Ik wil je graag zien, maar ik zie soms alleen de leegte.Telkens komt er iets tussen, ja ik zal wachten, maar het is zo moeilijk

  Vriendschap

Vriendschap is geven en nemen
vertrouwen en je laten gaan
in een stroom van gelukzaligheid
de ander respecteren en accepteren
geen oordeel hebben over de ander
maar ook niet naar jezelf toe

Vriendschap is genieten
het ontvangen van kostloze liefde
een extra dimensie in je leven
empathie en geduldigheid
onvoorwaardelijk weten
dat geluk in kleine gebaren zit

Vriendschap zoals met jou
zo kostbaar als de zon
de stralen die ons intens verwarmen
je geluk die je uitstraalt in je ZIJN
als een diamant die fonkelt
als blijdschap stromend in rustig water

Vriendschap zo mooi
fijn dit te beheersen
met een vriend zoals jij
mijn leven is veranderd
heeft meer kleur gekregen
door jou, ja door jou
en weet dat ik van je hou
 

  Een vriendschap

Is een aanvulling op je leven. Je bent al goede vrienden met jezelf en dat komt op de eerste plaats. Wanneer er andere mensen op je weg komen waar je een klik mee voelt noemen we dit een bijzondere ontmoeting. Dit kan verder uitgroeien tot een mooie vriendschap. In de schrijverswereld ontmoet je de ander virtueel, dus via de computer en toch kun je dan de klik al voelen en als vanzelf trek je naar elkaar toe. Hier op Xead is dat duidelijk te zien, gewoon al hoe de mensen met elkaar omgaan. Dit is heel mooi om te zien.
De warmte, het meeleven, de oprechtheid zijn belangrijke aspecten van een vriendschap die aan het groeien is.

Ik kijk en voel

Ik ben niet iemand die mij pats boem in allerlei vriendschappen begeeft. Het moet gewoon heel goed voelen en daarna kan ik mij totaal geven. Ik heb een poos gehad, dat ik een ander zo kon overmeesteren dat het gewoon heel verstikkend geweest moet zijn voor de ander. Hier heb ik vele gesprekken over gehad, want ja, ik miste de basis van een goede vriendschap opbouwen, het lag niet klaar in mijn systeem.
Nu neig ik meer naar behoudendheid en in het schrijven kan ik mij totaal geven, zonder dat de ander zich beklemd hoeft te voelen.      

Een vriendschap aangaan is risico nemen

Daar ik me dikwijls heel teleurgesteld voelde als de ander mij ineens liet zitten, heb ik jarenlang de ‘’veilige’’ weg bewandeld. Goede vriendjes met mezelf worden en mij wanen dat ik nu pas echt gelukkig was. Het grote voordeel was dat je nu nooit teleurgesteld kon worden, maar het nadeel was dat je eigenlijk heel veel alleen ben en dat je niet echt leef.         

Bijna drie jaar geleden

Ging ik een bijzondere vriendschap aan. Daardoor bloeide ik compleet open en daardoor kon ik bij mijn diepste gevoel komen wat het gedichten schrijven betrof. Toch wilde ik meer en dat waren ontmoetingen, face to face. Zo ontmoeten we elkaar heel sporadisch en dat is heel fijn. Ik heb op zich meer de gelegenheid om weg te kunnen gaan, voor de ander is dit moeilijker en hiermee moet ik echt mee om leren gaan.

Verlangens en verwachtingen

De ander graag willen zien. Even praten en een hand vasthouden. Maar door de afstand is dit soms niet mogelijk. Vooral als er situaties voordoen die één van beiden vastzet en daarom niet weg kan.
Voor mezelf blijft dit een moeilijk punt en het heeft met de verlatingsangst te maken, maar ook wel met het zo graag willen. Het kind spreekt zich voortdurend uit en zij moet dus ondersteund worden.

Accepteren          

Dat is het eerste woord dat in mij opkomt, als de dingen niet lopen zoals je graag zou willen. Maar het wordt moeilijker als er constant dingen gebeuren waardoor het elkaar zien onmogelijk wordt. En toch, ja ik weet, telkens zal ik mij er bij neer moeten leggen.

Hoop doet leven

Dit is een uitdrukking wat heel mooi is, maar eigenlijk werkt dit  bij mij juist helemaal niet. Zie je eigenlijk wel wat daar staat?
Hoop doet leven, ik zie het dikwijls als, hoop laat de moed in de schoenen zakken. Een verkeerde beredenering natuurlijk, maar ja, dat is de kleine pessimist die in mezelf huist.

Het gaat om…..

Eigenlijk is het bizar, mijn verlangen houdt in dat ik na een eind gereden te hebben de ander één á twee uur zal ontmoeten in het echie. Even praten, lachen, hand vast houden en dan weer afscheid nemen.
Het ziet er naar uit dat ik van een denkbeeldige mug een olifant maakt, dit verlangen. Maar toch blijft het voor mij gewoon belangrijk om de ander af en toe te ontmoeten. Het lijkt dan net of onze vriendschap nog meer warmte en waarde krijgt.        

              steen neerleggend
 
      
      ontmoeting ontstaat bij de eerste letter
           vormend tot woorden, zinnen
                gedichten en verhalen
              vol respect voor de ander
                  jezelf kunnen zijn
             met alles wat er in je huist

                 angst is niet nodig
          want het is goed en zo uniek
                    je openstellen
              tot een zon die straalt
           en een wisselwerking geeft


    onvoorwaardelijk tijdens iedere ontmoeting
                de steen als symbool
              leggend in de handpalm
          voor eeuwigdurende vriendschap

  Toch blijf ik het vragen  

Om een vriendschap 'warm'' te houden, moet je in beweging blijven. Dit doe ik door middel van het vragen. Als ik dit niet doe, blijft de vriendschap wel bestaan als een kabbelend beekje, maar het is belangrijk om toch je wensen uit te spreken. Het is namelijk zo, als je niet verteld wat er in je leeft, kan de ander dat ook niet weten en als vanzelfsprekend aan nemen dat alles goed gaat. Vandaar dat onderstaand gedicht is ontstaan. Ik vraag, maar ik weet ook dat het goed is. Ik weet ook dat deze vriendschap ons hele leven blijft bestaan, ook als één van ons er niet meer is. Want we zijn aanwezig in elkaars hart. 

 

Wij twee

Wat is een leven zonder zekerheden
angst voor doodgaan
angst voor verliezen
angst de ander niet meer te zien

angst is een nodeloze emotie
het zuigt je leeg
en alleen het omhulsel blijft over
daarom...

heb vertrouwen
in jezelf, in de ander

want altijd zal
het licht over ons schijnen
en de liefde zal nimmer verdwijnen

sterkte vandaag lieve schat
door angst en hoop onderschat

ik loop met je mee
we horen bij elkaar, ja wij twee!

@Berna 16 november 2011

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.