een kind heeft de toekomst - maar wat als de toekomst sterft?

Het overlijden van een kind

Wanneer een ouder streft, verlies je het verleden
Wanneer een partner sterft, verlies je het heden
Wanneer een kind sterft, verlies je de toekomst

 

Het is niet zoals het hoort en zoals wij willen dat het gaat. Vrede is met hen die geleefd een leven achter zich laten met gedachtenissen die door de nabestaanden gekoesterd kunnen worden. Waar stil wordt gestaan bij een anekdote en waar zelfs op den duur geglimlacht kan worden om die zotte buien die de overledene had.
Natuurlijk is er pijn, verdriet en een ongekende leegte. Wanneer dit er niet was, zou het niet goed zijn.
Een overlijden raakt altijd zeker als het heel dicht bij je staat.

 

Maar hoe zit dat met een kind?

Is de knop acceptatie nog wel te vinden?

Gevoelens strijden vanaf het moment waarop je als ouder ook sterft. Ze vechten een absurde strijd uit bij een dominante misselijkheid die je als een zombie laten functioneren. Dagen hebben geen uren meer -  ze lengen zich in een tijdsbestek waar geen begin en geen eind aan zit.
Er heerst ongeloof, woede, verdriet en de leegte... die volgt, volgt je als een schaduw door de donkerste paden in het bos waar je noodgedwongen een weg probeert te vinden.
Het doel?
Doelloos.

Het hoort niet. Een kind heeft immers de toekomst en als die toekomst sterft is alles om je heen een nutteloos bestaan en heeft niets meer waarde.

 

Wat biedt dan nog troost?

In het begin zijn er mensen. Talloze mensen die goed bedoeld een zekere zin van troost proberen te bieden. Soms zo onhandig dat er van troost geen sprake is, echter de mensenmassa druipt af, omdat voor hen het leven doorgaat en zij verwachten dat jij die draad dan ook wel weer hebt opgepakt.
Even slikken en weer doorgaan.
De zon komt namelijk altijd wel weer op.
Het is nog nooit zo grauw geweest of de zon ging weer schijnen.

Er staat geen tijd. Voor geen enkel overlijden staat een tijd. In geen doktersboek kom je de duur van verwerken tegen.
Niet voor hen waar je vrede mee zou kunnen hebben en zeker niet als het om een kind gaat.

Vele handvatten worden je aangereikt, maar tot zinvol kunnen ze niet bestempeld worden omdat niets er meer toe doet. Waarom praten? Waarom huilen? Waarom zwijgen? Waarom dat doen wat jij opeens doet... want wie je bent is ook verloren.

In tijden van problemen - ernstige problemen - trauma leer je vrienden kennen. Leer je partners kennen en is het een zegen wanneer je gezamelijk grip kunt krijgen op een dun twijgje opdat er ergens weer een lichtpunt zichtbaar wordt.
Het percentage ligt laag.
Mensen verschillen en de magneet draait zich.
Zij zwijgt - hij praat.
Hij huilt - zij ook, maar zonder vocht.

Is het niet daar waar mensen het kwetsbaarst zijn? Waar zij de grootste fouten kunnen begaan omdat alles verloren is?

 

Lotgenoten - zwijgen - of zelf doen?

Een overlijden van een kind ontwricht alles en niets zal meer worden zoals het was omdat wat het was verloren is gegaan aan de dood. En niets is zo definitief als de dood.

Er is geen protocol of handleiding. Geen woordelijke troost, tip of advies, want waar de ene baat bij heeft, zakt de ander nog verder het drijfzand in.

Lotgenoten - psychiaters - medicijnen... uiteindelijk is het de kracht in jezelf (soms met behulp van inderdaad die ander) die weer een weg moet vinden om te komen tot waar je weer lucht krijgt. Tot daar waar, soms zonder enig bewustzijn dat licht weer zichtbaar is en waar je 's avonds voor het eerst ervaart dat je niet kotstend boven het toilet gehangen hebt.

Diepe dalen - kleine stapjes omhoog en weer vallen omdat wat ooit zo levendig een invulling maakte aan dat later als engeltje oplicht als ster.
Of is dat wat wij als mensheid onszelf inprenten?
Het maakt de pijn nog enigszins draagbaar.

Alles heeft een doel - maar zij die dat doel kwijt zijn bidden vloekend naar het waarom.

Zoals ik al schreef: er is geen remedie. Geen antiblokkeersysteem tegen de pijn die in je raast - even stagneert en dan weer als storm je terug bij af brengt.

 

Gevoel liegt niet

Je mag voelen, zoals je je voelt. Gevoel liegt niet zoals het ook niet ophoudt en daar waar zij zeggen dat het nu wel weer tijd wordt, weet jij dat zij niet weten wat het is, of hoe het is.
Luister naar gevoel!

websites

www.lieve-engeltjes.nl
www.achterderegenboog.nl

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.