Naar aanleiding van het TV programma, Rondom Tien, van gisteravond, heb ik de behoefte om hierover te schrijven. Want hoe kun je nu een oordeel geven over iets dat je nog nooit van dichtbij hebt meegemaakt. En ook nadat ik het programma had gezien bleef ik achter met de vraag. is het verstandig om een verstandelijk gehandicapte de kinderwens te ontnemen. Het is net als met het bouwen van een huis. De fundering moet goed zijn. Weet je van te voren dat die onstabiel is, wil je er dan toch een huis op bouwen. Het zal echt wel eens goed gaan. De regel is dat het fout kan gaan.

En met gezond verstand kun je deze mensen ontmoedigen om kinderen te krijgen. Immers realiseren zij zich niet waar ze aan beginnen. En ik stel het belang van het kind voorop in plaats van het ouderschap. Ook bij de licht verstandelijk gehandicapte. Of zijn we doorgeschoten in onze emancipatie dat de verstandelijk gehandicapte een kind kan krijgen, als bekroning?
Je hoort mij niet zeggen dat er geen liefde tussen hen mag zijn. En de liefde bedrijven zou ook heel goed kunnen. Natuurlijk is voor verstandelijk gehandicapten de seksuele vrijheid belangrijk. Eindelijk kunnen zij ook eens iemand ontmoeten en trouwen. Maar je moet in zulke relaties meer dingen bespreekbaar maken dan in andere.
Je zult ze moeten overtuigen door uitgebreid alle praktische gevolgen van hun keuze te bespreken, als je dat al kunt bespreken. Soms worden zulke zaken niet eens begrepen.

En hoe wordt dan de anticonceptie geregeld? Verplicht stellen en bijvoorbeeld ook voor alle ouders die als ouder niet deugen. Je kunt denken aan ouders die hun kinderen hebben verwaarloosd of mishandeld of uit huis is geplaatst.
Iedere arts of hulpverlener worstelt met deze kwesties. Er zal toch eens duidelijk moeten komen, want nu doen we het allemaal weer anders en, in onze ogen, goed. Een rechter kan een beslissing geven op ieder persoonlijk geval.
Maar kunnen we deze ouders steeds die begeleiding geven die zij nodig hebben. Met de hedendaagse techniek kunnen ze worden gevogd via hun televisie. Maar kan het geboren kind ook met de ouders communiceren. Kunnen de ouders hun kind opvoeden en wijzen op de gebeutenissen buten hun woning. Het zijn keuzes die ik niet hoef te maken en kan er dus ook op afstand op reageren. Maar hoe wordt het als je als ouders de keuze moet maken voor je kind? Kun je de belasting dragen? Het kan ook zo gaan dat je er opeens niet meer voor jou kind bent.
Er zitten zoveel nadelen aan het krijgen van een kind als je geestelijk gehandicapt bent dat vind ik niet opwegen tegen de voordelen. Dus waarom zou je het niet voorkomen, want dat is zoveel gemakkellijker. En ook daarin is de wetenschap vooruit gegaan en heeft men de prikpil uitgevonden. Dit lijkt mij een uitstekend alternatief.

Voor iedereen die voor de keuze staat, wens ik veel wijsheid toe

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.