Verhaal-Dialoog: Kind van de Zee, extase der uitersten.

De ochtend

Ik :    Hoe kan ik weten dat je anders bent ?
         Ik ben ouder dan het bloed
         dat in je aderen stroomt.
         Zoals de zon ondergaat
         nestelt zich onzekerheid
         in mijn lied.

Jij :    Sinds de zon geboren is
         ben ik een evocatie,
         tenmidden in een mistige waas,
         ben ik de kaars die brandt,
         de enige revelatie
         van een ongeboren geluk.

Ik :    Ben je dan meer dan een stem ?.
         Is je ziel sterker dan je woorden ?
         Hoe kan jij geluk heten ?.
         Is je lichaam meer dan vorm ?.

De Middag

Jij :    Reik me je hand en zweef door
         het gehuil van de kolkende storm.
         Volg me in een land, over de
         kleuren van de regenboog,
         waar schoonheid niet ijdel is.

Ik :    Ik ben de storm woedend in onzekerheid,
         de wind jagend in het lied van verdriet.

Jij :    Laat mijn ogen je leiden.
         Mijn haar zijn de golven.
         Mijn bloed stroomt in je aderen.
         In mezelf wordt de drang geboren
         om samen de dag te bouwen.

Ik :   Je bent de klip in
        een zee van vertrouwen;
        het roer en zeil
        van mijn emoties,
        de onbewuste angst,
        een hemels vuur.

De Namiddag

Jij :   Sluit je ogen en wandel
        door de spiegel van het water.
        Trek de nevel rondom je op
        en aanschouw mijn gezicht.
        Ik kan geen illusie zijn,
        alleen het produkt van je fantasie.

Ik :   In mij verwijdert zich
        mijn instinct,
        ik draag je naam op
        in mijn hart.
        Mijn woorden zullen je strelen
        tot aan de dagenraad.

Jij :  Nu dat er was eens, vandaag is
       kan ik niets anders doen
      dan in jou geloven.
      Vandaag ben ik water,
      morgen zal ik vuur zijn.

Ik :  Een woord is mijn verhaal,
       het liefdesvuur dat in mij brandt
       zal meeste twijfel
       doen opstijgen in rook.

's Avonds


Jij :  Sinds lang woon ik in de zee
       waar haat weggespoeld wordt.
       Een dal van geluk;
       tenmidden van rode koraalbergen.
       Nu dat ik je kus
       zal de zon altijd voor je schijnen.

Ik :  Hier aan de voet van het strand,
       met achter ons de vuurhaard van
       de ondergaande zon
       zal ik je liefhebben
       totdat de ochtendnevel
       terug over de golven danst.

Jij :  Liefde is welkom
       in het rijk van de ondergaande zon.
       In het land van vele regenbogen
       zullen we elkaar beminnen,
       in het zilverige waas,
       terwijl de dag sterft.

Ik :  Laat ons leven bij de golven,
       het blauwe water zal ons strelen.
       Je naam zal gestolen worden
       door de koele nachtbries.

Jij :  Nu het hemelse licht
       onze lichamen weer bestrijkt
       moet ik gaan
       in de koelte van de morgen.
       De zee roept mij
       met het lied van de wind.

Ik :  Kijk naar de meeuwen
       die krijsen rond de vuurtoren.
       Men moet met z’n twee zijn
       om te leven in de oceaan
       van bevrediging.

Jij :  Mijn woorden kunnen alleen
       de wind tegengaan.
       Jouw wereld hoeft niet
       de mijne te zijn.
       Mijn lichaam is mijn liefde.

Ik :  Kom met me mee,
       ver weg van het kolkende water,
       naar de groene velden
       waar de dauwdruppels worden geboren
       op de bodem en hun aroma verspreiden
       in de wijde wereld.

's Nachts

Jij :  Onvermijdelijk trekt
       het water mij aan.
       Ik ben het kind van de zee.
       De lagune is mijn thuis.
       Mijn leven moet vloeien
       in de koeltes van de diepte.

Ik :  Het water zal ik tot mijn
       vriend maken,
       de mist zal mijn bed zijn.
       Ik wil leven in jouw wereld,
       één zijn met jou.

Jij :  Je bent niet gebaard
       in deze blauwe vlakte,
       van leven en stilte.
       Probeer me niet te volgen,
       de zee zal je vijand zijn.
       Mijn stem zal in het gehuil
       van de wind zijn.
       De zee zal mijn spiegelbeeld zijn.
       De golven mijn lichaam.
       Telkens je wandelt op dit strand
       zullen we één zijn.

© Thalmaray - 2011.

10
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+1 -0- x

rinajansen schreef op 25 Oct 2011 om 19:12

super mooi weer !

+1 -0- x

Sandra-Philippo schreef op 25 Oct 2011 om 19:22

Schitterend!

+1 -0- x

tiegemboy schreef op 25 Oct 2011 om 19:33

mooi artikel hoor, zo'n schrijftalent , nee dat heb ik niet ! super

+1 -0- x

Lautje schreef op 26 Oct 2011 om 00:15

Echt een heel mooi artikel! Goed geschreven ook. Dikke duim

+1 -0- x

Asuka schreef op 26 Oct 2011 om 02:59

Goed geschreven en mooie atmosferische plaatjes :)

+0 -0- x

alleen-16 schreef op 02 Nov 2011 om 22:17

Heel mooi, bedankt.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: