Sinds het ontstaan van relaties gaan mensen al vreemd, iedereen weet dat ergens diep vanbinnen wel. Net zoals het feit dat prostitutie het oudste beroep ever is. En toch blijven mensen maar verontwaardigd beweren dat hun partner dat nooit zou doen…

Volgens mijn (soms niet zo) bescheiden mening gaan vrijwel alle mannen vroeg of laat wel eens of regelmatig vreemd. Een groot deel  van de vrouwen eveneens, wellicht niet zo veel als de mannen, maar toch. Mijn vraag is nu, is dit wel zo erg als algemeen aanvaard wordt?

Moedertje natuur

Moedertje natuur heeft ons hormonaal systeem zo uitgedokterd dat onze genen zo veel mogelijk verspreid worden. Daarvoor heeft ze dingen als ‘verliefd worden’ en ‘feromonen’ in het leven geroepen. De doorsnee puber wordt om de zo veel weken verliefd. Jong volwassenen proberen wel eens om zich iets langer te binden, maar kijken ondertussen toch nog naarstig rond. Geef toe, er is toch niets meer promiscue dan een jongeman in zijn puberjaren, al is dat vaak alleen in hun hoofd...
Dan raken de meesten onder ons verzeild in een serieuzere relatie. We gaan samenwonen, trouwen, al dan niet kinderen maken. En ook al lezen, horen en zien we in de media en omgeving dagelijks over drama’s en echtscheidingen in verband met overspel, toch denken we maar steeds dat het ons niet zal overkomen.
Ondertussen houden we ons seksleven meestal zorgvuldig geheim voor de buitenwereld. Niemand mag het weten als er na de eerste doldwaze maanden eigenlijk niet zo veel meer van terecht komt. Veel vrouwen zwijgen nog steeds pertinent over hun onmacht om een orgasme te krijgen. Veel koppels praten niet eens met elkaar over goeie seks of het gebrek eraan. Iedereen maakt wel eens dubbelzinnige grappen, maar hoeveel onder ons hebben nu eigenlijk een echt bevredigend seksleven? Echt niet zo evident, zeker na een paar jaar samen. Zeer zeker na de geboorte van een of meerdere kinderen.

Bezitterig

Het is denk ik aangeboren, dat bezitterige gevoel dat elk koppel kent, of ze het nou toegeven of niet. Als je met elkaar slaapt, wil je het liefst dat je partner je trouw is, zelfs als je zelf wel eens vreemd gaat. Mijn eigen ex-echtgenoot  ging voor zo ver ik weet vreemd van in het begin, weten deed ik het niet, aanvoelen soms wel, maar hij was altijd slim genoeg om me weer veilig te doen voelen. Ja, hij flirtte met die vrouwen in de nachtclub, maar hij ging met mij naar huis! Ja, hij flirtte met dat meiske in de duikclub, maar hij ging met mij in zee. Ja, hij flirtte met onze dokter, maar ik was zijn favoriete recept…

Totdat ik na 8 jaar en 2 kinderen zo ontzettend verveeld raakte dat ik viel voor de eerste de beste man die koffie voor me maakte en speciaal voor mij muziek uitkoos. Dat hij ook nog goddelijk danste was maar bijzaak, maar ik viel voor hem als een baksteen. Die vallen vrij snel en ik was dan ook al vlug beneden, maar tegen die tijd had ik het al aan mijn man verteld en hij kon het niet aanvaarden. De man die al die jaren naast onze dagelijkse seks (jawel, dagelijks) altijd ook nog andere vrouwen had, kon het niet verkroppen dat ik ook eens een ander had. Ik ben kort daarna bij hem weg gegaan, dat is nu 20 jaar geleden, maar dat feit ben ik nooit vergeten.

