Wat zal er verder gebeuren. Zal er zaterdag gedanst worden? Leest het in deel 2

Wat is het warm in de bus. Nog even en dan val ik in slaap. Het is ook zo druk in de bus. Waarom ben ik niet wat eerder vertrokken. Dan had het wat rustiger geweest. En ook niet zo warm.
Weer een halte, komen er nu nog meer mensen bij? Dat kan toch niet? De chauffeur laat ze er toch nog in. Tja hij kan ook niet anders.

 

Hee wat zie ik nu?
Dat meisje, ik ken haar. Ja, ze is het. Het meisje van de disco. Ohh wat moet ik nu.
Ze blijft voorin staan. Wat ziet ze er lief uit! Heel anders dan op zaterdag, maar wel lief.
Waar is ze nu? Ik zie haar niet meer. Er staan ook zoveel mensen in de bus. Zal ze al uitgestapt zijn? Nee dat kan niet, ze zit er net in.
He, weer een halte. Gelukkig er stapt niemand in. Het wordt al rustiger.  Gelukkig maar, dat geeft weer wat lucht.

 

 

Hee ken ik jou?
 

Ojee daar is het meisje weer. En ze praat tegen mij.  Nu moet ik wel wat zeggen, ojee. Ja, dat kan kloppen. Elke zaterdag in disco. Ja zegt ze. Nu weet ik het. Jij staat altijd met die ene jongen in een hoekje. Je danst nooit. Wat leuk dat we elkaar nu hier tegenkomen. Moetje nog ver? Ik moet tot de eindhalte.

Jee, wat kan ze kletsen zeg, maar wat moet ik nu zeggen. Ja hoor ik hou wel van dansen, maar niet met mijn vriend. Haha dat begrijp ik zegt het meisje. Maar er zijn toch meisje zat daar, waarom vraag je niet gewoon aan iemand om te dansen. Ja, nooit aan gedacht lieg ik stotterend. Haha grappig hoor, zo dom zie je er niet uit hoor. Hee kijk daar eens er is een bankje leeg. Kunnen we samen zitten. Dat praat een stuk gemakkelijker.
Daar zit ik dan. Naast mijn disco meisje, en ik weet niet wat ik moet zeggen. Help.
Ik ben Erik , en hoe heet jij, stamel ik. Marieke stelt het meisje zich voor. Ohhh wat lacht ze er lief bij. Ga je zaterdag nog, vraagt Marieke. Ja, uiteraard antwoord ik nu wat meer zelfverzekerd.

 Zaterdag ga jij dansen zegt Marieke. Als jij niemand vraagt dat trek ik jou naar de dansvloer. Ohh die blik in haar ogen beloofd heel wat. Ik krijg het nog warmer dan ik het al had.
Hoe kan het nu dat je mij zomaar herkent hoor ik mezelf opeens vragen. Er zijn zoveel mensen op zaterdag. Ik zie je al een paar weken Erik. Ook al sta je in een hoekje jij bent mij opgevallen, zegt Marieke met een zwoele stem. Juist omdat je in dat hoekje staat. Juist daarom. De meeste jongens zijn zo vervelend. He chickie ff dansen. Dat horen we zo vaak. Geen respect hoor. Daarom dansen we met elkaar. Geen jongen komt tussen ons groepje. Maar jij bent anders. Je laat ons met rust. Dat is fijn. Dus zaterdag gaan wij dansen. Haha wat zullen mijn vriendinnen opkijken.

 

 

Ohh we zijn bij de eindhalte, we moeten de bus uit stamel ik. Nu al zegt Marieke, als het gezellig is gaat de tijd snel.
Woon je hier in de buurt, vraag ik. Mijn Oma woont hier net aan de andere kant van het plantsoen antwoord Marieke. Loop je nog even mee door het plantsoen? Ja leuk is mijn antwoord.
Zal ik vragen of ze nog even op het bankje komt zitten? Nee dat is te opdringerig. Zaterdag gaan we al dansen, dat is al heel wat.

Ik ben nog vroeg zegt Marieke opeens, zullen daar even gaan zitten? Ik weet niet wat me overkomt. He mooiste meisje van de disco en ik zitten samen op een bankje in het plantsoen. Weetje zeg Marieke zacht, weet je dat ik best wel gezien heb dat je vaak naar mij keek op zaterdag.  Ik voel me opeens en klein jongetje dat is betrap met de koektrommel. Ik weet niet meer waar ik moet kijken.
Ik vroeg me steeds maar af, ging Marieke verder wanneer jij mij ging vragen. Ik kon moeilijk naar jou komen, mijn vriendinnen laten dan niets van me heel.

Vroeg jij je dat af? Ik was stom verbaasd. Nu was het de beurt van Marieke om rood te worden. Je bent een leuke jongen.
Het wordt plotseling erg warm in het park, dit had ik niet verwacht. Nu moet ik het niet verknallen denk ik bij mezelf.
Ik sla mijn arm om haar heen, en zeg dan jij bent ook een hele leuke meid. Daarom dorst ik nooit naar je toe te komen. Je bent gewoon te leuk.

Marieke glimlacht lief tegen me en dan legt ze haar hoofd op mijn schouder. Een hele tijd blijven we zo zwijgend zitten.
Dan slaakt Marieke een diepe zucht. Ik moet nu echt naar mijn Oma. Ze zal wel denken waar blijft ze.
Ik begrijp het antwoord ik. Zie ik je zaterdag. Zeker weten is het antwoord. Marieke legt een hand op mijn knie en buigt zich naar me toe. Ik kan niet anders dan haar kussen. Een kus die zij vol hartstocht beantwoord.
Die middag heeft Oma pas laat bezoek gehad.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.