Ben jij een vader en heb je dochters? Bedenk dan goed wat jouw tekortkomingen voor invloed hebben op het leven van je dochters!

Vaders hebben een grote invloed op het relationele leven van hun dochters. Natuurlijk is een moeder ook erg belangrijk, maar in dit specieke geval wil ik een beeld schetsen wat er met dochters kán gebeuren als de vader geen, nauwelijks of een verkeerde rol speelt in het leven van hun dochter(s). Dus als je een vader bent van één of meerdere dochters lees dit dan goed en besef hoe belangrijk jij bent!

Rol van de vader als klein kind.

Ik kom uit een gezin van 5. Vader, moeder en drie dochters, waarvan ik de jongste ben. Mijn vader is meer dan 30 jaar vrachtwagenchauffeur geweest waarvan hij circa 25 jaar internationaal gereden heeft. Toen ik klein was, was hij er nauwelijks. Ik herinner mijn vader als iemand die alleen in het weekend thuis was en áls hij dan thuis was, dan was hij niet echt met ons bezig. Die paar keer dat ik een dochter-vader moment had kan ik me dan ook goed herinneren, want die waren zeldzaam.

Mijn moeder moest altijd alles alleen doen en mijn vader steunde haar nauwelijks. Ik moet dan ook gelijk aan die reclame denken van die man die in het weekend het vlees snijdt. Zo zag ik mijn vader ook. Ik had geen band met hem, kon me niet met hem identificeren. Mijn vader gaf openlijk toe dat hij niet monogaam was en in mijn jonge jaren heb ik veel dingen gezien wat niet goed zijn voor de ogen van een kind. Ik ga nu niet in op de details, wellicht weer stof voor een volgend artikel. Ik kan alleen vertellen dat sommige dingen echt niet door de beugel konden en dat ik geen veiligheid en geborgenheid heb gekend toen ik klein was.

Scheiden

Ik was een jaar of zeven toen mijn ouders gingen scheiden. Ik kan me nauwelijks herinneren wat ik daarvan vond. Mijn vader koos voor een andere vrouw en ging weg. Mijn ouders hebben nooit veel ruzie gehad en wat dat betreft viel de nasleep van de scheiding wel mee. Mijn vader had de vrije keus, er werd hem niks opgelegd. Mijn moeder had al snel een nieuwe partner en trouwde met hem een aantal jaren later. Met een nieuw drama in zicht. Het was een destructieve relatie waarin mishandelingen geen uitzonderingen waren. Alweer kende ik geen veiligheid. Mijn vader zou ons om het weekend ophalen. De eerste tijd deed hij dat inderdaad. Maar in de loop der tijd werd het steeds minder en kwam het steeds vaker voor dat hij zijn afspraken niet na kwam. Nooit een spontaan telefoontje van: hoe is het met mijn kinderen. Eigenlijk kwam er niks. Alleen met verjaardagen was hij daar en daar had je het wel mee gehad. Mijn moeder vond het erg voor ons en zag iedere keer die teleurstelling in onze ogen. Het deed ook haar zeer. Zij had hem nooit gedwarsboomd, ook al koos hij voor een ander. Zij was altijd open en eerlijk en liet hem zijn eigen keuzes maken (wat ik erg in haar bewonder). Ze sprak nooit kwaad over hem. Maar ondertussen deed het haar pijn dat hij er niet voor ons was. Na een aantal jaren hem kansen te hebben gegeven, heeft ze de knoop doorgehakt en hem gezegt dat hij ons niet meer op hoefde te komen halen. Ze heeft hem uitgelegd dat zij het niet kon aanzien hoe teleurgesteld wij steeds waren als hij weer eens niet op kwam dagen. Ze heeft hem alleen nooit verboden ons te zien, dat nooit.  Het was zijn keuze.

In de jaren die volgde zagen we hem steeds minder. Eigenlijk alleen met verjaardagen. Nooit een telefoontje, niks. Ja alleen een kaartje wanneer hij met zijn vriendin op vakantie was. Dat wel. Wat hij nooit met ons kon,.

Pubertijd

Ik heb een moeilijk pubertijd gehad. Mijn moeder scheidde ondertussen voor de tweede keer en rondom die scheiding waren heel veel problemen. Mijn vader zag ik nooit en als ik hem zag dan dacht ik altijd: Die man, oh ja , dat is mijn vader. Maar voelde geen enkele band. Voor mij was het gewoon een man, waarvan ik verstandelijk wist dat hij mijn vader was. Ik had veel problemen en mijn moeder wist zich geen raad met me. Ze heeft zo vaak mijn vader gebeld en gevraagd, zelfs gesmeekt of hij iets kon doen voor me, of hij me meer aandacht zou kunnen geven. Het was een schreeuw om hulp en ook daar gaf hij geen gehoor aan.

