Levenslessen zo ervaar ik ze, misschien dat iemand dat ook zo leest.

Van moeten naar willen naar mogen

inspiratiebronnen kwam ik tegen de laatste tijd in mijn leven
ze deden mij dingen inzien en geven mij de rust die ik verdien

Plannetjes

Spreuken die blijven hangen waar ik mijn muur wel mee wil behangen. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven, het zal je nieuwe inzichten geven.
Maak plannetjes, kleine realiseerbare plannetjes en zet ze door. Zie dat je het volhoudt en ga er weer voor. Maak er nieuwe niet teveel en niet te groot. Geniet ervan als je plannetje is geslaagd dat is alles wat je wordt gevraagd. Kijk naar je prioriteitenlijst dat is wat je naar een nieuw plannetje verwijst. Plan niet te ver in de toekomst maar op de korte termijn, dan heb je het ook al heel erg snel heel fijn. Grote dromen zullen dan vanzelf wel komen. Maak ook niet teveel plannen tegelijk maar werk volgens je prioriteitenlijst. Teveel plannen rond je maar half af, en door dit halve werk voel je je laf. Heb ik dan geen doorzettingsvermogen? Kan ik dan niets. Maak kleine plannetjes en doe iets.
Grootste plannen geven druk en maken dat euforie gevoel weer stuk.

Van moeten naar willen naar mogen.

Spreek niet meer in moeten laat de verantwoordelijkheid los, spreek in willen en voel het als een verlos. Iemand ging nog verder en zei, praat eens in mogen tegen mij. Ik moest daar even over denken of dat mij nog meer rust zou schenken. Ik kwam tot het volgende: Je mag het willen. Zie je fouten en beken ik hoef niet perfect te zijn, ik wil niet perfect zijn, ik mag fouten maken.

Bang voor veranderingen

doe kleine stapjes, het liefst onder begeleiding

Wees maar bang voor veranderingen, maar verander toch wat dingen. Leef niet in angst, dat maakt je het bangst.  Luister eens naar goede raad van iemand die naast je staat met woord en daad. Geef je over en word een rustig mens, dat is mijn wens. Mensen om je heen die jou zo goed kennen, sta er versteld van moet ik bekennen. Tot in mijn ziel geraakt, mijn code werd gekraakt.
Ik mag voelen, wat ze met liefde bedoelen. Wat een prachtig iets zomaar uit het niets. Ergens ooit getroffen nog niet wetend wat, maar dit kwam niet voor niets op mijn pad.
Maar ik ga door volgens mijn prioriteitenlijst, die mij opnieuw de weg weer wijst. Mijn kleine plannen komen tot uitvoer maar zonder al die bravoer. Nieuwe plannetjes ga ik maken, geen grote of teveel ik mag niet weer verstrikt te raken,,

doorzetten dat is het credo van mijn bestaan

 

Onder mijn artikel een nummer door mijn moeder gekozen, gekozen als afscheidslied. Van Ede staal een Groningse zanger, die overleed aan longkanker, mijn moeder deed dat aan Borstkanker. Ik lees de tekst en lees het opnieuw. Ik heb nog een keuze ik mag er nog voor gaan. Ik mag nog genieten van mijn tijd en van mijn mooie leven. Ik gooi al mijn eigenwijsheid aan de kant en voel me uit de brand.
Ik ben veranderd, tot rust wedergekeerd, ik heb zoveel bijgeleerd. Mijn moeder zei je wilt altijd alles zo snel, maar mam ik heb mijn Rem nu zie ik hem wel. Iemand heeft hem aan mij gegeven en ik kan nu mijn leven in rust beleven.

 

Eerst moest ik wel van hem houden kon er niets aan doen.
Toen Wilde ik van hem houden vanuit mijn gevoel
Nu mag ik van hem houden ik laat mezelf dat toe
Maakt niet uit wanneer, waar en hoe
Hierdoor hou ik van mezelf
En woon niet meer in een donker gewelf
Als ik mijn rust nu mag bewaren
Zal iedereen om me heen er wel bij varen

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ede Staal

Credo - Mien bestoan

Ik vroag de wind moar dij verstaait mie nait,
Ik vroag de zee dij zingt heur aigen laid,
Geef mie de nacht din heb ik onderdak,
Doarom, doarom zing ik.

Ik zai de vogels tegen d'oavendlucht,
Ik denk mien leven in 'n vogelvlucht,
Geef mie de nacht din heb ik onderdak,
Doarom, daorum zing ik.

Ik wait, der is 'n tied van komen,
En ook 'n tied van goan,
En alles wat doar tussen ligt,
Ja, dat is mien bestoan.

Veur d'ain duurt 't leven veul te kort,
Veur d'aander veul te laang,
d'Ain is blied dat 't zover is,
En d'aander dij is baang.

Ik mis dij nait meer bie mie binnen,
't Wordt kolder om mie tou,
En in mien menselekhaid vroag ik mie of,
Woarom zo jong, zo gaauw?

Sums vuil ik mie gelukkig,
Din hang ik aan mien bestoan,
Din zing ik met de vogels met,
Din proat ik tegen de moan.

Din binnen we met zien baaiden,
'k Zet alle klokken stil,
En ik verneuk miezulf din weer,
Want 'k wait dat dat nait wil.

't Geluk liekt sums zo hail dicht bie,
Din main ik dat 't ter is,
En in mien aigenwiezeghaid,
Din griep ik altied mis, mis, mis...

Credo- Mijn Bestaan (vertaling)
 

Ik vraag het de wind maar die verstaat mij niet,
Ik vraag het de zee zij zingt haar eigen lied,
Geef me de nacht dan heb ik onderdak,
Daarom, daarom zing ik.

Ik zie de vogels tegen de avondlucht,
Ik denk mijn leven in een vogelvlucht,
Geef me de nacht dan heb ik onderdak,
Daarom, daarom zing ik.

Ik weet, er is een tijd van komen,
en ook een tijd van gaan,
En alles wat daar tussen ligt,
ja, dat is mijn bestaan.

Voor de één duurt het leven veel te kort,
Voor de ander veel te lang,
De één is blij dat het zover is,
En de ander die is bang

Ik mis hen die niet meer bij me zijn,
Het wordt kouder om me heen,
En in mijn menselijkheid vraag ik me af, waarom zo jong, zo gauw?

Soms voel ik me gelukkig,
Dan hang ik aan mijn bestaan,
Dan zing ik met de vogels mee,
Dan praat ik tegen de maan.

Dan zijn we met z'n beiden,
Ik zet alle klokken stil,
En ik verneuk mezelf dan weer,
Want ik weet dat dat niet wil.

Het geluk lijkt soms heel dichtbij,
Dan meen ik dat het er is,
En in mijn eigenwijsheid,
Dan grijp ik altijd mis, mis, mis...

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.