Ik vertel mijn verhaal hier in de hoop dat ik opnieuw mensen aan het denken zet.
Tranen met tuiten
Gisterenavond had ik een zoals het leek ontroostbare dochter. Wat een verdriet, wat een tranen. Ik ging bij haar liggen en ging in gesprek. Wat een verborgen vragen, wat een verborgen gedachten.
Vanaf oktober leef ik gescheiden, een co-ouderschap met hun vader in goede harmonie. Mijn ex is op dit moment heel druk met verplichte cursussen van zijn werk. Ik ben heel druk met het opzetten van een nieuwe carriere aangezien het einde van mijn baan in zicht komt. Nou maak ik me om dit laatste niet zo druk, in tegenstelling tot mijn dochter. Ze had een droom. Ze droomde dat papa rijk was maar als ze naar mama ging hadden we alleen nog de auto om in te slapen.
Ze maakt zich druk over de aanstaande vakantie. Voor het eerst van haar leven zal ze drie weken gescheiden worden van haar mama om vervolgens drie weken gescheiden te worden van haar papa.
Ook ik liet hier een traan bij dit vooruitzicht en nu weer bij het opschrijven van deze tekst.

Ze maakt zich druk om onze wisselingen tussen papa en mama. Ze durft niet blij te zijn om weer naar papa te gaan want wat zal mama dan wel niet denken? Zal mama misschien denken dat ik het niet fijn heb bij haar?.
Mijn zoon keek ons aan alle dames in huis in tranen. Hij bleef koel maar dicht bij ons in de buurt. Om en om kwam hij ons een kusje geven.
Mijn dochter was verdrietig. Papa is zo druk hij moet steeds maar leren en jij bent steeds aan het werk (ze is nu op school en mijn zoon speelt bij een vriendje op eigen verzoek).
Ik vertelde haar het volgende. Lieve schat ik weet het, het is allemaal moeilijk en verdrietig. Ik ben zo blij dat je me dit allemaal verteld want dan kunnen we er over praten.
Ten eerste: Mama is heeeeeeeeel blij als jij blij bent om papa te zien. Ik ben blij voor jullie dat jullie het zo fijn samen hebben en ik weet dat papa dit net zo voelt. Ik weet dat je het fijn hebt bij papa en ik weet dat je het fijn hebt bij mama. Daarom kan mama ook blij zijn als ik jou naar papa breng en je daar weer een weekje blijft. Ik ben vervolgens weer blij om je terug te zien en je hier weer een week te mogen houden.
Ten tweede: de vakantie ik ga met papa praten. We blijven allemaal in Nederland, ik kan vast tussendoor een keer langskomen en papa bij ons.
Ten derde: papa moet geld verdienen en mama ook alles is nou eenmaal heel duur. Als papa rijk zou zijn zou hij dat delen met mama en andersom. Mama laat papa niet arm zijn en papa laat mama niet arm zijn. We zorgen nog steeds voor elkaar. Maar papa moet leren van zijn baas. Ik zei jij wilt toch ook graag een nintendo en die zijn heel duur.

Mijn dochter begon opnieuw hard te huilen. Ze zei verkoop mijn nintendo maar en die stomme bazen........zien ze dan niet dat de kinderen hun papa en mama missen......................................................?
Ik bleef rustig met haar doorpraten. Lieverd ik kan er niets aan doen maar papa en mama moeten werken en werk zien te houden. Daarom is mama nu ook zo druk.
Ondertussen waren we naar beneden gegaan om wat te drinken. Mijn zoon vroeg of hij papa even mocht bellen. Dat mag altijd van mij. Hij belde zijn vader op terwijl ik nog met mijn dochter sprak. Hij kwam naar ons toe en zei: papa komt eraan.
Ik keek hem verbaasd aan. Hij had tegen zijn vader gezegd, papa, mama huilt en mijn zus ook wil je even komen...................en hij kwam.
een half uurtje is hij geweest alles bevestigend wat ik ook had verteld. Mijn dochter een half uur op zijn schoot zittend. Vervolgens werd hij uitgezwaaid en gingen onze kinderen rustig naar bed.