Dating

Nu mijn kinderen op eigen benen staan en uit huis zijn heb ik eindelijk weer echt een eigen leven. Na een tijdje te hebben genoten van de heerlijke vrijheid van elke avond én de weekends alleen thuis te zijn, kreeg ik de kriebels en heb mij in de loop van 3-4 jaar aangemeld bij diverse datingsites. Ik heb onderhand sites in allerlei soorten uitgeprobeerd en er valt mij steeds opnieuw op dat vrouwen van middelbare leeftijd nog steeds trouw verwachten, terwijl ze onderhand toch beter zouden moeten weten. Mannen van om het even welke leeftijd willen nog steeds voornamelijk seks.
Wat mij verder nog opvalt is dat een heel hoog percentage van de berichtjes die ik ontvang door gehuwde of samenwonende mannen worden gestuurd, het kleine percentage singles vertoont niet zelden rare trekjes en voorkeuren. Op de relatiesites wordt er meer heen en weer gechat en gebabbeld over van alles en nog wat, voordat er tot actie overgegaan wordt, maar de mannen zoeken toch nog steeds voornamelijk seks en ook wel positieve aandacht, hetgeen zich vaak ook weer laat vertalen naar seks. Op de volwassen datingsites wordt er minder om de kern heen gedraaid, worden eerder voorkeuren besproken en wordt vooral ook sneller geopteerd voor een (seks)ontmoeting.

Wat is nu het punt van dit hele verhaal?

Juist, de vraag was of seks buiten je vaste relatie nu echt verkeerd is of dat dit ook ok of zelfs goed kan zijn. Persoonlijk denk ik dat seks buiten de relatie geen kwaad kan, maar het is paradoxaal. Je hoort respect te hebben voor je partner:

• Ofwel je hebt een echt open en goede relatie en kan dat soort dingen dus ook met elkaar delen;
• Ofwel je relatie is toch al niet wat het hoort te zijn en je doet het dus stiekem.

Helaas draait het laatste onvermijdelijk uit op liegen tegen je vaste partner, hetgeen dan automatisch een gebrek aan respect voor je vaste partner is. Waarschijnlijk doe je je bedpartner ook te kort. Doordat er veel beperkingen zijn in de relatie. Een relatie die hoe dan ook toch ontstaat zodra je meer dan eens samenkomt. Alleen al het gemis van spontane smsjes en telefoontjes die een prille relatie meestal zo opwindend maken in de tijd tussen twee ontmoetingen.
Vrouwen, moeders in het bijzonder, willen zich veilig en geliefd kunnen voelen in een relatie. Voor vrouwen draait het in het algemeen niet zo zeer om de seks als om positieve aandacht en een gevoel van geborgenheid; Terwijl het voor mannen heel vaak juist andersom ligt.
Toch kan een affaire een huwelijk ook redden, mannen hebben nu eenmaal seks nodig en als ze het thuis niet krijgen gaan ze vroeg of laat toch elders op zoek. Meestal willen ze hun huwelijk niet opgeven ‘voor de kinderen’ of omdat het praktisch en financieel gunstiger is om maar getrouwd te blijven. Men kan natuurlijk eindeloos discussiëren of dat nu goed of verkeerd is, het is gewoon wat het is. De maatschappij zegt dat vreemdgaan verkeerd is, ons gevoel zegt dat vreemdgaan verkeerd is, maar onze genen en hormonen schreeuwen er soms evengoed om.

Iedereen heeft het recht om te kiezen

De vaste partner wordt helaas vrijwel altijd het recht ontnomen om zelf te kiezen of hij/zij meerdere partners toestaat. In onze tijden toch niet zonder risico: hoeveel onder ons doen nu echt serieus aan safe seks? Ik sta verbaasd van het aantal mannen met wisselende contacten dat nog steeds anti-condoom reageert. Ik sta minder verbaasd van het aantal jonge meisjes die ik persoonlijk ken, die zonder condoom vrijen omdat hun partner er een hekel aan heeft…
Wat niet weet wat niet deert is een waar gezegde, maar is de essentie van een liefdesrelatie nou net niet dat je elkaar in alle vertrouwen jezelf kan tonen? Dus ook als die ‘zelf’ behoeftes heeft waaraan de vaste partner niet of nauwelijks meer kan of wil voldoen? Waarom verwarren zo veel mensen nog liefde en seks? Waarom mag je partner wel met een ander gaan squashen, maar niet met een ander dansen, kussen of seks hebben? Waarom zijn mensen niet jaloers op een vriend van de eigen sekse om diepe gesprekken mee te voeren, maar slaan ze tilt als het iemand van de andere sekse betreft?

Ligt de gemiddelde mens daar nou echt wel eens bij stil?

© Tandra

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.