Hier heb ik 4 gedichten over het leven met fibromyalgie van gemaakt. Moeilijk of makkelijk.....We moeten toch elke dag weer door gaan...

Waarom pest je mij zo?

 

Ook ik sta ‘s ochtends natuurlijk ook wel eens vrolijk naast mijn bed.
En kan dan de hele wereld aan.
Tenminste zo lijkt het dan voor de buitenwereld.
Innerlijk voel ik het in mijn hoofd wel zo…..
Maar dan opeens laat mijn lichaam me weer in de steek.

Hier heb ik 4 gedichten over het leven met fibromyalgie van gemaakt.
Moeilijk of makkelijk.....We moeten toch elke dag weer door gaan...

Pest mij niet zo!!

Ach fibromyalgie waarom moet je mij altijd zo pesten,
of wou je me weer even uit testen?

Ik ben het zat dat je mij overheerst,
en wil leven zoals vooreerst.

Het gaat je niet lukken! Hoor je me! Vandaag niet!
Ik gebied je, dat je er van afziet.

Helaas heb ik het weer niet voor het zeggen,
jij wil me weer aan banden leggen.

Vandaag gaat het je niet lukken,
met al je nukken.

Vandaag wil ik gewoon genieten,
van de zon en de gras sprieten.

Helaas denk jij daar anders over,
en word je voor mijn smeekbedes steeds dover.

Ik kan schreeuwen wat ik wil,
jij zorgt ervoor dat ik doortril.

Ik ben je zat, ik wil je niet meer,
maar je bent er steeds elke keer weer.

Wij moeten ermee leren leven,
een normaal leven is ons niet gegeven.

Ondanks alles gaan we vrolijk door,
en probeer dat ik me niet aan jouw stoor.

Ook weer op deze nieuwe dag,
verschijnt er vanzelf weer op mijn gezicht een lach.

Soms is het mijn pokerface,
waar niemand dan iets van afleest.

Ik pak dan mijn pokerface van de kast,
en laat zo aan niemand zien hoe jij me belast.

 

Een nieuwe dag

‘S morgens bij het op staan,
is het maar weer afwachten hoe het zal gaan.
Ik schuif de gordijnen open,
En hoop dat ik dan enigszins kan lopen.
De zon staat al hoog in de lucht,
Ik kleed me aan met een zucht.
Koffie dat ga ik nu maken,
En laat me dat op het balkon lekker smaken.
Dan wil ik graag naar buiten,
Waar de vogels fluiten.
Hoe zou ik nog niet weten,
Eerst maar eens brood eten.
Van al die pijn word je zo moe,
Dat je wel weer slapen moet.
Wanneer je dan weer wakker word,
Is de dag al een eind opgeschort.
En ik wil nog even op de hort,
Maar moet nog steppen voor de sport.
Want bewegen is gezond,
Anders word je dik en rond.
Zal ik naar buiten op krukken,
Hoever gaat me dat lukken…
Nee, vandaag neem ik mijn scoot,
Deze brengt me ergens met spoed.
Zo kom ik toch nog buiten,
Dat is beter dan de hele dag achter de ruiten.

 

Ook ik heb een leven

Ook ik heb een leven,
al is me dat gezond niet gegeven.
Ook ik heb mijn behoeften,
ik wil er ook van proeven.
Ook ik heb zin om te werken,
maar heb mijn gebreken.
Ook ik wil wel eens winkelen,
al zal ik moeten hinkelen.
Ook ik wil wandelen,
en doe dat door mijn bekken te kantelen.
Ook ik wil er wel eens op uit,
en spelen met die fluit.
Ook ik wil lol maken,
en mijn botten laten kraken.
Ook ik wil te dansen,
en lekker sjansen.
Ook ik wil gewoon leven,
en het er van nemen.
Ook ik wil met FM om leren gaan,
om zo normaal mogelijk te bestaan.

Slapen

Als ik eindelijk in mijn bed lig,
doet alles zeer, zelfs mijn rib.
Ik probeer in slaap te komen,
om lekker te gaan dromen.
Maar mijn lichaam werkt me tegen,
en geeft me overal steken.
Ik draai en ik woel, om en om,
kom op dromenland, kom.
Laat me nou gaan slapen,
ik voel mijn gewrichten kraken.

En als ik dan eindelijk slaap,
moet jij me weer wekken.
En begint alles weer van vooraf aan,
het zweet laat mijn t-shirt lekken.
Iets droogs aan doen,
wat weer een gedoe.
Ik hoop dat ik snel weer in slaap val,
en rol me op als een bal.
Langzaam kom ik bij mijn dromen,
heerlijk, laat ze maar komen.

Voor meerdere gedichten over fibromyalgie kijk dan eens op de volgende link:

http://www.xead.nl/gedichten-fibromyalgie

Meer weten over fibromyalgie? Kijk dan even hier:

http://www.xead.nl/fibromyalgie-stel-zich-even-voor

http://www.xead.nl/fibromyalgie-en-het-leven-ermee

http://www.xead.nl/open-brief-aan-mensen-die-geen-fibromyalgie-hebben

@Vlindertje73

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.