 

Relaties

Wat voor mij de gevolgen zijn van mijn relatie met mijn vader én die van mijn ex-stiefvader is dat ik onder andere een probleem heb met relaties met mannen. Vanaf mijn 17e viel ik als een losgeschoten oncontroleerbare  projectiel van de ene destructieve relatie in de ander. Zelf had ik altijd last van verlatingsangst. Inmiddels is dat omgeslagen naar bindingsangst. Ik vertrouw mannen niet en trek dan ook altijd mannen aan die niet te vertrouwen zijn. Alsof ik het op zoek. Alsof ik onbewust op zoek ben naar dat wat ik ken. Omdat als kind mijn basis onder mijn voeten is uitgeschopt vecht ik tot op de dag van vandaag tegen mijn eigen valkuilen. Ik laat mensen niet snel toe in mijn hart en sta mezelf niet meer  toe echt verliefd te worden. Uit angst voor die foute man, uit angst weer teleurgesteld te worden. Sinds een half jaar heb ik een nieuwe relatie, met een man die ontzettend lief is, betrouwbaar. Voor de eerste keer in mijn leven (en dat op mijn  33e)  heb ik iemand die mij respecteert en die er echt voor me is. En ook daar weet ik geen raad mee en slaat de twijfel toe. Ik ben niet eens echt verliefd. Maar besef ook dat ik niet kan vertrouwen op mijn eigen gevoel. Soms vraag ik me af of het ooit nog goed komt. Of ik ooit in staat ben een normale relatie op te bouwen. Of ik mijn basis weer terug kan vinden, waar ik zo hard naar op zoek ben.

De rol, of liever gezegt geen rol die mijn vader in mijn leven speelt, heeft er voor gezorgd dat ik geen zelfvertrouwen heb en faalangst heb. Het heeft me het gevoel gegeven niet goed genoeg te zijn en heb geen vertrouwen in anderen. Het geeft me het gevoel dat ik alles alleen moet doen en heb heel mijn leven lang gestoorde relaties met mannen. Natuurlijk spelen er nog andere dingen mee, maar mijn relatie met mijn vader is een grote factor.

Dus als jij een vader bent die één of meerdere dochters heeft,  besef dan goed hoe belangrijk jouw rol is in haar leven!

 

 

 

14
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+0 -0- x

Ben schreef op 08 Oct 2011 om 13:25

Een plus. En scheiden is zeker funest voor de kinderen. Mogelijk kun je hulp zoeken? Hopenlijk wordt je rugzak dragelijker.

+0 -0- x

claudia1972 schreef op 08 Oct 2011 om 13:27

Niet alleen vader spelen een belangrijke rol in het leven van een meisje, mijn vriend rijdt ook op een vrahtwagen, welliswaar niet internationaal, maar hij heeft wel een vaderdag ingelast om een band met zijn dochtertje te kunnen op bouwen. Dochters hangen enorm aan hun vaders.. ik wel in ieder geval. Maar het is in deze tijd belangrijk dat beide ouders een grote rol spelen in het leven van een kind.. ongeacht of je nu een dochter hebt of een zoon. Ik heb jouw een duim gegeven omdat ik de inhoudt op zicht erg goed vind.. maar ik vind wel dat niet alleen de vader belangrijk is, want faalangst en geen zelfvertouwen ligt niet alleen maar aan het gemis van een vader.. de omgeving speelt ook een belangrijke rol..

+0 -0- x

Roswitha78 schreef op 08 Oct 2011 om 13:30

Hoi Ben, thanx voor je reactie. Hulp zoeken,, ben wel met dingen bezig maar moet het 1 voor 1 aanpakken. T komt goed hoor. ;) scheiden hoeft niet per definitie funest te zijn voor kinderen, t is afhankelijk hoe de ouders met de kinderen omgaan. Dit zie je ook wel eens bij kinderen van ouders die voor de kinderen altijd bij elkaar gebleven zijn... is ook niet goed...

+0 -0- x

Roswitha78 schreef op 08 Oct 2011 om 13:33

hoi Claudia, tuurlijk ligt het niet alleen aan de vader.. dat weet ik ook wel, maar is wel een belangrijke factor.. ik schets alleen een beeld er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen, niks is zwart wit. Maar dank voor je reactie

+0 -0- x

claudia1972 schreef op 08 Oct 2011 om 13:37

Ik snap dat dit uit jouw ervaring komt.. dit is jouw beeld uit het verleden.. ik vind jouw artikel ook goed, omdat jij juist uit ervaring verteld, maar een moeder en een vader blijft belangrijk voor het wel en wee van een kind.. daar zijn wij het wel over eens..

+0 -0- x

Roswitha78 schreef op 08 Oct 2011 om 13:59

Het is gewoon erg belangrijk voor beide ouders er te zijn voor je kinderen. Dat geldt voor moeders én voor vaders. Vaak denken mensen dat kinderen niet alles zien of weten, maar stiekum zien en weten jonge kinderen meer dan je denkt.

+0 -0- x

stormerwout schreef op 08 Oct 2011 om 14:03

Zeer goede inhoud! Waarheid, helaas! Ik neem het mee in mijn vader- en 'bonus'-vaderschap ;-)

+0 -0- x

Ingrid2 schreef op 08 Oct 2011 om 14:23

goed geschreven en sterkte!

