben gepompt. Dit overheidsgeld dat door de belastingbetaler is opgehoest moet nu worden terug verdient. In de meeste landen wordt er daarom bezuinigd, de overheid wil zijn geld terug. De belastingbetaler is dus weer de klos. Dubbel genaaid dus.

De krediet crisis

De krediet crisis is begonnen in Amerika. Er werden hypotheken verstrekt aan mensen die deze hypotheek eigenlijk niet konden betalen omdat het inkomen van deze mensen simpelweg te laag was. Hierdoor kwamen deze mensen in financiële problemen waardoor ze de hypotheek schuld aan de bank niet meer konden aflossen.  De banken kwamen in problemen. De banken lenen immers ook geld van elkaar.

Banken lenen niet alleen geld aan particulieren maar ook aan bedrijven. Maar wat nu als de banken geen geld meer in kas hebben omdat de leningen die ze hebben uitstaan niet meer worden terugbetaald? Juist, de banken kunnen geen geld meer uitlenen aan de bedrijven, waardoor de bedrijven geen geld meer hebben om te investeren.

Als er niet geïnvesteerd wordt zal er geen vraag naar product meer zijn bij de toelevering bedrijven, met een faillissement tot gevolg. Hierdoor stijgt de werkeloosheid, waardoor er nog meer mensen hun hypotheek niet meer kunnen betalen. De kring is rond, het kaartenhuis stort in.

 

De bonus cultuur

Toen de krediet crisis eenmaal was uitgebroken is men zich gaan afvragen hoe dit nu mogelijk was. Heeft echt niemand dit dan zien aankomen? Ja natuurlijk wel. En dat is juist het wrange aan het hele verhaal. Men wist dat het eens mis moest gaan, maar onder druk van de te incasseren bonus greep er niemand in. Jezelf verrijken over de rug van een ander.

Als hypotheek verstrekker bij een bank moet je de klant er op wijzen dat de hypotheek wel erg duur voor deze klant is. Je moet deze hypotheek misschien niet verstrekken. Maar als je minder hypotheken verkoopt is je bonus aan het einde van het jaar een stuk lager. En dat wil je niet. En zie hier, het zaad voor een crisis is geplant.

 

De spijt

Toen de crisis op een hoogtepunt was werd het duidelijk dat de bonus cultuur de hebzucht van de top bestuurders had aangewakkerd, waardoor deze mensen onverantwoorde besluiten hadden genomen. De gevolgen waren desastreus. Banken moesten met overheidsgeld , ons geld dus, worden gered of gingen zelfs failliet. De burger was zeer terecht kwaad op deze topbestuurders die zichzelf verrijkte ten koste van vele anderen.

De top bestuurders huilden krokodillentranen en getuigden van spijt. De bonus cultuur zou worden aangepakt. Dit was eens maar nooit meer, zo zei men.

Mede op deze afspraken hebben de diverse overheden miljarden in de economie gepompt. Banken werden voor omvallen behoed met een financiële injectie. De crisis was bezworen, we zijn gered.

 

Belastinggeld

Al de miljarden die de overheid in de economie heeft gepompt wil de overheid graag weer terug. Dat is een logische gedachte. Liefst nog met rente. Maar of de banken deze miljarden injectie ook daadwerkelijk terug kunnen betalen is nog maar de vraag. De overheid moet dus op zoek naar een andere manier om de kas weer te vullen. Die manier heet belasting.

Maar wacht eens even, wie betaald de belasting? Jawel, dat zijn wij. De burgers betalen die belasting. De burgers die eerst een te dure hypotheek aan hun broek kregen om daarna hun huis en baan te verliezen betalen dus de belasting.

Eerst is er belasting betaald, waaruit de banken zijn gered, en daarna moet er betaald worden om de kas van de overheid te vullen.

De overheid gaat ook nog eens bezuinigen. Een goede zaak? Bezuinigen van de overheid betekend vaak een lastenverzwaring voor de burger. Kortom, minder koopkracht.

De gewone man en vrouw krijgt op deze manier de lasten van de crisis op de schouders.

De les

U zult nu denken dat we een les hebben geleerd uit de crisis. Dit zal nooit meer gebeuren. Maar niets is minder waar.

De burger moet de grootste klappen van de crisis nog krijgen. De maatregelen die de overheden treffen zullen steeds duidelijker voelbaar worden. Een bank zal minder snel een hypotheek verstrekken, waardoor het voor starters steeds moeilijker wordt om aan een huis te komen.

Bedrijven hebben tijdens de crisis veel mensen ontslagen die nu een WW uitkering krijgen. Slechts een deel van deze mensen zal weer werk vinden. Voorlopig nog als uitzendkracht, vast werk vinden is moeilijk.

De topbestuurders

Met de bankiers gaat het ondertussen goed. Veel te goed. De bonus cultuur is weer helemaal terug. Ook de topbestuurders in het bedrijfsleven zijn weer begonnen met het graaien. Terwijl de burger steeds moeilijker rondkomt met het inkomen stijgen de salarissen van de topbestuurders met ruim 10%. En bovenop dit toch al zeer ruime salaris ontvangen deze topbestuurders een bonus die kan oplopen tot 95% van hun salaris. Een bijna verdubbeling dus.

 

Moraal

Voor wat betreft het bedrijfsleven is dit hun eigen verantwoordelijkheid. Dit geld is eerlijk verdient het bedrijf mag er dus mee doen wat ze wil. Maar moreel gezien kan het niet. De werknemer krijgt geen of nauwelijks een salaris verhoging, omdat het bedrijf dit niet kan leiden in deze barre tijden. De dames en heren in de raad van bestuur ontvangen wel een flinke verhoging van het salaris, met daar bovenop de bonus.

De topbankiers maken het nog bonter. Dankzij de kapitaal injectie van de overheid hebben ze het kunnen redden. En u voelt het al, van deze injectie worden de bonussen voor de top uitbetaald.  Hoezo boter op het hoofd?

Gelukkig is er wel een positieve uitzondering, en dat is de ABN Amro. Hier wordt dit jaar geen bonus uitbetaald..

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.