De titel zegt het al, ik ben al wandelend in gesprek met bomen. Raar?? Of juist keileuk en inspirerend?

Gisteren kon ik niet wachten tot het licht werd, want ik had zin in een wandeling. Ik kan niet zeggen dat ik die aandrang vandaag opnieuw heb, want wie gaat er ook 's morgens in alle vroegte het bos in, op een doodgewone dinsdagochtend? Nou ja, ik dus, in ieder geval gisteren. Op mijn computerscherm stond dat het 1 graad boven nul was in Amsterdam, maar eenmaal buiten, niet in Amsterdam, maar in de Achterhoek, vond ik dat het hier nog knap koud was. Een paar graden onder nul koud zelfs.

Om de hoek kom ik één van mijn favoriete eiken tegen, volledig begroeid door klimop. Ik ga er met mijn rug tegen aanstaan, met mijn camera in de aanslag, zodat eventuele voorbijtuffende auto's, althans hun inzittenden, me niet volledig voor gek verklaren. Ze zouden eens kunnen denken dat ik tegen bomen aansta en met bomen praat namelijk.

Per ongeluk heb ik geleerd dat je wel degelijk met bomen kunt "praten". Al weer een paar jaar geleden stond ik eens tegen een Eik aan met mijn rug en opeens leek het alsof hij me wat toefluisterde door met zijn bladeren te ritselen. Het leek wel alsof ik een innerlijke stem hoorde: "Kind, ga snel naar huis, er is storm op komst". Ik luisterde, ging snel naar huis, en inderdaad begon het te stormen. Toen ben ik gaan experimenteren met bomen en met Eik in het bijzonder.

Omdat mensen tegenwoordig wellicht net als ik veel te veel achter de computer zitten, is het echt een briljant idee om dagelijks even aan de wandel te gaan en de buitenlucht op te snuiven. Veel mensen hebben daar een hond voor natuurlijk:-) Maar zo'n hond vraagt zoveel aandacht, dat je de boodschappen van de natuur niet meer waarneemt. Dus ik wandel lekker op mijn eentje en laat me inspireren door de bomen, de zon, de wind, en wellicht de stand van de Maan:-) Gewoon aan de wandel gaan is eigenlijk ook maar saai, maar door het contact met de bomen te leggen en te ontdekken over welke wonderlijke gaven ze beschikken, wordt elke bijna saai lijkende wandeling superleuk.

De Eik op de foto bovenaan heeft een bijnaam, het is "Parkeereik". Ik vraag hem namelijk wel eens te letten op de auto's van de mensen die bij mij parkeren. Zo'n specifieke functie van een Eik ontstaat gewoon in de loop van de tijden, uh, wandelingen. Zo heb ik een Verkeerseik, een Techno-eik, een Workshop-eik, en ik hoop je nog kennis te laten maken met al deze eiken. Vandaag vroeg ik Parkeereik, die aan het begin van mijn wandeling stond, echter om "iets leuks" op deze wandeling. En ik voelde zijn verwarmende energie langs mijn ruggengraat, het was goed. Ik wandel verder en ga het besneeuwde bos in. Op een koude dinsdagochtend, in alle vroegte...

DOUGLASSPARREN

Het deel van het bos hierboven bestaat voornamelijk uit Douglassparren. Het zijn indrukwekkende hoge bomen, geimporteerd uit Amerika, en hen heb ik de bijnaam de Indiaan gegeven. Op de een of andere manier doen ze me aan Indianentijden denken. De energie van Douglasspar is heel bijzonder, anders dan Eik, maar vandaag liep ik alleen maar door het bos. Ik kom uit bij een prachtig vergezicht dat me aan een schilderij van Avercamp doet denken, de zon is rijzende.

Op de terugweg was het niet langer koud, en als ik "Parkeereik" weer ontmoet en me even tegen hem aanvlei vertel ik hem dat ik niets leuks op de wandeling ben tegengekomen, maar dat het wel een verrukkelijke wandeling was. Eik geeft mega-energie, hij doorstroomt mijn hele lichaam. Wat een leuke manier om je dag te beginnen, ik kon er weer tegenaan!
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.