Ik dacht iets moois te hebben gevonden en dat is nog steeds waar. Maar helaas het mag niet zo zijn.
Chris de Burgh - My Heart's Surrender http://www.youtube.com/watch?v=sPBeB_0nijI&feature=related
Chris de Burgh - Everywhere I Go http://www.youtube.com/watch?v=05dD1xNWsuM&feature=related
Verloren liefde

Wat is soms het leven onvoorspelbaar
En soms toch ook weer niet
Soms dan overkomt je wat zomaar uit het niets
Het einde zo voorspelbaar
Je gaat er mee door
Je gaat er toch maar voor
Hopend op een onvoorspelbaar
En onvoorstelbaar einde
Een einde met een nieuw begin
Dat einde ik had er zo’n zin in
Maar het einde was toch voorspelbaar
Het is nu bekend het is openbaar
Gisteren nog TOP
Nu weer de wereld op zijn kop
Sommige dingen niet gegeven
Om tot een onvoorstelbaar einde te mogen beleven

Tijd, altijd weer die tijd
Een kapotte klok heb ik niet tot mijn spijt
Tijd die stilstaat daar waar jij het wilt
Nee die tijd die is voor niemand mild
Soms wil je veel te snel
Zo’n zin in iets je kent dat wel
Maar andere dingen roepen
En niet in de woestijn
We voelen ons geroepen
Andere mensen te bewaken voor pijn
Ooit zullen we weer beginnen
Met elkaar te beminnen
Neem je tijd, wees dankbaar voor de beleving
Ik ben het, dat is een zeker ding
Rust in mijn hart omdat ik zeker weet
Ergens in de toekomst je nog steeds weet wat het ons deed
Doe het niet vlug
Maar roep me dan terug
Ik zal mijn leven verder lijden
Misschien een ander verblijden
Want ik weet nu wat echte liefde is
Iets wat ik wel heel erg mis
Doe jouw ding en leef naar je keuze
Het is een goede een hele heuse
Zoek wat wij bij elkaar vonden
Ik voel me nog altijd verbonden
Pure liefde is elkaar laten gaan
Met elkaars lot begaan
Jij hebt mij heel diep geraakt
Jij hebt mij heel en rustig gemaakt
Passie, hartstocht we mochten het beleven
maar nu moeten we weer zonder leven
Ga verder zonder mij, je kan het
Dag voor dag een dagje zonder
Denk af en toe nog eens terug
Aan ons wonder
Iedereen krijgt zijn bekomst
Geloof in de toekomst
Xxxxxxxx
En nu zonder me groot te houden

Diep van binnen veel verdriet
Geen ware liefde voor mij nu in het verschiet
Ik ben zo diep gegaan
Dat ik het zag ik geloof weer in zijn bestaan
De liefde die bestaat echt
Alle liedjes beschrijven ze terecht
Ik lik nu mijn wonden
Tranen van een diep verdriet
Voel me nog steeds zo verbonden
Maar je bent er nu echt niet
Tranen over mijn wangen
Probeer ze niet eens op te vangen
Ga verder met mijn leven
En hoop het ooit nog eens te beleven
Ons gevoel heeft ons niet bedrogen
Maar na wat gewikt en wat gewogen
Luisteren we naar ons verstand
En blijkbaar gaat dat niet hand in hand
Een gemis nu al zo aanwezig
Ik moet maar even met andere dingen bezig
maar wat leid me genoeg af wanneer denk ik niet meer aan jou
ik voel nog steeds hoeveel ik van je hou
het gevoel zo wederzijds en toch niet samen
en weer kan ik veel liedjes beamen
met ons gevoel zo verbonden
maar aan handen en voeten gebonden
Jij sterker dan ik in de keuzes die je maakt
Hoe ben ik hier nou weer verzeild in geraakt
Kan mijn hoop nog niet laten varen
zal het ergens in een doosje bewaren