Dit is een verkorte versie van de gesprekken die gisterenavond plaatsvonden in mijn huis. Een huis waar ook hun vader altijd welkom is en zal blijven want ook mijn kinderen hebben recht op hun visite.

Zorg niet voor tranen onder de dekens, let op de signalen en praat met elkaar en zoek oplossingen.
Laat de tranen af en toe rijkelijk vloeien.
Boekentip: Stoppen als partners, doorgaan als ouders
Een echtscheidingsleidraad, Aleide Hendrikse-Voogt
Laat een reactie achter
Pipeloen schreef op 01 Jul 2011 om 14:39
je weet soms niet wat er in die kinderkoppies omgaat !
spiritlady schreef op 01 Jul 2011 om 14:42
ik heb de tranen echt in mijn ogen staan, zie wat er in die koppies omgaat, die kleine mensjes met zulke grote zorgen, wat een bijzondere mooie momenten kan je samen toch beleven. Wat een mooi voorbeeld van hoe het hoort te zijn, de dsamenwerking tussen jouw en je partner, mijn complimenten, voor mij een mooie droom.
verbijsterend62 schreef op 01 Jul 2011 om 14:43
Heel goed Kika, ik denk erg herkenbaar en emotioneel voor stellen met kinderen die gescheiden zijn, en je laat een mooi voorbeeld zijn dat er nog ware vriendschap is tussen jou en ex. Mooi geschreven!
Marcel-Strooband schreef op 01 Jul 2011 om 15:07
ZO horen mensen met elkaar om te gaan ... (ik wil hier nog wel op terug komen wanneer ik daar "Klaar" voor ben ...)
Mereltje schreef op 01 Jul 2011 om 15:34
Wat verdrietig Kika, maar jullie lossen het samen heel mooi op, jij en je kinderen, maar ook je ex, zodat de kinderen er mee om kunnen gaan en gelukkig mogen zijn. Top een duim van mij.
River schreef op 01 Jul 2011 om 16:45
Zielig voor de kids, ik vind het heel mooi hoe jullie ermee om zijn gegaan. Kinderen denken vaak meer dan je doorhebt.
Ruud schreef op 01 Jul 2011 om 21:37
Heel mooi gedaan Kika. En wat een kanjer van een zoon heb je. Hij beld zijn vader zodat zijn zus weer rusig kan slapen. Klasse!
RachelenHans schreef op 01 Jul 2011 om 22:30
Het is dus duidelijk zeer ingrijpend voor kinderen, als hun ouders scheiden. Maar niet alleen voor de kinderen, ook voor de ouders zelf, zoals jij in dit openhartige artikel beschrijft, Kika.
Als de tranen komen
en verdriet zich openbaart,
kun je soms toch nog dromen
van een broederlijke daad.
Hoe fantastisch is het
om ineens te zien
hoe een broer situaties redt.
Dat verdient toch een tien?!
Heel veel sterkte en zegen voor jullie allen!
Hans en Rachel
Kirsti schreef op 01 Jul 2011 om 23:20
Dank jullie wel voor deze mooie lieve reacties allemaal.
amy schreef op 02 Jul 2011 om 11:17
wat een verhaal maar zo herkenbaar. het lijkt of kinderen zich nergens druk over maken maar onbewust speelt er van alles door hun koppies heen. en het enige wat ze willen uit eindelijk dat papa en mama van ze houden. en ze veel om ze heen. ik vind het knap dat je dit zo hebt opgelost en geweldig dat je oog houdt voor je kindern ondanks dat je het zo druk hebt. mijn complimenten
claudia1972 schreef op 02 Jul 2011 om 12:27
zo herkenbaar, kinderen willen hun beide ouders lief hebben, en soms moet je als ouder ook even tijd nemen voor jouw kinderen, wat jij trouwens goed hebt aangepakt.
