Korte samenvatting van ongeveer mijn levensloop.

Van meisje tot vrouw.

Licht:

Wat ik mij kan herinneren toen ik ter wereld kwam? Het begon met donker en daarna zag ik licht. Vervolgens kan ik mij dingen herinneren van toen ik klein was. Mama die mij straf gaf omdat ik iets had gedaan. Papa die mij een kadootje gaf. Grote zus die mij leerde hoe je make-eup moest dragen. Grote broer die poppenkast voor je speelde en kleine zusje die geboren werd.

Dat zijn allemaal van die goeie herinneringen. Maar je hebt ook slechte herinneringen waar ik toch maar niet over begin.

Ik voelde me pas erg groeien toen ik leerde van mij af te bijten in groep 7. 

1 jaar: 

In mijn eerste jaar was ik mij niet zo bewust van de wereld. Ik dacht dat alles zo hoorde. Maar mijn wereldje bestond ook niet anders dan uit een huis en soms mee uitwandelen. Ik kende toen alleen oma mama en papa grote zus en grote broer. Mijn wereldje begon maar pas met leven. Ik kende toen niet zoveel mensen die ik nu kende. Ik had geen besef van tijd en ruimte. Ik begon pas met leren. En het waren kleine details: zoals geluiden leren kennen of hoe een bepaalde gebaar werd gemaakt en waarvoor dat bedoelt was.Zo leerde ik in het begin mijn klein stukje van familie kennen. Ik leerde mijn eerste woordje. Geen idee wat dat was trouwens. Ik weet nog dat ik in een kinderzitje werd gezet en ik kon me uren bezig houden met naar geluiden luisteren.

2,3,4 jaar:

Ik begon steeds meer woorden te begrijpen. Steeds meer iedereen te leren kennen. Ik begreep ook wat ze zeiden en wat die presies wilde. Ik was me niet bewust van dat er ook kwade bedoelingen waren.Op mijn 4e kon ik al rolschaatsen en in dat jaar begon ik voor het eerst met schaatsen op natuurijs. Van mijn eerste 3 jaren wist ik heel weinig. Het meeste kan ik me herinneren toen ik 7 werd.

5,6 jaar:

In een van deze 2 jaren was ik verbaast dat er geen sneeuw lag. Ik kan me nog herinneren: ik werd op een morgen wakker en ik was uiterst verbaast dat er geen sneeuw lag. Omdat ik in andere winters gewoon gewend was dat er altijd met kerst sneeuw was.

7 jaar:

Winter het jaar 2000. Het was mijn verjaardag. Mama had voor mij een grijze wollen trui gebreid. Voor mijn pop had zei het zelfde gebreid met een sjaal en een muts erbij. Ik was er erg blij mee. Samen met nog andere kadootjes. Het was in kollum en er lag erg veel snoep bij de poppentafel in de woonkamer.

Ook had ik de grootsje lol met mijn kleine zusje van 2 die vrolijk mee speelde. En s`avonds mocht ik wel een uur later op bed.

8 jaar:

Vanaf mij 8 jarige verjaardag vond mijn verjaardagen niet echt meer leuk. Ik begon te beseffen dat de sweer niet goed was in huis. En ook besefte ik dat het altijd zo was geweest. Ik was altijd al een vrolijke meid geweest die daar bijna nooit aandacht aan schonk. Ik dacht dat hoe mijn ouders reageerde altijd al normaal was. Totdat ik vriendinnetjes kreeg die ouders hadden die anders waren. En vanaf deze leeftijd begon ik na te denken.

9 jaar:

Langzaam begon ik dingen te snappen. Goeie en foute.

10 jaar:

Ik begon te veranderen. Ik luisterde minder gehoorzaam naar mijn ouders. Ik gaf ze zelfs een grote mond. Ik begon een eigen willetje te krijgen. Begon make-eup te dragen en andere kleding.