two fools in love
Kijkend door een roze bril
http://www.xead.nl/-mijn-tweelingziel Met dank aan Ciska
Laat een reactie achter
Kirsti schreef op 13 May 2011 om 16:28
Dank je Ruud. Ik bewaar de herinnering en ergens ook mijn hoop.
Taco-Veldstra schreef op 13 May 2011 om 16:31
Kika, Heel mooi je gevoelens weer gegeven, duim Taco
Mereltje schreef op 13 May 2011 om 16:32
Mooi geschreven, de hoop niet verliezen hoor. Een duim
verbijsterend62 schreef op 13 May 2011 om 16:40
Heel mooi en gevoelig beschreven,jammer dat het zo moet lopen! Sterkte
valentijn schreef op 13 May 2011 om 17:04
Mooi geschreven! Achter de wolken schijnt altijd de zon. Zet hem op kika!
Kirsti schreef op 13 May 2011 om 17:19
Bedankt voor jullie troostende woorden ik zie weer een lichtje aan de horizon.
wolf407 schreef op 13 May 2011 om 18:11
Kika met zo'n gedicht
versla je me wellicht
Straks ben jij de dichter op xead
zodat iedereen ziet
Hoe goed onze kika zal zijn
die krijgt van mijn
een flinke pluim
en een duim
Kirsti schreef op 13 May 2011 om 18:18
Wow dat vind ik een groot compliment Wolf. Zo dagen we elkaar uit en stimuleren elkaar om steeds beter te worden. Maar zoals je ziet ik kan niet alles op rijm en jij wel!
spiritlady schreef op 13 May 2011 om 18:49
lieve lieve kika heb echt even geen woorden meer, maar wel een emmer vol met tranen.
Tascha schreef op 13 May 2011 om 20:10
Ik voel wat jij beschrijft, wat moet je een pijn hebben lieve meid! Geef jezelf de tijd om je verdriet er te laten zijn, op een dag sta jij weer op! Ik weet dat! En ik denk dat jij dat ook weet! Er komen mensen in je leven met een reden, soms maar kort en soms voor je hele leven. Maar allemaal komen ze omdat wij onbewust op zoek zijn naar een antwoord of nieuwe lessen, zodra jouw of die ander zijn doel is bereikt, dan raak je die persoon weer kwijt. Zo gaat dat keer op keer! Tot dat jij bent daar waar je wezen moet. Deze persoon heeft waarschijnlijk ook iets bij je achter gelaten waar jij weer iets mee kan. En jij hebt hem ook iets meegegeven waar hij iets mee kan. Bewaar de mooie herinneren! En bewaar ook zeker je hoop, want die komt zeker weer een keer van pas. Veel sterkte. Veel liefs en een dikke duim van Tascha!
demy schreef op 13 May 2011 om 21:54
Kika , heel mooi gedaan , en knap dat je hoop blijft houden,
ooit komt er een tijd, maar wanneer die tijd komt dat weer niemand voor ons.
demy schreef op 12 Jun 2011 om 10:59
ooit zal je droom uitkomen, maar je moet de moed niet laten zakken, op elk potje past een deksel, mijn pa zei altijd je moet niet zoeken komt vanzelf op je pad, ik ben ook 7 jaar alleen geweest en toen was ik er ook echt aan toe
sterkte meid
Lid sinds 2 jaar
6528 reacties geplaatst
6345 artikelen beoordeeld
429 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Kirsti beveelt aan
- Scheiden: Een gedicht
- Ben jij een aarde engel
- Geld verdienen met foto's maken?
- Ik ben een vrouw en ja, ik heb zin in de Ek......
- Waarom mopperkonten gevaarlijk zijn
- (^&^$%$@# Tourette *&^%#%$$@
- Voorbestemd voor elkaar.









Ruud schreef op 13 May 2011 om 16:21
Een werkelijk prachtig gedicht. Bewaar de goede herinnering, die neemt niemand je meer af.