In dit artikel vindt een aantal gedichten over mooie en minder mooie vrouwen. Deze gedichten schreef ik enkele jaren geleden.

Strandspel,

Op het witte zand

ligt de mooie Marjolijn,

te wachten op de hand

die haar wilt strelen o zo fijn.

In de zwoele zomerzon,

heeft ze haar benen gespreid

en droomt ze van de don

die haar tuintje bevrijdt.

Vanachter een parasol,

ziet een jonge knots

hoe haar vinger vol

in haar gleufje botst.

Barbara

Barbara,

had je mij maar niet belogen

dan waren we nu nog samen

met het zweet op de ramen

en onze lichamen gebogen.

Barbara,

had je hem maar nooit gekust

dan waren we nu nog een paar

met mijn vlinder tussen je haar

werd je passie gauw geblust.

Barbara,

had je mij maar niet verlaten

dan waren we nu nog tegader

maar omwille van je kader

kan ik niet anders dan je haten.

Soraya,

Aan de rand van een diepe ravijn

zie je de zon ondergaan.

In je ogen pinkt er een traan

want je hart wordt gekweld door pijn.

Op het moment dat je wilt springen

neem ik je vast in mijn armen.

Nu zal ik je hart verwarmen

en mijn liefde voor je zingen.

Soraya, jij bent mijn prinses

uit het grote zilverkleurige woud.

Met je ronde borsten van goud

ben je een fantastische minnares.

Heidi,

Vroeger zat je vaak op mijn schoot

te fluisteren in mijn oor

woordjes van liefde terwijl ik streelde

met mijn hand over je borstjes bloot.

Die tijden gingen vlug voorbij

want jij werd een vrouw

zo warm vanbinnen dat ik de

godganse nacht virtueel met je vrij.

Nu is de dag eindelijk gekomen

dat je echt naast me staat

zo mooi met je uitnodigende blik

toen ontwaakte ik uit mijn dromen.

Tatiana,

Tatiana met je blauwe ogen,

gekleed in het rood van bloed.

Vanwaar komt die hoed?

Heb je mij soms weer bedrogen?

Tatiana, je ronde borsten blinken

en je lippenstift is uitgelopen.

Wat heb je nu weer gezopen?

Wanneer stop je met drinken?

Tatiana, met je lange benen

gesteund op hoge hakken.

Hoeveel ga je er vanavond pakken?

Of zal je mij een dienst verlenen?

Tatiana, met je krullend haar

verberg je je smalle spleet.

Als ik het nu eens met je deed?

Of gebruik je liever een sigaar?

Vreemd,

Blinkende schoenen, een vers hemd,

rode kousen en groengele das

alsof het vandaag Kerstmis was,

trok hij de wijde wereld in, ongeremd.

Bloeiende bomen, een goudgeel strand,

de ijzige wind en de vogels die zingen

alsof de aarde elk moment kon springen,

hield hij haar stevig vast met zijn hand.

Kussende paartjes, een houten paal,

de gutsende regen en een leeg terras

alsof het het laatste oordeel was

liep hij naar het einde van het verhaal.

Reageren?