Ik moet altijd zo lachen om alle vooroordelen van de verschillen tussen man en vrouw, maar nu hebben we eerst een dochter gekregen en daarna een zoontje en ik moet zo lachen om alle verschillen.te omschrijving over uw artikel

Onze dochter hebben we gekregen toen ze 1 was als adoptiekindje uit China. Een makkelijker kind konden we ons niet wensen, sliep veel, heel rustig, altijd luisteren, altijd een handje met het oversteken e.d.
En toen kregen we vandaag precies een jaar geleden ons zoontje Senn, hij was bijna 2 toen wij hem mochten adopteren.
Bij de overdracht was hij natuurlijk heel verdrietig en toen kwamen we op de hotelkamer en gaven we hem wat van die stapelblokjes, nou dat hebben we geweten, hij gooide ze meteen naar ons hoofd en timmerde er overal mee op.
Fysiek zijn jongens volgens mij zoveel aanweziger. De rust is weg sinds hij er is  maar met plezier hoor.
OP het moment dat hij wakker wordt is hij ook echt wakker, ons meisje kon je bij ons in bed leggen en die ging dan gewoon nog liggen slapen.
Nou bij hem is dat dus echt niet het geval. Hij wordt smorgens wakker, roept dan heel hard om zijn moeder, meestal is het nog te vroeg en geef ik hem een flesje drinken en dan kan hij nog even lekker dutten, maar daarna is het echt over met de rust.
Als je hem bij ons in bed legt dan moet je hem overal friemelen, of hij gaat zich verstoppen onder de dekens maar wel actief verstoppen, uitslapen is er met hem niet bij.
Dan aankleden, nou als je hem al ziet liggen op het aankleedkussen, hij stampt zijn broek uit, tilt zijn kont iedere keer op als zijn luier aan moet en gooit alles op de grond.
Nou dan gaan we naar beneden.
Kon ons meisje altijd rustig voor de tv hangen, ja helaas………………..daar heeft hij de rust niet voor in zjin kont. Wel als hij lekker bij je op schoot kan hangen, maar ja dat gaat natuurlijk ook niet de hele dag, er moet ook nog gewerkt worden.
Met zijn eten rommelt hij ook veel meer dan zijn zus en hij is gewoon super aanwezig.

Niet dat dit allemaal niet leuk is hoor want ik vind het juist super leuk om die verschillen te zien van kinderen. Dat hij ondeugend durft te zijn is in zijn geval juist helemaal goed omdat ze zeggen dat adoptiekinderen goed gehecht zijn als ze ondeugend durven te zijn, nou dat is gelukt 

Het is zo leuk om alletwee de soorten te hebben. Een echt meisje dat het liefst op hakjes loopt en draairokjes draagt en dan een stoer ventje met gel in zijn haren en stoere vesten waarmee hij dan ook heel stoer met zijn handen in zijn zakken loopt, maar die als zijn lieve grote zus het wil zich in draairokjes laat hijsen en de haarspeldjes in zijn haren heeft zitten.
Wat zijn kinderen toch een bron van mooie dingen, het genieten van hoe ze zichzelf hoe klein ze ook zijn toch zichzelf zijn.
Wat een prachtig iets dat wij mogen genieten van de stoere vervelende dingen van ons ventje, maar daarnaast ook van zijn superlieve kanten, want als er iemand zijn moeder om zijn vingertje kan winden dan is dat wel ons boefje, en van de andere kant ons lieve schattige meisje dat nu ook haar kattige kantjes begint te krijgen.
We zijn gezegend.