Huiselijk geweld vormt nog steeds een groot probleem.

Vrouwenmishandeling moet kunnen

 

Gefrustreerd keerde Joop Kerkstra huiswaarts. Jaren programmeerwerk waren door de directie minachtend van tafel geveegd. Als topprogrammeur had hij menig project succesvol op poten gezet. Dankzij zijn geniale invallen was het bedrijf groter gegroeid. Maar na ieder afgerond project werd gelijk een nieuwe briljante vondst van hem verwacht. Hij dacht die te hebben gevonden en presenteerde het project in een goed onderbouwd rapport. Maar blijkbaar was het bedrijf nog niet toe aan het door hem bedachte revolutionaire idee en wees het van de hand. Dat zijn software uitstekend werkte stond buiten kijf, hij had dat thuis jarenlang uit kunnen testen.

Nijdig voegde hij veel te krap in en reed toeterend en met zijn lichten knipperend op de achterbumper van een trage weggebruiker in. Wijs ging de automobilist opzij om de agressieveling door te laten razen. Wonder boven wonder kwam Joop zonder kleerscheuren op zijn bestemming aan.

Met een knal had hij de voordeur achter zich dichtgesmeten en struikelde bijna over het reclamedrukwerk en kranten in de hal. Dat luie secreet had weer eens de hele dag op haar luie reet gelegen. Trillend van woede liep hij de huiskamer in. Op de eettafel prijkte een pizzadoos met aangekoekte voedselrestanten, vuile glazen en serviesgoed stonden door de huiskamer verspreid. Stofnesten hingen droevig af van het plafond, alles zat onder een laag stof.
Joop probeerde zijn woede te koelen door een half gevulde wijnfles tegen de muur aan diggelen te smijten, dat maakte zijn agressie er alleen maar erger op. Hij masseerde de knokkels van zijn rechterhand, ze had erom gevraagd, het werd tijd dat ze een opvoedend pak slaag kreeg. Hij wist waar hij haar kon vinden, ze hield zich na het verzaken van haar taken altijd in de donkere kelder schuil. Joop deed zijn colbert uit en rolde de mouwen van zijn overhemd op en nam de treden van de keldertrap. Hij opende de deur en zette een schakelaar om.
In het midden van de kelder stond een tengere vrouw te trillen van angst, ze maakte met haar handen bij voorbaat een afwerend gebaar.
‘Je weet wel waarom ik hier ben!’ brulde Joop woedend.
De vrouw knikte. ‘Ik heb slaag verdiend’, zei ze deemoedig in de ijdele hoop Joop daarmee milder te stemmen.‘Dat zou ik wel denken ja!  Gisterenavond werkte ik aan mijn rapport toen jij door mijn hoofd kwam spoken, daardoor kwam mijn slotconclusie verkeerd op papier terecht! Nu ligt mijn rapport in de vuilnisbak, raad eens wiens schuld dat was?’
‘De mijne lieve schat, maar daarom hoef je me toch niet te slaan? We zouden dat probleem ook via een gesprek op kunnen lossen.’
‘En dan moet ik het door jou verwaarloosde huis maar voor lief nemen?’
‘Steek je handen dan uit de mouwen, je weet als geen ander dat ik voor schoonmaakwerk niet in de wieg ben gelegd!’
‘Dat heb ik net gedaan!’ Joop stak zijn ontblote armen naar voren. ‘Ik zal je leren mij te respecteren gore sloerie van de straat!’
Joop balde zijn vuisten en liep naar voren, de eerste klap was gelijk goed raak. Bloed stroomde over haar gezicht waardoor Joop nog meer werd opgehitst. Ze gilde het in doodsangst uit maar dat mocht haar niet baten, Joop bleef maar slaan, al zijn frustratie kwam via vuistslagen naar buiten. Na een enorme trap in haar buik viel de vrouw levenloos neer.

Joop voelde zich van frustraties bevrijd en keek zonder enige wroeging naar de bebloede hoop vlees op de grond die hij de naam Hol had gegeven. Hij was geen partij voor Hol, ze woog maar O Gram.
Hij had haar in zijn computer gecreëerd en haar via een hologramprojector tot leven gebracht. Hij was daartoe gekomen nadat hij zijn vrouw voor de zoveelste keer in radeloze woede in elkaar had gemept. Jarenlang had zijn vrouw zijn woedeaanvallen gelaten geaccepteerd. Vrijwillig was hij in agressietherapie gegaan en kwam erachter dat praattherapie niet de oplossing was. Zo kwam hij op het idee om op een hologram zijn agressie bot te vieren met een verbluffend resultaat. Na een luchtgevecht was zijn agressieve bui voorbij en liet hij zijn vrouw met rust. Het vreemde was dat zijn vrouw pas daarna naar een Blijf Van Mijn Lijfhuis verdween, hij had haar nooit meer teruggezien.

Joop had aan zijn werkgever het idee als behandeltherapie voor mannen die met hun vuisten praatten zonder persoonlijk gewin gepresenteerd. Die wezen dat lachend van de hand, het mishandelen van een fantoomvrouw zou door vrouwenmeppers niet worden geaccepteerd, die gingen voor het echte ruige mannenwerk.
Joop wilde nog zeggen dat een fantoomvrouw door een kind kon worden vervangen, maar slikte dat voorstel in. De maatschappij was blijkbaar nog niet toe aan het laten verdwijnen van zinloos geweld.

Meer informatie:
http://www.opvang.nl/
http://www.huiselijkgeweld.nl/
Ook op ieder politiebureau is informatie beschikbaar.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.