Ouders houden van hun kinderen, je hebt voor ze gekozen, toch moet een kind vaak een bevestiging hebben.. logisch als je van binnen in kijkt.. hoe een kind zich voelt, als ouders gescheiden zijn. Komplimenten voor jouw artikel en de manier waarop jij hebt gehandeld! duim! en pluim!
stormerwout schreef op 02 Jul 2011 om 21:13
Motivatie, die heb jij nodig. Een steuntje in je rug en voor je kinderen, dat kun je wel gebruiken. Volgens mij doe je dit heel goed!
Remrov schreef op 03 Jul 2011 om 09:08
Goed geschreven!
Ik herken dit zelf van toen ikzelf klein was. Mijn ouders waren ook gescheiden en ik zag mijn vader maar 1 keer in de zes weken. Dus ik miste hem vaak heel erg. En als ik dan bij paps was dan voelde ik me schuldig tegenover mam, want zij was helemaal alleen, en dan miste ik haar weer.
Maar het is wel goed dat jij een goede verhouding hebt nog met je exman dan, want dat hadden mijn ouders echt niet na de scheiding. Je voelde als klein kind echt de spanning als ze iets moesten overleggen op het station.
Kirsti schreef op 03 Jul 2011 om 09:27
Ik weet het Remrov.........ouders gaan scheiden, al moeilijk genoeg voor de kinderen en vervolgens..............maken ze er nog een groter drama van voor ze. Daarom schrijf ik mijn verhaal, ik hoop ouders te bereiken en te laten denken hoe het ook kan. Ik voorkom koste wat kost ruzie met mijn ex. Ik blijf met hem praten en inmiddels praat hij honderduit terug.
Ik had in boosheid kunnen blijven hangen dan waren we nu niet waar we nu zijn! Blijf ik zeggen...........als er een partij is waar de kinderen niet veilig zijn, zorg er dan voor dat je ze 100 % naar jou toe haalt! Maar blijven de kinderen verscheurd..........kijk dan ook eens naar jezelf en misschien moet je je ex eens loslaten en in het ergste geval je kinderen!
Kirsti schreef op 03 Jul 2011 om 09:29
Voor alle duidelijkheid, ook in ben voorgelogen ook ik ben aan de kant gezet voor een ander! Maar overeind blijft dat hij een lieve vader is voor zijn kinderen mijn kinderen zielsveel van hem houden! Ik heb hem vergeven omdat ik ook mijn eigen fouten zie en door mijn begrip voor hem.............hebben wij deze situatie gecreëerd!
annika schreef op 03 Jul 2011 om 12:36
wat indrukwekkend kika
bedankt
het is moeilijk soms
dikke duim en knap en sterk geschreven
knuffel voor jou en je kids
FairLady schreef op 15 Sep 2011 om 09:53
Mooi geschreven en zo herkenbaar. Iedereen moet beseffen dat deze kleine mensjes in de toekomst hieraan een voorbeeld gaan nemen naar hun kroost later. Zo leren zij ook hoe ze HUN kinderen later kunnen helpen. Hoe dan ook zijn dit voor hen grote problemen ! Heel mooi
Sandra-Philippo schreef op 18 Sep 2011 om 17:48
Heel blij om te lezen dat er nog steeds mensen zijn die aan de kinderziel denken. Ook als ze gescheiden zijn. Niets is erger dan twee ruziende ouders.
Een dikke duim!
Lid sinds 2 jaar
6523 reacties geplaatst
6341 artikelen beoordeeld
429 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Kirsti beveelt aan
- (^&^$%$@# Tourette *&^%#%$$@
- Voorbestemd voor elkaar.
- Tourette, stoornis met een gouden randje.
- Ik word gek van die vent! Paranoïde!
- Het zal je maar overkomen
- Gewoon geen zin !
- De aarde draait, en morgen weer









Tascha schreef op 01 Jul 2011 om 14:39
Heel erg goed dat je dit zo met je kinderen aan pakt. Super dat je dit deelt. Hier kunnen vele ouders iets van leren. Dikke duim van Tascha!