11 jaar:

In juni dit jaar kreeg grote zus een kindje. Dolblij was ik want ik werd tante. Ik liep er vaak mee rond en ik wist hoe ik een baby moest verzorgen. Ik hielp grote zus er altijd mee. Ondertussen werd mijn eigen wil steeds groter. Ik kreeg steeds meer ruzie met mijn ouders. Vaak om de kleinste dingetjes werd veel geschreewd. Vooral door papa. Mama smeet heel vaak met spullen. Dan vluchtte ik gauw naar boven toe veilig naar grote zus.

12,13 jaar:

Ik begon mezelf af te vragen waarom ik maar niet volwassen werd. ik had begrepen dat elk meisje een keer ongesteld werd. Ik snapte het maar niet. Waarom werd de rest dat wel?

14 jaar:

Op een dag op de avond kwam ik van de wc. Ik schrok me wezenloos. Daaronder was dat afschuwelijke rood. Geen pijn alleen bloed. Dus ik rende naar mijn moeder en ze vertel dat ik net een vrouw was geworden. Ze vertelde me alles en liet me een boekje zien waarin al deze dingen stond van de voorplanting. Presies zoals ik het al v ermoedde dat jaar. Natuurlijk had ik al voorlichting gehad van de biologie lerares maar dat zei ik lekker niet.

15,16,17, jaar:

In deze jaren hoopte ik verlieft tte worden of een jongen op mij maar dat gebeurde niet. Ik was vaak onzeker en ik raakte wat vriendinnen kwijt. De ruzies waren erger geworden met mijn ouders. Papa had mij geprobeert vlak voordat ik 18 werd te wurgen en mama deed niks. Steeds meer probeerde ik mijn zusje en nichtje te beschermen. Want grote zus was het huis uitgezet.

18 jaar:

Dit jaar 2011/2012 is het jaar wat ik alles nog wist. Het begon op 24 februari die dag werd ik 18. Ik vierde het klein mijn ex zou komen maar kwam niet. Hij zei allemaal leugens waardoor ik het die dag ook uitmaakte met hem. In maart de laatste dag van het seizoen kreeg ik met mijn huidige vriend. Alles was koek en ei want mijn ouders kende hem ook. Totdat de dag kwam dat we terug kwamen van een bioscoop avondje. Ik hoeste nogal veel en ineens. En de volgende dag was ik ziek. Mijn ouders gaven mijn vriend de schuld van dat ik in de avondlucht zou zijn geweest wat natuurlijk niet waar was. Het gezeik begon en steeds kreeg ik te horen dat hij slecht voor me was. April werd een erge maand waar ik vaak naar mijn vriend toe ging om gewoon daar weg te zijn. Op 28 mei kregen we dat ongeluk en in plaats van blij te zijn dat we nog leefde kreeg ik naar mijn hoofd gesmeten dat ik bij hem weg moest gaan. Dat ging zo een paar maanden door. Eind juni werd ik opgenomen in het ziekenhuis met een luchtwegen infectie. Ik lag er 8 dagen waardoor ik een nieuwe vriendin leerde kennen. Mijn vriend kwam waneer hij kon naar het ziekenhuis. En ik kan je vertellen dat was vaker dan dat mijn ouders kwamen.  De maand daarop begon ik met herstellen en mijn vriend was vaker bij mij dat mijn ouders dachten dat hij bij mij ouderlijk huis was ingetrokken. Later ging ik weer vaak naar hem toe tot grote ergenis van mijn ouders. Eind juli kreeg ik een enorme ruzie met veel gesmijt van spullen en die avond werd ik het huis uitgezet. De weken daarop haalde ik daar mijn spullen weg en ging ik bij mijn zus wonen.

In deze tijd ben ik het meeste en snelste volwassen geworden.

Nu weet ik het zeker. In korte tijd ben ik opgegroeit tot een jong volwassen vrouw. En dat is dit jaar gebeurt. Daarvoor was ik nog maar een klein meisje.

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.