Wat je als gewoon mens niet allemaal te verwerken krijgt als je gewoon je werk doet. Waardering en respect zijn eigenschappen wat veel mensen niet meer ontwikkelen schijnt het.
Als schoonmaakster kom je zo ontzettend veel troep tegen waar van je denkt dat moet toch niet kunnen en hoeven. Brood wordt niet meer opgegeten maar gewoon tegen ramen en muren geplakt. Pakketjes brood die door moeder met liefde is klaar gemaakt belanden ongeopend in de vuilnisbak of er ver naast. In een mindere erge variatie kom je stukken en plakken brood op de grond tegen, niet in de prullebak nee die staan er voor de sier. Ze gooien hun troep maar gewoon netjes naast de prullebak.
Het is niet eens een moeilijke prullebak maar gewoon een open gat met een zak er in. En het toppunt van netheid is dat het brood daadwerkelijk in de vuilnisbak beland. Dan sta je gewoon verbaasd te kijken. Niet omdat er in de wereld nog zoveel armoede en hongersnood is, en er mensen zijn die het brood hard kunnen gebruiken, maar omdat ze het fatsoen hadden om het daadwerkelijk in de prullebak te gooien. En alsof dat nog niet genoeg is, is het ook nog grappig om gekleurde energie drankjes tegen de muren op te spuiten. Mierzoet is dat drankje en super moeilijk om er weer af te krijgen. Daar sta je dan een half uur op die muren te poetsen om ze mooi schoon en glanzend te krijgen is al je werk weg door een handeling van 5 minuten. En als je al dat werk dan weer gedaan hebt en je je rot hebt gepoetst om alles weer schoon te krijgen , krijg je een klacht omdat er een stofje op de wastafel ligt. Een wastafel waar veel ballen in ligt, ja die heb je dan ook wel echt nodig he. Of je krijgt op je kop omdat je 4 punaises over het hoofd hebt gezien wat de gast op heeft gehangen omdat die graag slingers wou hebben. Als of een gast dat zo erg vind om punaise in de balk te zien. Ik neem aan dat een gast toch liever een schone vloer en schone toiletten wil hebben. Maar wie zijn wij.... maar een stelletje simpele schoonmaaksters die te dom zijn om een stofje niet te zien. Waarom niet extra opletten als leraar zijnde op wat de kinderen uitvoeren.
Niet na de les snel naar de koffie gaan maar wachten tot alle kinderen de klas hebben verlaten of kleedkamer en even na kijken of er niet te veel rommel ligt zodat je de klas die had er op aan kunt spreken. Wat nog handiger is en wat ik vroeger moest doen, met z'n allen de rommel opruimen,
leren de kinderen er meteen wat aan en jou klas of kleedkamer is meteen veel netter en kan de schoonmaak extra dingen schoonmaken dat altijd weer het zelfde op te ruimen elke dag weer. Of als baas zijnde kijken wat er echt versmeerd is als een klant weg is en dan kijken hoe schoon het is daarna en een compliment geven zou ook super zijn. Maar dat hoeft nog niet eens. Maar dat zinloze kritiek heeft men niks aan. Waardering is geweldig en respect voor de spullen van een ander en alles achter laten zoals je het aangetroffen is toch niet meer dan normaal????
Laat een reactie achter
interjos schreef op 03 Apr 2011 om 20:50
Goed artikel, zo staat het er dus voor in de wereld !
Verder welkom bij Xead en succes.
amy schreef op 20 Jul 2011 om 19:53
inderdaad beschaving is een dun laagje dat merk ik bijna elke dag robxead, yabba dank je, interjos bedankt voor je commentaar en inderdaad zo staat het op dit vlak er voor in de wereld, bedankt mereltje
Lid sinds 1 jaar
32 reacties geplaatst
40 artikelen beoordeeld
11 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
amy beveelt aan
- Puinzooi in mijn huis en wat nu?
- Een ganse week eten en drinken voor slechts 25 €.
- Een vader die geen vader is.
- De schuldhulpverlening in Nederland is ziek; deel 2
- De schuldhulpbemiddeling in Nederland is ziek!
- Teksten bij overlijden
- Een brief aan g









robxead schreef op 03 Apr 2011 om 19:41
Beschaving is een dun laagje, zoals jou stuk aantoont!