In de toekomst kijken is moeilijk. Toch dienen zich in het nieuwe jaar wat thema's aan zoals de euro, de Amerikaanse verkiezingen en de Nederlandse politiek.

De euro

Er lijkt zich in Europa een breed front af te tekenen voor het behoud van de euro. Dat is niet zo eenvoyudig als het lijkt. Regeringsleiders dienen zich te hoeden voor reacties, die allen maar lijken te zijn ingegeven door de druk, die van de hijgerigheid van de financiële markten uitgaat. Je kunt tegenover de zuidelijke Europese landen niet volhouden, dat de middenklasse de nodige offers dient te brengen en dat het daarna allemaal wel goed zal komen. De regeringswisselingen in Griekenland, Italië en Spanje hebben technocraten aan de macht gebracht. Dat gebeurt niet zomaar. Maakt deel uit van een frontale aanval op Europese verzorgingsstaten. Uiteindelijk zal de wal het schip keren, want het is ook een aanval op de Europese koopkracht. Op termijn is dat een schot in eigen voet. Waar geen geld is, loont het ook niet te investeren.

De VS

De aankomende verkiezingen in de VS laten een hopeloos verdeelde Republikeinse partij zien. Houen zo, zou ik zeggen. Obama is veruit te verkiezen boven vogels van verschillende pluimage, die slechts een adagium - minder staat - kennen. En dat in een situatie, waarin overduidelijk is, dat de markt het als ordeningsmechanisme af heeft laten weten. Hoe lang moet het nog duren, voor de kredietbeoordelaars hun grote mond houden, nadat ze in het verleden fout op fout hebben gestapeld?

Nederland

En dan Nederland. De wankele constructie van deze regering. Hoe lang zal dat nog duren? Voor het front tot behoud van de euro zijn VVD en CDA afhankelijk van de oppositie. De gedoogpartner zwabbert van xenofobie naar behoud van pensioen op 65 jaar tot behoud van hypotheekrenteaftrek. Allemaal behoud, maar wel verschillende delen van het electoraat, die zich daardoor aangesproken voelen. Hoe lang laten Henk en Ingrid zich nog een rad voor ogen draaien?