Waargebeurde gevoelens in andere omstandigheden en op andere plaatsen,Maar een romantisch verhaal gaat om het gevoel...heerlijk om je gevoel uit je pen te laten komen,

Waargebeurden
Gevoelens.Deel 1

Parijs 1961
Een zwoele warme herfstavond in het jaar ´61.Een zachte mooie avond in Parijs,de middag sluimert net weg achter de vuur rode wolken voor de licht brandende zon.Het is nog lekker licht geen donkere wolk te bekennen.Een perfecte heerlijke herfst avond,wachtend op het station in Parijs wachtend op iemand die de enige is die deze mooie avond kan overtreffen.Al heb ik haar nog maar een keer gezien,Haar ogen dansen nog steeds door me gedachte heen.Haar ogen die mij op een manier raakte die bepaalde gevoelens deed aanwakkeren.Gevoelens die ik nog nooit had gevoeld,een gevoel van een vertrouwde herkenning alsof ik haar al heel me leven kende.En tergelijke tijd een gevoel van het mysterieuze onbekende,waar ik alles vanaf wou weten en waar ik met mijn gevoel nog veel meer bij wou voelen.De eerste oogcontact voelde ik het al op haar gevoel heb ik zitten wachten.Zei is het die ik tot me wil toelaten.Maar wie is ze wat voor verhaal schuilt er achter deze bijzondere vrouw.Wie is deze mooie lieve speciale persoon waar ik nu zoveel over droom.Mijn gedachte dwalen op een dansende gevoel weer weg,Tot mijn ogen de in de verte aankomende treinlokomotief opmerkt.

De stoomwolken en het harde geluid komt steeds meer dichterbij.Me hart klopt harder en harder wetend dat ze er bijna is.Alsof mijn hart nu pas is gaan leven en heel me leven mij met weinig inspanning in leven heeft gehouden.En alleen in kloppende bloei kan komen met het gevoel wat ik nu voel.In afwachting op haar wetend dat het niet lang meer duurt.Voel ik mijn gevoel mijn hart en mezelf nu pas echt in leven komen.Ik wil haar zien nu!!De trein raast voorbij zie veel mensen staan en zitten in de coupe´s een volle drukke trein.Maar al snel zie ik door de drukte haar ogen ze kijkt me aan hoe langer ik blijf kijken hoe mooier de glimlach hoe voldaner me hart blijft kloppen op een gevoelige melodie.De trein raast voorbij en kom er nu pas achter dat de trein niet meer stopt.Onze oogcontact was maar een paar seconde maar het voelde als een heerlijke eeuwigheid.Een paar seconde waar het wachten in heel me leven zo erg waard is.Maar waar het nog meer de moeite waard is om er achter na te gaan.Ik begin te rennen zoals ik dat nog nooit heb gedaan.Spring over obstakels heen bots tegen mensen aan maar wat ik onderweg ook raak en waar me benen ook belande,Me ogen me gedachte zijn maar op een ding gericht.En me hart maakt met liefde overuren.De trein is het station bijna uit maar al het onmogelijke wat er ooit in me gedachte en gevoel heeft gezeten in me leven.Dat moet er nu uit komen een onmogelijke sprong door de lucht zwevend,het harde geluid van de lokomotief kaatst in de lucht.De vlucht van me leven zonder te beven met maar een streven lukte het me nog maar net om de achterkant van de lokomotief te bereiken.YEsss een euforisch gevoel het was niet alleen maar een sprong door de lucht om op de lokomotief te komen.Het voelde als een sprong diep in de hemel om de engel te bereiken die mijn hart tot leven heeft gebracht.Ik wurmde me door de menigte in de drukke trein en opeens bleef ik stilstaan.

Daar zat ze de engel ik stond achter haar.Ze zat aan het raamkant haar mooie glansende blonde haren alsof er een licht om haar heen scheen.Door de weerspiegeling van de raam keken we elkaar weer aan.Verbaasd draaide ze zich om door de passie in onze ogen liepen we naar elkaar toe.En opeens remde de trein hard!!tassen en hoedjes van mensen vlogen om me oren.Opnieuw maakte ik een sprong we vielen in elkaars armen.Ik ving haar op hield haar vast tot de trein stopte.Ze keek omhoog veeg een mooi plukje haar voor haar ogen weg,en keek me lief aan.Haar mooie sprekende lippen zeiden dank je,laten we nu wat gaan drinken zij ze met een glimlach.Haar woorden haar mooie mond haar uitstraling kwamen door tot in me ziel.Ze was nog mooier nog bijzonderder dan in mijn gedachten.En die waren al zo sensationeel mooi,Elke seconde werd mooier wie is deze vrouw is mijn lot zo mooi? Wordmijn leven nog mooier dan een complete oase aan liefdes watervallen neer dalend op de mooiste wereldwonderen van gouden rivieren waar het altijd vredig is,Al zat zij in een raasende vliegtuig ook die had ik moeiteloos ingehaald.Mijn gevoel moet naar haar toe door welke weg in het leven door welke pad van de dag,het maakte niet uit hoe!We moesten hoe dan ook naar elkaar toe.We stapte uit de trein ik nam haar arm in de mijne en de wereld was van ons,wij waren van ons!En waarom de trein doorreed en waarom die plots zo stopte dat maakte allemaal niet meer uit.En was ook de moeite niet waard om daar over te denken.Dacht alleen maar aan haar,en hoe mooi de herfst avond ook was in Parijs,en hoe mooi de rood geel groene bladeren als een erehaag aan de liefde zich ook voor onze voeten neerdaalden op een zachte ritme van de hemelse lucht.Hoe bijzonder alles ook was wat ik al dacht maakte zij in 1 seconde al waar,Zij deed alles overtreffen niet alleen de avond maar ook mijn leven zij raakte mij meer dan een bliksemstraal ooit zou kunnen aanrichten.Hopen dat deze avond nooit meer voorbij zou gaan.

