Ziekte niet altijd nodig hebben grote stap hond moet eruit boodschappen makkelijk wat andere mensen dan denken praatjes

Mijn scoot , Snoopy en ik….

Van mijn ouders heb ik een scoot mobiel gekregen, 2 jaar geleden.
Dit is gekomen omdat ik toen al 2 jaar ziek was. Mijn ziekte heet fibromyalgie en gaat gepaard met ups en downs. Dit kan ik hier allemaal gaan uitleggen maar ik zou zeggen kijk maar even bij mijn andere verhalen over fibromyalgie op mijn site: http://www.xead.nl/open-brief-aan-mensen-die-geen-fibromyalgie-hebben

Ik was al lang de deur niet meer uit geweest en heb bij de gemeente “GGD” waar ik woon een scootmobiel aangevraagd, deze heb ik niet gekregen. Bij de GGD zeiden ze dat ik met deze ziekte vooral in beweging moet blijven. Ja dat weet ik ook wel, maar langere afstanden dan een paar 100 meter zat er voor mij echt in. Ik zakte gewoon door mijn rug en beenspieren, van de pijn.
Mijn vader is toen op marktplaats gaan zoeken naar een tweedehandse scoot, en heeft deze gevonden.
We hebben hem bekeken en getest en gekocht. Een dag later had ik mijn scoot al thuis.
Ik kon de wereld weer in……En heb dat ook met alle plezier gedaan toen.

Aangezien ik dus niet altijd evenveel klachten heb kan ik langere periodes dus gewoon lopen en heb mijn scoot niet nodig!!!

Nadat ik nu verhuisd ben naar een andere flat heb ik moeite om mijn scoot te gaan gebruiken. Deze staat buiten bij mijn deur te wachten tot ik hem weer eens nodig heb.
Momenteel heb ik weer zo’n aanval van mijn fibertjes zoals ik dat dan maar even noem en zie ik er tegen op om mijn scoot te gaan gebruiken, maar ook ik wil wel graag eens naar buiten toe.
En mijn hondje wil er ook wel eens met mij op uit in plaats van met vrienden van mij te moeten wandelen.
Maar ja de praatjes die je dan weer gaat krijgen….zo van: Nu gaat ze weer op scoot en morgen zit ze bijwijze van weer vrolijk te doen op een terrasje, of huppelt ze weer rond. Mensen snappen daar niks van, en zeker de oudere generatie niet.
Maar ook vind ik het moeilijk om er op te stappen wetende dat er hier mensen wonen in de flat die wel graag zo’n scoot zouden willen hebben maar ook zijn afgewezen. En ik heb er wel 1. Weliswaar zelf gekocht, maar toch…

Nu heb ik mij vanmorgen hier overheen gezet en ben gaan oefenen met mijn scoot mijn hondje uit te laten. Ben zo trots, zowel op mezelf als zeker niet minder, veel meer dus op mijn hondje die net zo mooi naast me liep of dat ze nooit anders gedaan had.

Zo dat heb ik maar weer gedaan, nu het verhaal klaar is ga ik weer lekker naar buiten met mijn Scoot en hondje “Snoopy” en even naar de winkels. Ik ben blij dat ik na 2 week weer lekker buiten kan zijn.
En probeer om me niks van andere mensen hun rare gedachten kronkels aan te trekken.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.