Verhaal-dialoog: de Parel van Chandar, de verleiding van Thalassa.

Wijn

Ik : Oude legenden hadden mij geleerd
       te hijgen voor jou naam, Italiaanse
       fresco’s hebben mij getoond hoe je
       als absolute navelstreng van het
       leven het geluk aanbid.
       Je blonde haren zijn zachte golven
       die onstuimig spelen in een korenveld,
       geborgen door de zon.
       Je blik is die van een krachtige rivier
       die na een harde winter openbarst tot leven.
       Ik kan niet geloven in je aanwezigheid.

Jij : Ik ben gekomen met de bliksemschicht der
       nieuwsgierigheid, omdat ik reeds alles zag
       in het rijk van de regenbogen.
       Geen grens kan me tegenhouden, niemand kan
       mijn naam stelen, ik ben wie ik ben.

Water

Ik : In een universeel vertalend symbool zou ik
       je de hand willen reiken, omdat je de oerkracht
       van het gevoel waarschijnlijk niet hebt verleerd.
       Ik ben de laatste discipel van de echte meesters,
       zij die hen leven gaven voor het gevoel.
       Vrees voor het alom heersende onbegrip, en ik
       huiver bij de gedachte dat onze blikken
       elkaar kruisen als vallende degens, slechts
       één blik kan de andere gunstig stemmen, mogelijk
       wordt mijn lichaam dodelijk verwond door de
       scherpte van je pupil, maar het is het mij waard geweest.

Jij : Anti-held van het allerlaatste uur, en je blik
       verbergt de affiniteit van een simpel gevoel.
       Lang geleden in ver vervlogen eeuwen, waren
       zij er ook : de ridders van het gevoel.
       Hun lichaam was een prachtige camouflage
       waarop men zich blind staarde, hun wijsheid was
       beperkt, hun menselijkheid overtrof het goddelijke.
       Eens had ik gedacht de “parel van Chandar”
       te hebben ontmoet, dat is de naam die geef aan
       hem die niet kan beschreven worden.
       Vreemd, je doet me aan een parel denken ...

Honing

Ik : Onmachtig om je vreemde vibraties te begrijpen
       sluit ik mij aan bij je beslissing.
       Indien ik een parel ben is het een zwarte parel,
       zwart door het bloed dat is opgestapeld in mijn
       lichaam, donker door de lacune aan warmte
       die ik heb gevoeld.
       Ik dank je Godin van Chandar om mij te willen
       ontmoeten op deze neutrale grond die ik later
       zal aanbidden.

Jij : Andere plichten roepen mij nog steeds op.
       Is de kracht van je woorden intens, of is het
       slechts een metamorfose van woorden die
       zich vermenigvuldigen tot een droom ?.
       De parel van Chandar is een mythe, niemand
       heeft hem ooit gezien, doch iedereen geloofd erin.

Bloed

Ik : Ik ben slechts een nietig stofdeeltje van
       mijn menselijk bestaan, verteerd door een kanker
       dat de naam psychische eenzaamheid meekreeg.
       Ik ben geen pionier naar het geluk, ik ben slechts
       eerlijk met mezelf, en vraag voor het eerst in mijn
       bestaan een gunst aan het noodlot.

Jij : Je gezicht laat emoties opstijgen van geweld
       en intellectuele auto-destructie.
       Ergens ben je gevaarlijk in je goede bedoelingen.
       Je blik is die van iemand die niets meer te
       verliezen heeft, iemand die nooit Chandar ontmoet
       heeft, iemand die nooit de oude teksten der wijzen
       heeft gelezen.
       Ergens lijkt het dat je verloren bent in tijd en
       materie, je naam is onbeduidend maar je woorden zijn
       een krachtige cortex stroom die me meevoeren
       naar ongekende werelden.

Tranen

Ik : Het enige wat ik heb is de macht in mij om je
       schoonheid en je helderheid van geest te
       bewonderen, omdat ik soldaat ben zonder banier,
       stedeling zonder stad, man zonder naam.
       Vannacht zal ik naar de golfbreker toegaan waar
       ik geestelijk werd geboren, ik zal de oceaan vragen
       om raad, want ik ben slechts een mens.
       Thalassa zal naar me luisteren, misschien zelfs door
       het maanlicht heen me de weg naar Chandar aanduiden,
       of mijn verzoek samen met mijn ziek lichaam ruw
       uitspuwen op het strand van de ongenoegens.
       Ik beef bij de ultieme gedachte.

Jij : Chandar is een koning verschuldigd, eeuwige heerser
      die regeert over alle mensen. Tijd.
      Er is geen kracht in de wereld die me kan vertellen
      als jij “mijn” parel van Chandar bent, ...
      ... nu nog niet !...

Ik : Ik wacht met het noodlot reeds in mijn blik.
Met de pijn en de angst om in herhaling te vallen.
Kom met me mee naar Chandar ...