Alhoewel een groot deel van mijn familie het wel is, kan ik maar niet mezelf verleiden tot een geloof. Naar mijn idee lijken alle geloven wel een beetje op elkaar. Ik heb er respect voor als iemand wil bidden voor het eten. Heb er ook begrip voor, en vind het zelfs mooi, als iemand zoveel kracht uit het geloof haalt dat hij of zij een moeilijke periode dan makkelijker doorkomt. Desondanks heb ik er weinig mee. Alhoewel ik zelf ook niet de vinger zo kan leggen, dat ik weet wat ik wel of niet wil of kan geloven.

Een mening moet je kunnen onderbouwen. Althans dat is mijn mening. Ik heb genoeg collega’s, familieleden, vrienden en kennissen die zomaar vanuit het niets iets roepen. ‘Ik stem op Wilders’, hoor iemand wel eens roepen. Op de vraag waarom moeten ze echter vaak het antwoord schuldig blijven. Talloze voorbeelden als deze kunnen we nog tevoorschijn halen. Korte versie is dat mensen graag wat roepen, zonder kennis te hebben van de kwestie en dus nog niet over het waarom nagedacht hebben.

Daarom vind ik ook dat ik moet kunnen uitleggen waarom ik niet geloof in een god. En of ik nou daadwerkelijk wel of niet geloof in een god. Ooit vroeg ik aan een meneer op straat die het verloof verkondigde waarom er zoveel leed op de wereld was. Mensen hebben honger, leven in oorlog of lijden aan ernstige aandoeningen. Dat is God’s wil, althans dat werd mij verteld. Vind ik te makkelijk. Als het echt zo is dan zal het zo zijn, maar wie kan het weten. Toch niet de gewone man op straat die toevallig in een Christelijk praatgroepje zit en netjes twee dagen naar de kerk gaat. Zowieso bevalt de bijna agressieve houding van een Jehovagetuige mij al niet.

Ook ken ik iemand die niet op zondag werkt. Ook dit heeft met het Christelijk geloof te maken. Nou kwam het een keer voor dat de meneer op zaterdag een vrachtauto moest maken. Deze moest ook op zaterdag klaar, want de eigenaar van de vrachtauto had zijn wagen nodig voor een transport die maandagochtend vroeg ging starten. Echter liep de reparatie uit en de man werkte niet op zondag. Consequentie: De eigenaar van de vrachtauto kreeg een claim omdat de auto niet op tijd klaar was. Deze was wel op tijd klaar geweest als de monteur op zondag even doorgewerkt had. Ik hoorde het verhaal aan en dacht: Je kunt dus beter je medemens met een probleem op zadelen als je eigen zondagsrust verstoren. Ik vond het krom en nog steeds.

In mijn mening helpt het ook niet mee dat de meeste oorlogen geloof of overtuiging ten grondslag hebben. Ook vele aanslagen worden uit naam van een god gedaan. Je kan mij een hoop wijs maken, maar een god die dit soort dingen prefereert, moeten we toch echt proberen buiten te sluiten. Ik kan mij niet voorstellen dat een goedaardige god zijn mensen oplegt de ingewanden van zijn medemens op straat te gooien. Of zijn keel door te snijden. Als je op die manier in het paradijs moet komen klopt er iets niet. Het klinkt als een soort voetbalhooligans, maar dan erger. Je sluit je bij een club aan en misbruikt dit om een hoop geweld te gebruiken.

Voor mij dus nog even geen geloof. Toch blijken gelovigen, in welke vorm dan ook, gelukkig vaak ook gewoon mensen. Helaas soms zelfs monsters. Of is het wel menselijk. Een mens is een mens en heeft zijn behoeftes. Ontneem je een man zijn seks dan wordt hij ongelukkig. Dat kan niet anders. Je aan een kind vergrijpen moet absoluut strafbaar zijn, maar het probleem ligt toch echt weer bij het geloof. Je krijgt dingen opgelegd waarvoor een mens niet gemaakt is. Weer een schande voor een geloof. En het wordt nog erger. De Paus, het boegbeeld van het katholiek geloof, is immuun voor dergelijke praktijken en mag dus doen en laten wat hij wil. Ik weet inmiddels wat ik geloof. Ik geloof dat ik

Gelukkig zijn er ook nog mensen die hun geloof een beetje kunnen relativeren. Die het niet nodig vinden om deze constant op te dringen of je erin te betrekken. Een vriend van mij bid voor het eten, gaat naar de kerk en vraagt onze lieve heer (welke dan ook?) om vergeving en hulp waar nodig. Toch vroeg hij aan mij op een gegeven moment: ‘Waarom is Jezus niet in België geboren?’ Verbaasd keek ik op. Is dit een Belgenmop of gaat hij nou echt het geloof op de hak nemen? “Nou?”, antwoordde ik. Het antwoord deed mij glimlachen. ‘Ze konden geen drie wijzen vinden’, zei hij schaterend. Of hij daarna om vergeving heeft gevraagd? Misschien aan de inwoners van België.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.