We liepen met de avondgloren om ons heen door een adembenemende romantische stad.Ik riep taxi!!! en een mooie koets met 2 krachtige zwarte paarden stopte voor ons.In onverstaanbaar frans met dubbele tongval vroeg de koetsier waar gaat deze reis heen.En ik zei weer in gebrekkig italiaans onze reis gaat door de eeuwigheid van deze nacht heen.De koetsier glimlachte en wist genoeg,we maakte de meest romantische tocht door hartje Parijs.Alles leek nog mooier met haar naast,me de ondergaande zonlicht golvend op de heldere mooie meren waar twee zwanen om elkaar heen gestrengeld het plaatje nog completer maakte.Alles was nog mooier dan ooit tevoren,Alle vogels waren door heel Frankrijk naar Parijs gevlogen.En hadden voor het eerst een melodie die van begin tot eind zo overweldigend mooi was die tot je gevoel kwamen dat je er eindeloos op zou kunnen dansen.Overal waar we kwamen werd mooier en mooier dan het ooit was geweest.Een verdwaalde muzikant wankelend over straat in zijn ene hand een viool en in zijn andere hand hoe kan het ook anders in Frankrijk een half lege fles roden wijn.Hij bleef opeens stilstaan en wankelde niet meer hij keek ons aan liet zijn fles roden wijn vallen.Hij zette zijn viool onder zijn kin en begon te spelen.Ik liet de koetsier even stoppen pakte haar hand keek haar in haar mooie ogen.En op de achtergrond speelde de muzikant de meest gevoelige franse liedjes.De vogels gaven de muzikant ondersteuning door als een orkest op een ritmische gevoelige melodie mee te fluiten.overweldigend gevoel keek in haar ogen verdronk erin maar hield mijn hoofd boven water alleen al om haar ogen te zien.Zij kwam steeds meer dichterbij de muziek steeds meer op gepaste afstand.Geen woorden die nog nodig waren om me gevoel te uiten.En om haar gevoel te voelen.Een vleugje hemelse lucht vloog langs haar heen.Haar mooie haren danste voor haar ogen en voor ik het wist kuste we elkaar ik bleef haar aankijken.Haar uitstraling veranderde nog mooier nog intenser zoveel gepassioneerde tederheid raakte me.Er kwamen tintelingen via haar lippen naar de mijne alsof haar ziel tergelijke tijd met haar lippen en onze oogcontact tot diep in mijn ziel neerstreek.Haar ziel belande in het mijne mijn ziel voelde eindelijk de juiste sleutel die ontbrak.We smolten samen inelkaar we voelde ons als samen.Samen volgden we onze zielen die nog langer moest duren dan de eeuwige eeuwigheid.

Het werd een romantische gepasioneerde avond elke seconde liet zij meer van haar zien wie ze was.En ik liet mezelf zien wie ik was voelde me nooit zo mezelf als bij haar.We dronken danste lachte en kuste elkaar in een populaire discotheek de Parijs Lounge.alles was heerlijk en fijn de avond het gevoel maar bovenal zij was heerlijk ,heerlijk mooi heerlijk bijzonder een heerlijke uitstraling die de mooiste indrukken gaven.heel de avond was heerlijk.Met haar als middelpunt waar ik voor eeuwig omheen wil dansen met haar hand in de mijne.Alles was heerlijk maar oneerlijk dat er een einde kwam aan deze mooiste avond van mijn leven.Ik bracht haar weer naar het station.Normaal duurt het uren voor de trein er is,het oneerlijke was de laatste trein was er al.Ik wou haar nog zoveel vertellen wou nog zoveel meer van haar weten.Wou mijn gevoel nog meer gevoed willen worden met haar gevoelens.Nog een paar seconde en ze was weg,maar mijn gedachte en gevoelens gevuld met het mooiste wat wat je in je leven maar kan voelen.Een aanraking door liefde met onze zielen die waar we ook zouden zijn altijd met elkaar verbonden zouden zijn.Door al het overweldigende gevoel wisten we elkaars namen nog geen eens.Hoe heet je vroeg ik,Jessica zei ze ik heet Constantijn,mag ik je Jessie noemen?Jahoor als ik jou connie mag noemen.Ik moest lachen en ook al zou ik niet weten dat het een grapje was,Haar lach in haar haar ogen verraadde haar al.De mooiste lach die je nergens kunt vinden welke ogen je ook zou zien in je leven.Alles was zo puur zo mooi zo gevoelig aan haar.Wanneer zie ik je weer?ze knipoogte gaf me een innige kus en we hielden elkaar eeuwig lijkende seconde vast.Het maakt niet uit al is het over 40 jaar niet in Parijs maar in Amsterdam en niet in de Parijs lounge maar in de Zebra Lounge.Onze gevoel heeft altijd al bestaan en zou voor eeuwig blijven bestaan.Al was het in 1865 in Venetie of 1961 in Parijs 2001 in Amsterdam of in het Jaar 2020 in Kaapstad.Onze gevoel onze zielen onze lot zou altijd blijven bestaan tot in de eeuwigheid van alle eeuwen die er ooit heeft bestaan en nog gaan komen.Dat ik haar in mijn leven heb ontmoet is zo Speciaal!En met haar en zij Bedoel ik natuurlijk Jouw!

Einde Deel 1

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.