+0 -0- x

interjos schreef op 08 Oct 2011 om 14:36

Heel verhaal en het is waar, maar daar zouden mensen ook vooraf veel meer bij stil moeten staan, want tenslotte leef je maar 1 keer.

Zodra scheiden een optie wordt en is, blijkt het ook veel makkelijker te gaan.

Zo moet je het ook eens bekijken !

+1 -0- x

Merel schreef op 08 Oct 2011 om 15:18

Mijn ouders waren er niet en zijn er niet. Ik ben er altijd voor mijn kinderen geweest, ondanks de scheiding, maar de kinderen zijn er niet allemaal voor mij! Het kan dus ook andersom gaan. Ze konden altijd bij me terecht, ze kunnen altijd bij me terecht, maar niet alle kinderen willen dat.

+0 -0- x

Roswitha78 schreef op 08 Oct 2011 om 15:21

Dat klopt Merel, soms gaan kinderen hun eigen weg en staan er niet bij stil wat dat met hun ouders doet. Ik kan me voorstellen dat dat heel moeilijk voor je is. Sterkte, lfs.

+0 -0- x

spiritlady schreef op 08 Oct 2011 om 15:52

Ik ben het met je eens dat de rol van een vader veel invloed kan uitoefenen in de relationele sfeer van de dochters. Maar ik zie het nog veel breder, de rol van ouders is van invloed op het leven van kinderen. De ouders zijn een voorbeeld voor hen, en zullen hun patronen doorgeven aan de kinderen

+0 -0- x

Roswitha78 schreef op 08 Oct 2011 om 15:53

ben het helemaal met je eens spiritlady! Dit is maar een klein onderdeeltje van een nog veel groter geheel. thanx voor je reactie!

+0 -0- x

madje88 schreef op 09 Oct 2011 om 10:06

Goed verhaal. Denk dat je een heel helder en juist beeld hebt (bij benadering) van wat een vader betekent of zou moeten betekenen. Herken heel veel van je verhaal; mijn vader is ook internationaal vrachtwagenchauffeur, zolang ik mij kan heugen. Ze scheidden toen ik 12 was. Alleen hadden zij veel ruzie.. dus het is maar beter zo. Ik herken en erken je gevoelens, faalangst, gebrek aan zelfvertrouwen. Ik heb ook constante bevestiging nodig. Ik onderteken je verhaal. Duim!

+0 -0- x

tiegemboy schreef op 09 Oct 2011 om 10:37

Respect voor je artikel, ben ook vader van een dochter, maar zonder problemen! duim hoor

+1 -0- x

Roswitha78 schreef op 09 Oct 2011 om 11:54

hoi Madje88, ik denk dat het voor vrachtwagenchauffers sowieso erg belangrijk is veel ouder-kind momenten te hebben.Dat zelfde geldt voor andere beroepsgroepen waarbij de ouder veel van huis is. Het is zo belangrijk om een goede vertrouwde band op te bouwen met je kind. Kinderen hebben dat echt nodig in hun ontwikkeling

+0 -0- x

Riettian schreef op 09 Oct 2011 om 16:58

Heel mooi en aandoenlijk verhaal. Ik denk dat velen er iets in zullen herkennen. Je hebt er een duim en een nieuwe fan bij.

Pas de zin onder het plaatje van de vrachtwagen nog even aan. Daar staat dat je ouders 7 waren toen ze gingen scheiden i.p.v. dat je ouders gingen scheiden toen jij 7 was, (Het onderwerp in de beknopte bijzin ontbreekt, maar dat kan in dit geval niet.)

+0 -0- x

Roswitha78 schreef op 09 Oct 2011 om 17:09

hoi Riettian,, hihi .. nu je t zegt ..ja je hebt gelijk. ga t gelijk aanpassen.. dank voor je reactie!

+0 -0- x

jenneke schreef op 19 Oct 2011 om 09:32

Heel goed omschreven, het had juist zo goed kunnen gaan omdat je moeder daarin juist wel heel makkelijk was, hij heeft hier dus zelf om de 1 of andere redenen voor gekozen, en dat terwijl het zijn eigen bloedjes zijn, sterkte meis en ik hoop dat je je rust zult vinden een duim van mij erbij

+0 -0- x

emerson78 schreef op 20 Oct 2011 om 16:14

Indrukwekkend. Ik ben er stil van. Zoals je weet, ben ik zelf vader van een dochter. Je weet ook dat ik zelf ook het een en ander meemaak nu, dus jouw artikel zie ik dan ook als een waarschuwing. Ik hou van mijn dochter en hoe het ook al zal lopen, ik wil er altijd voor haar zijn!

+0 -0- x

danen schreef op 26 Oct 2011 om 13:03

Roald Dahl gaf in één van zijn boeken (volgens mij "Daantje de wereldkampioen") al aan;

Als jij later groot bent,
En zelf kinderen hebt,
Herinner je dan één heel belangrijk ding!

Waar een kind recht en behoefte aan heeft
is een vader die sprankelt!

En dat probeer ik dan ook zoveel mogelijk!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: